اردشیر پشنگ

روابط بین الملل. سیاست خارجی و مسائل خاورمیانه با نگاه ویژه بر عراق

 
ایران و عراق از اتحاد سیاسی تا رقابت اقتصادی / اردشیر پشنگ
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۱۱:٠٦ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٠ امرداد ۱۳٩٢
 

کردپرس – سرویس بین الملل: طی 92 سال اخیر که از تاسیس کشور عراق سپری می شود میان حاکمان بغداد با دولتمردان تهران همواره روابط پر فراز و نشیبی برقرار بوده است. این دو کشور همسایه ابتدا (1921 – 1958) با توجه به نظام های سلطنتی محافظه و نزدیک به غرب (انگلستان) که بر سرکار داشتند دارای روابطی حسنه و دوستانه بودند اما پس از انجام کودتای نظامیان چپ تحت امر ژنرال عبدالکریم قاسم (1958) که منجر به سقوط خونین نظام سلطنتی از یکسو و خروج عراق از اردوگاه غرب از سوی دیگر شد؛
روابط طرفین متاثر از تعارضات ایدئولوژیک موجود را پرتنش و بحرانی کرد. پیروزی کودتای بعثی ها در سال 1968 و به دست گرفتن زمام امور توسط ژنرال حسن البکر روابط دو کشور را پر تنش تر کرد به نحوی که درگیری های پراکنده مرزی نیز میان دو طرف رخ داد از این زمان محمد رضا شاه پهلوی با هماهنگی و همراهی ایالات متحده، به حمایت از جنبش کردهای عراقی دست زد. اما در دهه 1980 یکسال پس از پیروزی انقلاب اسلامی، حمله همه جانبه ارتش عراق به ایران دو کشور را رسماً وارد دومین جنگ طولانی قرن بیستم کرد. پس از 1988 تا سال 2003 هم دو کشور در حالت نه جنگ و نه صلح قرار داشتند تا اینکه نظام بعث با حمله آمریکا سقوط کرد. در دوره اخیر اما شرایط یکبار دیگر متفاوت شده است استقرار یک نظام جدید مبتنی بر دموکراسی باعث شد تا شیعیان و سپس کردها با توجه به میزان جمعیت و البته ضدیت شان با دولت پیشین در راس هرم قدرت قرار گیرند و این امر، در کنار روابط حسنه پیشین ایران با احزاب و گروه های شیعی و کُرد، باعث نزدیکی دو کشور گردید به نحوی که امروزه این دو را در یکسویه موازنه قدرت منطقه ای قرار می دهند. اما باید گفت هر دو کشور به رغم نزدیکی های سیاسیِ اتحاد گونه به هم، دارای یک رقابت جدی در عرصه اقتصاد با محوریت انرژی (نفت) هستند. مقاله پیش رو بر اساس گزارش های جدید اداراه اطلاعات انرژی آمریکا، اوپک و سایت BP این مساله را به صورت دقیق تری تشریح خواهد کرد:


 
 
پایبندی به قانون اساسی ضامن حفظ تمامیت ارضی عراق / دکتر سیدهاشم هدایتی
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۳:۱۱ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱۸ اردیبهشت ۱۳٩٢
 

مرکز بین المللی مطالعات صلح IPSC

بیان رخداد

گفتگو از اردشیر پشنگ: تحولات مرتبط با کردها در کشور در حال گذار عراق و بررسی کیفیت رخدادهای مرتبط به آن و چشم انداز آتی این مساله از جمله مباحث قابل توجه سالهای اخیر در منطقه پربحران خاورمیانه است. آنچه که در ادامه خواهد آمد بررسی این تحولات از دید دکتر سیدهاشم هدایتی متخصص مدیریت استراتژیک است که خود از جمله ایرانیان کرد است که آنگونه که اشاره داشته از زمان مهاجرت گسترده کردهای عراقی به ایران در حدود چهار دهه پیش تاکنون به تحولات و سرنوشت هم نژادانش در آنسوی مرزها حساس و علاقمند شده است. وی که تاکید ویژه ای بر ریشه های مشترک فرهنگی و تاریخی کردهای عراقی، ترکیه و سوریه ای با موطن مادری شان ایران دارد سالها در کسوت مدرس دانشگاه، نویسنده و روزنامه گار مشغول به کار بوده است که حاصل آن انتشار دهها مقاله و چندین جلد کتاب از جمله کتاب «کردها، دین و دموکراسی» است به باور این صاحب نظر سیاسی، پایبندی طرفهای مختلف در عراق به قانون اساسی ضامن حفظ تمامیت ارضی این کشور در آینده خواهد بود. آنچه که در ادامه خواهد آمد مشروح گفتگو با د.هدایتی است:


 
 
بازتولید بحران های قومی-مذهبی در عراق 2012 / اردشیر پشنگ
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٢:٢٧ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱۸ اردیبهشت ۱۳٩٢
 

بررسی مهمترین مسائل عراق در سالی که گذشت:

"حکم اعدام الهاشمی، بحران کرکوک، بیماری مام جلال، تظاهرات اهل سنت، تنش با ترکیه و ... مهمترین رویدادهای عراق بودند"

کردپرس – سرویس بین الملل: سال 2012 برای عراقی ها همچنان سالی پر کش و قوس و مملو از حوادث مختلف بود در این سال که برای نخستین بار پس از سقوط رژیم بعثی برقراری امنیت بر عهده خود عراقی ها بود شاهد افزایش تلفات ناشی از حملات تروریستی از یکسو و گسترش اختلافات داخلی از سوی دیگر بودیم اختلاف میان جناح های مختلف عراقی به نحوی گسترش یافت که می توان سال مذکور را سال بازتولید بحران های قومی و مذهبی در عراق نام نهاد. در این نوشتار برخی از مهمترین حوادث و تحولات عراق در سال مذکور در دو بخش مسائل داخلی و روابط خارجی مورد اشاره و بررسی قرار خواهد گرفت:


 
 
عراق، چشم نگران مام جلال
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٤:٢٧ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٧ دی ۱۳٩۱
 

خبرآنلاین - اردشیر پشنگ:  چشم نگران مردم عراق اعم از کُرد، عرب شیعی و عرب سُنی و تمرکز دوربین های مختلف خبری بین المللی، منطقه ای و داخلی به بیمارستان «مدینه الطب» در کنار اعزام تیم های پزشکی ایرانی، انگلیسی و آلمانی، تماس های متعدد رهبران منطقه و جهان به عراق در خصوص پیگیری وضعیت وخیم سلامتی «مام جلال» همه و همگی حاکی از آن است که رئیس جمهور در بستر بیمارستان قرار گرفته عراق مسئولیتی بس خطیر و نقشی بی بدیل در عرصه سیاسی این کشور داشته و لذا همگی امیدوارند این پیر چریک کُرد و سیاستمدار برجسته عراقی یکبار دیگر بر کرسی رهبری عراق جلوس کند.
مام جلال طالبانی، رئیس جمهور عراق روز سه شنبه (28 آذر) بر اثر عارضۀ سکتۀ مغزی به بیمارستان بغداد منتقل شد. اخبار ضد و نقیضی پیرامون وضعیت جسمانی وی از منابع مختلف به گوش می رسد، اما فقدان احتمالی سیاستمداری کهنه کار همچون طالبانی که دست کم 66 سال از عمر خود را صرف مبارزات سیاسی کرده و از سال 2003 به همراه دیگر رهبران کرد و شیعی عراق نقش بی بدیل و غیرقابل انکاری در به ثبات رساندن عراق جدید و سوقش به وضعیت نسبتاً مطلوب فعلی داشته، ضایعه بزرگی هم برای عراق و هم برای منطقه خواهد بود.


 
 
جدال پیشمرگه با مرگ / اردشیر پشنگ
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۱:٤۱ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۳٠ آذر ۱۳٩۱
 

کردپرس - سرویس بین الملل: «مام جلال» لقبی است که پیشمرگان همرزمش سالها پیش در دل کوهستانهای کردستان به او داده اند، برخی دیگر به دلیل تبحر کم همتایش در دیپلماسی او را «چرچیل خاورمیانه» می خوانند و در دهه اخیر نه تنها عراقیان بلکه جامعه جهانی وی را موهبتی برای عراق جدید دانسته و می دانند چرا که در عراقی مملو از چندگانگی های هویتی و تضادهای قومی و مذهبی، در عراقی سرشار و خسته از بحران، در عراقی مانده در میانه راهی دشوار و طولانی او شاید تنها ناخدا و رهبری سیاسی است که توانایی و درایت در دست داشتن سکان هدایت این کشتی طوفان زده را برای رهانیدن از امواج سهمگین پیش رو داشته باشد؛ ناخدایی سپید موی و مبارز که بیشتر عمرش را به امید یافتن ساحل صلح و آرامش در دریاهای طوفان زده و ناآرام به مبارزه و تلاش سپری کرده است؛ پیشمرگه دیروز کوهستان های صعب العبور کردستان و رهبر امروز عراق، کسی که اینک در حال مبارزه کردن نه با صدام و بعثیان بلکه با بیماری و مرگ در شفاخانه ای واقع در بغداد است.


 
 
ایران میانجی مالکی و بارزانی شود
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۱٢:٤٧ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۳٠ آذر ۱۳٩۱
 

خاورمیانه - اردشیر پشنگ می گوید: ایران با توجه به رابطه دوستانه و متحدگونه نزدیکی که هم با دولت عراق و هم با کردهای این کشور دارد می تواند نقش پررنگی در کاستن تنش موجود میان بارزانی و مالکی ایفا کند.

خبرآنلاین - گفتگو از زهرا خدایی: گسیل نیروهای فرماندهی دجله با فرمان نوری مالکی به کرکوک و تقویت نیروهای پیشمرگ کرد با دستور مسعود بارزانی در این منطقه باعث افزایش تنش و حساسیت ها در خصوص مناطق مورد ادعا و مناقشه کُرد و عرب در عراق شده است در همین زمینه ملاقاتی هم میان فرماندهان نظامی دو طرف طی روزهای گذشته برگزار گردیده است که راه به جایی نبرده است. خبرآنلاین در گفتگویی با اردشیر پشنگ، پژوهشگر مسائل خاورمیانه، آخرین تحولات در حوزۀ بحران مذکور را مورد بررسی قرار داده است که در ذیل می خوانید:


 
 
محمد حاجی محمود (3): تنها راه حل بحران عراق ایجاد سه منطقه کنفدرال است
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۱٢:٤٢ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۳٠ آذر ۱۳٩۱
 

محمد حاجی محمود دبیرکل حزب سوسیال دموکرات کردستان عراق:
"جنگ در کرکوک نه به نفع کُردها و دولت مرکزی و نه به نفع مردم عراق و منطقه خاورمیانه است."

کردپرس – سرویس بین الملل: «محمد حاجی محمود» دبیرکل حزب سوسیال دموکرات کردستان عراق که از جمله احزاب متحد دو حزب حاکم و مشارکت کننده در دولت اقلیم کردستان عراق است در بخش نخست مصاحبه از لزوم توجه و حضور بیشتر جمهوری اسلامی ایران در حوزه اقتصادی و همکاری های متقابل با کردستان عراق سخن گفت در بخش دوم نیز در خصوص برنامه های آتی حزب متبوعش برای انتخابات سال آینده و تشکیل یک ائتلاف با دو حزب شیوعی (کمونیست) و زحمتکشان خبر داد و به نوعی از ادامه رهبری مسعود بارزانی برای بار سوم در اقلیم کردستان عراق حمایت کرد در بخش سوم و پایانی گفتگویم با وی، دیدگاههای این رهبر و فعال سیاسی کُرد عراقی در خصوص تنش ها و بحران موجود میان اربیل و بغداد را مشاهده خواهید کرد که در ادامه خواهد آمد:


 
 
تفاوت چندانی بین احزاب حاکم و اپوزیسیون در کردستان عراق وجود ندارد
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۱٢:۳۸ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۳٠ آذر ۱۳٩۱
 

بخش دوم گفتگو با محمد حاجی محمود دبیرکل حزب سوسیال دموکرات کردستان عراق
"احزاب سوسیال دموکرات، شیوعی و زحمتکشان در انتخابات آینده در کردستان عراق با هم متحد می شوند."

کردپرس _ سرویس بین الملل: محمد حاجی محمود دبیرکل حزب سوسیال دموکرات کردستان عراق در بخش اول از گفتگوی اختصاصی اش با کردپرس از روابط تاریخی کُردهای عراقی با ایران و نیز لزوم حضور بیشتر و جدی تر جمهوری اسلامی در عرصه های مختلف از جمله اقتصادی در این منطقه صحبت کرد. اینک بخش دوم مصاحبه با این سیاستمدار قدیمی و فعال کُرد عراقی را در خصوص مسائل و تحولات داخلی در کردستان عراق و استراتژی حزب متبوعش در انتخابات آتی در اقلیم کردستان خواهیم داشت وی در این گفتگو از لزوم ایجاد راهی سوم در کردستان که متفاوت از نگاه احزاب حاکم و اوپوزیسیون فعلی است سخن گفته و از ایجاد ائتلافی جدید میان حزب متبوعش با احزاب زحمتکشان و کمونیست (شیوعی) خبر می دهند. مشروح بخش دوم از این گفتگ در ادامه خواهد آمد.


 
 
محمد حاجی محمود (1): خواهان حضور بیشتر ایران در کردستان عراق هستیم
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۱٢:۳۱ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۳٠ آذر ۱۳٩۱
 

بخش نخست گفتگو با دبیرکل حزب سوسیالیست کردستان عراق 
"ترکیه هم اکنون دو برابر ایران در کردستان عراق سرمایه گذاری و حضور دارد."

کردپرس – سرویس بین الملل: محمد حاجی محمود دبیر کل حزب سوسیالیست دموکرات کردستان عراق از جمله سیاسیون قدیمی و پیشمرگان کهنه کار کُرد عراقی محسوب می شود که حزب متبوعش اینک با داشتن دو نماینده در پارلمان و یک وزیر در دولت از جمله متحدین احزاب حاکم (دموکرات کردستان عراق و اتحادیه میهنی) محسوب می شود. وی طی روزهای اخیر سفری به تهران داشت و موفق شدم در آخرین ساعات جمعه شب و درست ساعاتی مانده به بازگشتش به کردستان عراق، با وی در هتل بزرگ تهران دیدار و گفتگویی داشته باشم، آنچه که بدنبال خواهد آمد بخش نخست از گفتگوی مذکور حول محور روابط کردهای عراق و جمهوری اسلامی ایران است:


 
 
فاضل میرانی (4): کُردها در کرکوک با لیست واحد انتخاباتی شرکت می کنند
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۱٢:٢۳ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۳٠ آذر ۱۳٩۱
 

بخش چهارم گفتگو با دبیرکل مکتب سیاسی حزب دموکرات کردستان عراق 
"اختلاف رای بارزانی و طالبانی بر سر استیضاح مالکی نه تعارض رای بود و نه یک تاکتیک."

کردپرس _ سرویس بین الملل: سرانجام آخرین بخش از مصاحبه مفصلی که با آقای فاضل میرانی دبیرکل مکتب سیاسی حزب دموکرات کردستان عراق داشتم با محوریت مناقشات و اختلافات موجود کُردها با دولت مرکزی بر سر مسائل مختلفی همچون ماده 140 قانون اساسی، نفت و گاز و تحولات اخیر کرکوک و احتمال وقوع درگیری در آنجا منتشر می شود در این بخش فاضل میرانی دبیرکل مکتب سیاسی حزب دموکرات کردستان عراق از برنامه های آتی کُردها برای انتخابات آتی در کرکوک صحبت کرده و همچنان بر حل مسالمت آمیز مناقشه موجود در زمانی که نیروهای فرماندهی دجله و پیشمرگان کُرد در این استان در برابر هم صف آرایی کرده اند، صحبت می کند.


 
 
فاضل میرانی: تداوم رهبری دوگانه بارزانی – طالبانی به نفع کردهاست
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٢:٤۸ ‎ب.ظ روز شنبه ٤ آذر ۱۳٩۱
 

بخش سوم گفتگو با دبیرکل مکتب سیاسی حزب دموکرات کردستان عراق
گفتگو از اردشیر پشنگ
"داور میان ما و احزاب اپوزیسیون، مردم و صندوق های انتخاباتی است."

کردپرس _ سرویس بین الملل: تاکنون دو بخش از مصاحبه مفصلم با آقای «فاضل میرانی» دبیرکل مکتب سیاسی حزب دموکرات کردستان عراق منتشر شده است سومین بخش این گفتگوی بلند به مسائل و روابط «درون کُردی» در کردستان عراق و همچنین نوع نگاه احزاب حاکم به چگونگی تقسیم قدرت هم در اربیل و هم در بغداد اختصاص پیدا کرده است در این بخش آقای میرانی به برخی سئوالات و ابهامات در خصوص وضعیت دموکراسی و میزان تاثیرگذاری احزاب اوپوزیسیون و نیز آینده رهبری مسعود بارزانی در انتخابات پارلمانی کردستان در 2013 و همچنین جلال طالبانی در انتخابات 2014 پاسخ می دهد.

جناب میرانی من بالشخصه اگر در جایی مطلبی می نویسم و یا در برنامه ای حضور داشته و در باب کیفیت دموکراسی در کردستان عراق اظهار نظر می کنم همیشه می گویم که اگر دموکراسی موجود در کردستان عراق را با کل منطقه خاورمیانه و همسایگانش بسنجیم در می یابیم از یک وضعیت نسبتاً مطلوب برخوردار است هرچند تا سطح مطلوب و استاندارد بین المللی فاصله دارد حال نخستین سئوالی که در بخش مربوط به مسائل و روابط داخلی در بین گروههای کُرد عراقی می خواهم بپرسم به مساله اوپوزیسیون و روابطش با گروههای حاکم باز می گردد انتقادی که این گروهها از جمله جنبش تغییر (گوران) و احزاب اسلامگرا از دو حزب حاکم دارند این است که در طول سالیان اخیر فضا و مجالی برای ایفای نقش تاثیرگذار اپوزیسیون در داخل اقلیم کردستان عراق نداشته اند و مدعی اند چون اکثریت پارلمانی از آن احزاب حاکم است معمولاً این احزاب دیدگاهها و منافع خود را بدون در نظر گرفتن دیدگاههای آنها اعمال می کنند، نظر و پاسخ شما به عنوان یک مقام بلندپایه در حزب دموکرات کردستان عراق که روابط حسنه ای نیز با دیگر احزاب داشته و دارید در اینباره چیست؟


 
 
نیروهای دجله و افزایش تنش کُرد –عرب در کرکوک / اردشیر پشنگ
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٥:٢٢ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٠ آبان ۱۳٩۱
 

مرکز بین المللی مطالعات صلح – IPSC

بیان رخداد

روز سوم ژوئیه سالجاری وزارت دفاع عراق با صدور بیانیه ای از تشکیل نیرویی ویژه بنام «فرماندهی دجله» بنا به دستور «نوری مالکی» نخست وزیر این کشور خبر داد که وظیفه آن استقرار در استان کرکوک (التمیم) و تامین امنیت این استان و حتی برخی استان های دیگر همچون صلاح الدین و دیالی اعلام گردیده است. به رغم مخالفت کُردها و شورای استانداری کرکوک با این تصمیم مالکی و پس از فراز و فرودهایی نهایتاً در سی ام ماه اوت (9 شهریور) این نیرو تحت امر سپهبد «عبدالامیر زیدی» بدون در نظر گرفتن اخطار نیروهای امنیتی حاضر در فرودگاه کرکوک در آنجا مستقر شد و حتی طی روزهای بعد یک مانور نظامی –شهری را در این شهر نیز برگزار کردند. حال نوشتار پیش رو بدنبال یافتن پاسخ این پرسش است که هدف مالکی از گسیل نیروهای ویژه بدون هماهنگی کُردها به کرکوک چیست؟ و این اقدام وی چه پیامدها و تاثیراتی بر مساله تعیین سرنوشت این شهر و دیگر مناطق مورد مناقشه خواهد گذاشت؟

واژگان کلیدی: عراق، ماده 140 قانون اساسی عراق، مناقشه کُرد عرب بر سر کرکوک، نیروهای دجله عراق.


 
 
روسیه و عراق؛ تلاش برای آغازی دوباره/ اردشیر پشنگ
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٥:۱٤ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٠ آبان ۱۳٩۱
 

مرکز بین المللی مطالعات صلح – IPSC

بیان رخداد

سفر اخیر نوری مالکی ،نخست وزیر عراق، به مسکو و امضای قرارداد نظامی با این کشور را می توان تلاشی متقابل از سوی این دو متحد استراتژیک سابق برای احیای روابط گسترده پیشین ارزیابی کرد. روابطی که از یکسو عراقی ها قصد دارند با گرمی بخشیدن به آن باعث ایجاد تعادلی در برابر آمریکا شوند و از سوی دیگر روسیه نیز دنبال باز کردن دوباره جای پای خود در بغداد و بسط نفوذش در خاورمیانه است. آنچه که در نوشتار پیش رو بدان پرداخته می شود بررسی اهداف مالکی در سفرش به روسیه و نزدیکی بیش از پیش با این کشور و همچنین چشم انداز پیش روی روابط این دو کشور است.

 واژگان کلیدی: عراق، روابط عراق و روسیه، روابط نظامی عراق، سیاست خارجی روسیه در خاورمیانه.


 
 
بازی مالکی با کارت روسیه / اردشیر پشنگ
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٥:٠٧ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٠ آبان ۱۳٩۱
 

روزنامه تهران امروز/ پنجشنبه 20 مهر 1391/ صفحه 5

روز دوشنبه هفته جاری نوری مالکی، در پاسخ به دعوت رسمی ولادیمیر پوتین در راس هیات بلند پایه‌ای عازم مسکو شد. مالکی در این سفر با مقامات ارشد روسیه از جمله پوتین، مدودف نخست وزیر این کشور و سرگئی لاوروف وزیر امور خارجه این کشور دیدار و گفت‌وگو کرد. اما مهم‌ترین خبری که در رابطه با این سفر در رسانه‌های بین‌المللی منتشر شد مربوط به امضای قرارداد چهار میلیارد و 200 میلیون دلاری عراق برای خرید تسلیحات نظامی از روسیه است. این مهم پس از دیدار نخست وزیران دو کشور به امضا رسید. گفته می‌شود مذاکره در این خصوص از آوریل گذشته آغاز شده بود که نهایتا در این سفر طرفین به توافقی قابل توجه دست یافتند. بر این اساس روسیه متعهد شده است تا جنگنده‌های میگ، بالگرد، سامانه‌های موشک ضد هوایی، خودروهای زرهی و سایر سلاح‌های مورد نیاز عراق را در چارچوب این قرار داد در زمان مورد نظر تحویل مقامات عراقی دهد.


 
 
مالکی در مسکو بدنبال چیست؟ / اردشیر پشنگ
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٩:۳٢ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٤ آبان ۱۳٩۱
 

کردپرس _ سرویس بین الملل: نوری مالکی ،نخست وزیر عراق، دوشنبه هفته جاری در راس هیات بلند پایه ای بغداد را به مقصد روسیه ترک کرد. وی در این سفر علاوه بر ولادیمیر پوتین ،رئیس جمهوری روسیه، با دیمیتری مدودوف نخست وزیر این کشور و سرگئی لاوروف وزیر امور خارجه روسیه نیز دیدار و گفتگو کرد. اما امضای قرار دادی نظامی به ارزش چهار میلیارد و دویست میلیون دلار در دیدار میان مالکی و مدودف را می توان مهمترین خبر و تحول این سفر خارجی مالکی به مسکو قلمداد کرد. بر اساس توافقی که میان طرفین شده است روسها موظف شده اند هواپیماهای جنگی میگ، بالگرد، سامانه های موشک های ضد هوایی، خودروهای زرهی و سایر سلاح های مورد نیاز عراق را در زمان مورد توافق در اختیار این کشور قرار دهند. اما جدای از این قرار داد باید پرسید مالکی در سفر به مسکو چه اهدافی را پیگیری می کند؟


 
 
عصر نوین روابط نظامی-دفاعی ایران و عراق (بخش پایانی)/ اردشیر پشنگ
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٩:۱٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٤ آبان ۱۳٩۱
 

مرکز بین المللی مطالعات صلح IPSC

بیان رخداد

همانطور که در بخش نخست این مقاله اشاره شد سفر سردار «احمد وحیدی» به عراق در اوایل ماه اکتبر سالجاری را می توان سرآغاز عصر نوینی از روابط و همکاری های نظامی –دفاعی جمهوری اسلامی ایران و همسایه شرقی اش به شمار آورد دو همسایه ای که در طول 92 سال اخیر دارای روابط پر فراز و نشیب و حتی بعضاً خصمانه و جنگی بوده اند. همچنین در بخش پیشین روابط نظامی –دفاعی دو کشور در چهار دوره زمانی «دوران پادشاهی در دو کشور 1921 -1958»، «دوران کودتای نظامیان در عراق 1958 -1968»، «دوران محمدرضا شاه پهلوی – حزب بعث 1968 – 1979» و «دوران جنگ تحمیلی 1980 – 1988» مورد بررسی قرار گرفت. حال در بخش دوم و پایانی این نوشتار روابط نظامی –دفاعی دو کشور از سال 1991 به بعد و در سه دوره زمانی و سیاسی مختلف مورد پردازش قرار خواهد گرفت و نهایتاً ضمن بررسی ابعاد و نتایج سفر مقامات نظامی ارشد ایران و تاثیر رقابت های منطقه ای و فرامنطقه ای بر نزدیکی دو کشور، چشم انداز این روابط مورد تحلیل قرار خواهد گرفت.


 
 
عصر نوین روابط نظامی-دفاعی ایران و عراق (بخش اول)/ اردشیر پشنگ
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۸:٢۱ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٤ آبان ۱۳٩۱
 

مرکز بین المللی مطالعات صلح IPSC

بیان رخداد

برای نخستین بار پس از وقوع انقلاب اسلامی در ایران سردار «احمد وحیدی» وزیر دفاع جمهوری اسلامی طی روزهای سوم تا پنجم اکتبر (2012) راهی بغداد پایتخت عراق شد؛ کشوری که در طول حیات جمهوری اسلامی چه در دوران زمامداری صدام حسین و چه در سال های ابتدایی سقوط وی و جایگزینی آمریکایی ها، یک منبع و منشا تهدید برای ایران به شمار می رفته است. اما به فاصله کمتر از ده روز از این سفر نیز دریادار «علی فدوی» ،فرمانده نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، به دعوت همتای عراقی اش به این کشور سفر کرد. با توجه به پیشینه پر فراز و نشیب روابط ایران و عراق، سفرهای مذکور را می بایست نقطه عطفی در تاریخ روابط این دو کشور همسایه به شمار آورد و می توان گفت عصر نوینی از روابط نظامی –دفاعی میان این دو کشور در حال آغازیدن است. اهمیت رخداد مذکور از آنجا بیشتر نمایان می شود که بدانیم در طی قرن بیستم دومین جنگ طولانی کلاسیک جهان با صف آرایی نیروهای نظامی این دو کشور در دهه 1980 رقم خورده است. نوشتار پیش رو در بخش اول خود پس از بررسی پیشینه روابط و مسائل نظامی –دفاعی دو کشور تا پایان دوران جنگ تحمیلی خواهد پرداخت و در بخش دوم آن روابط نظامی –دفاعی ایران و عراق در خلال سالهای 1991 تا 2011 و سرانجام به بررسی ابعاد اهمیت سفرهای اخیر مقامات ارشد نظامی ایران به عراق و چشم انداز پیش روی آن خواهد پرداخت.


 
 
ایران و عراق از جنگ تا همکاری نظامی _ دفاعی / اردشیر پشنگ
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٤:٢٦ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٦ مهر ۱۳٩۱
 

کردپرس _ سرویس بین الملل: سردار احمد وحیدی وزیر دفاع جمهوری اسلامی ایران درست چند روز پس از بزرگداشت دوران جنگ ایران و عراق تحت عنوان دفاع مقدس، راهی بغداد پایتخت کشور همسایه شد تا به عنوان بلند پایه ترین مقام نظامی در دوران جمهوری اسلامی از کشوری دیدن کند که کمتر از سه دهه قبل مهم ترین دشمن منطقه ای ایران محسوب می شد. سفر سردار وحیدی را از این حیث و همچنین با در نظر گرفتن استقبال گرم مقامات ارشد عراقی از وی را باید نقطه عطفی در روابط رو به گسترش دو کشور ارزیابی کرد.

ایران و عراق تقریباً از اواسط دهه 1960 دارای روابط پر تنشی بوده اند. همپیمانی ایران با آمریکا و بلوک غرب در مقابل گرایش عراق به بلوک شرق و همچنین اختلافات مرزی و ارضی باعث شده بودند تا هر از گاهی تحرکاتی محدود و درگیری هایی مرزی در بین دو کشور در گیرد. روی کار آمدن حزب بعث و تندروی و جاه طلبی حزب مذکور در سیاست خارجی و منطقه ایش باعث حمایت قابل توجه ایران از کُردها و در نتیجه ناامن تر شدن شمال عراق شد. در این دوره درگیری های مرزی هرچند کوچک بودند اما تعدادشان بیشتر شد. عراق هم به صورت جدی تری از گروههای تجزیه طلب عرب در خوزستان ایران حمایت می کرد.


 
 
بهار روابط بغداد – طرابلس پس از خزان دیکتاتورها
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٤:٠٧ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٦ مهر ۱۳٩۱
 

مرکز بین المللی مطالعات صلح – IPSC / اردشیر پشنگ

 بیان رخداد

پس از دیدار «عاشور بن خیال» وزیر امور خارجه لیبی و «هوشیار زیباری» همتای عراقی اش در قاهره این دو کشور خاورمیانه ای عضو اتحادیه عرب اعلام داشته اند که پس از سال ها تنش و درگیری و سردی روابط، سفارت های خود در پایتخت های یکدیگر را راه اندازی خواهند کرد. در نتیجه باید گفت روابط این دو کشور عرب پس از سال ها رقابت و حتی تخاصم با خزان دیکتاتورهای شان با یک بهار تازه مواجه می شود. چرا که «صدام حسین التکتریتی» رئیس جمهور پیشین و معدوم عراقی با سرهنگ «معمر قذافی» رهبر مقتول لیبیایی ها همواره بر سر مسائل مختلف از جمله داعیه داری رهبری جهان عرب با یکدیگر روابطی تنش آلود و سرد را طی چند دهه داشته اند اما اینک هر یک از این دو رهبر مخلوع در زیر خروارها خاک مدفون شده اند و کشورهای تحت امرشان در حال تجربه کردن عصر و فضایی جدید هستند؛ فضایی که منجر به آغاز مجدد روابط حسنه و دوستانه دو کشور در سطح دیپلماتیک و اعزام سفیر شده است. در همین زمینه وزارت خارجه لیبی بیانیه ای صادر کرده است و در آن از سر گیری مجدد روابط دیپلماتیک میان بغداد و طرابلس را نشانه واضحی از علاقمندی و تمایل دو طرف برای تقویت و تحکیم روابط در همه زمینه ها تعبیر کرده است.


 
 
اذعان رسمی سعودی ها به شکست دیپلماتیک در قبال عراق
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۳:٥٥ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٦ مهر ۱۳٩۱
 

مرکز بین المللی مطالعات صلح – IPSC / اردشیر پشنگ

بیان رخداد

با ارسال درخواست رسمی مقامات سعودی برای وزرات خارجه جمهوری فدرال عراق مبنی بر تمایل جهت گشایش سفارت دائمی خود در بغداد می توان گفت عربستان سعودی پس از ۹ سال از تغییر نظام سیاسی در عراق سرانجام پذیرفت واقعیات عراق جدید را قبول کرده و دست کم از نظر دیپلماتیک رویه خود در قبال این کشور همسایه را تغییر دهد. در همین زمینه «لبید عباوی» معاون هوشیار زیباری وزیر خارجه عراق نیز در این رابطه ضمن استقبال از تمایل سعودی ها اعلام کرده است ما اینک منتظر انتقال سفیر عربستان سعودی به بغداد هستیم. معاون وزیر خارجه عراق همچنین افزوده است که وزارت خارجه عراق تسهیلات ویژه ای را برای کشورهایی که در این دور زمانی بدنبال گشایش سفارت در مرکز این کشور و نیز کنسولگری در شهرهای مهم دیگر عراق هستند، در نظر گرفته است و عربستان سعودی نیز شامل این تسهیلات می شود. نوشتار پیش رو به دنبال بررسی سیر تاریخی روابط دیپلماتیک این دو کشور مهم حوزه خلیج فارس و خاورمیانه می پردازد و در خلال آن سعی در پاسخگویی به این سئوال را خواهد داشت که آیا ابراز تمایل عربستان سعودی برای گشایش سفارت دائمی در عراق یک شکست دیپلماتیک برای طراحان سیاست خارجی سعودی است یا خیر؟

 

واژگان کلیدی: خاورمیانه، عراق، عربستان سعودی، روابط عراق و عربستان.


 
 
کودتای نافرجام و تقلای بی سرانجام بعث / اردشیر پشنگ
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۳:٥۳ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٤ امرداد ۱۳٩۱
 

کردپرس _ سرویس بین الملل: روز سه شنبه هفتم آگوست خبرگزاری های مختلف عراقی، منطقه ای و بین المللی از کشف و خنثی سازی یکی از آخرین تلاشهای بقایای باقیمانده و وفادار به حزب منحله بعث توسط نیروهای امنیتی دولت عراق خبر دادند. بر این اساس گفته شده است تغییرات و جابجایی های صورت گرفته در میان نیروها و گردانهای نظامی و امنیتی روزهای گذشته که توسط نوری مالکی انجام شده است در حقیقت اقدامی پیشگیرانه در برابر تلاشهای معاون فراری صدام حسین برای انجام کودتا بوده است. آنگونه که گفته شده است به دنبال بالا گرفتن بحران سوریه و بازگشت صدها نفر از عراقی های ساکن در سوریه نیروهای امنیتی عراق چندین عضو سابق حزب بعث را در میان آنان شناسایی، بازداشت و سپس بازجویی کرده اند و فهمیده اند اعضای حزب بعث به رهبری «عزت ابراهیم الدوری» بلندپایه ترین مقام فراری نظام پیشین این کشور در حال تدارک انجام کودتایی در منطقه سبز بغداد همزمان با سقوط احتمالی نظام حاکم بر سوریه بوده اند. تلاشهایی که با کشف آنها عقیم مانده و بنا به قول برخی رسانه ها بزرگترین کودتای بعثی ها پیش از انجام با شکست مواجه شده است. حال نوشتار پیش رو به دنبال یافتن پاسخ این سئوال است که آیا اصولاً بعثی ها 44 سال پس از کودتای سال 1958 خود که توانستند قدرت را ژنرال عارف بگیرند می توانند یکبار دیگر با این شیوه مرسوم و سنتی در تاریخ 90 ساله عراق بر صدر قدرت باز گردند یا خیر؟


 
 
کرکوک نقطه تفاهم مالکی _ صدر / اردشیر پشنگ
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٦:٤٤ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٦ تیر ۱۳٩۱
 

کردپرس _ سرویس بین الملل: به غیر از یک برهه کوتاه آن هم پس از بن بست سیاسی 9 ماهه عراق در سال 2011 دیگر کمتر زمانی را شاهد بوده ایم که میان نوری مالکی رهبر حزب الدعوه اسلامی عراق و نخست وزیر هفت سال اخیر این کشور با مقتدی صدر روحانی پرطرفدار شیعی و رهبر جریان صدر در پارلمان تفاهم و فضا و ارتباطات دوستانه ای برقرار بوده باشد. این دو در حال حاضر از جمله با نفوذترین رهبران سیاسی عرب شیعی عراق محسوب می شوند که به هیچ عنوان روابط حسنه ای با یکدیگر ندارند. اما به نظر می رسد در بحبوحه تلاشهای مقتدی صدر با همراهی و کمک کُردها و ائتلاف عمدتاً سنی العراقیه برای برکناری مالکی از صدارت وزیران، مطرح شدن دوباره مساله کرکوک تبدیل به یک نقطه تفاهمی میان این دو سیاستمدار عراقی در برابر کردها شده است.


 
 
تاثیر مساله کرکوک بر روابط کُردها با اعراب در عراق / اردشیر پشنگ
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۸:٢۱ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۱ تیر ۱۳٩۱
 

بیان رخداد:

دو گروه عمده کُرد عراقی (اتحادیه میهنی کردستان عراق و دموکرات کردستان عراق) از همان ابتدای تغییر نظام بعثی که در نتیجه حمله گسترده نظامی آمریکا و متحدینش به عراق حاصل شد سعی وافری نموده اند تا منافع و موقعیت کُردها در این کشور در حال گذار را تقویت کرده و در زمانی کوتاه به خواستهای تاریخی جنبش خود دست یابند. سابقه طولانی تر سیاسی و مبارزانی و نیز داشتن انسجام بهتر و امنیت فراگیرتر نسبت به گروههای عرب دیگر که معارض صدام بودند باعث شد تا در خلال سالهای ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ کُردها در سایه حمایت های نسبی ایالات متحده بتوانند به بسیاری از خواستهای خود از جمله ایجاد ساختار «جمهوری فدرال» برای عراق جامه عمل بپوشاند و برخی خواسته های دیگر همچون الحاق کردن کرکوک و دیگر مناطق مورد ادعایشان را از طریق تصویب موادی قانونی پیگیری کنند. در همین راستا در قانون اساسی اولیه عراق ماده ۵۸ به این مهم اختصاص پیدا کرد. در اصلاحات جدید قانون اساسی عراق این ماده به ماده ۱۴۰ تغییر نام یافت.

واژگان کلیدی: عراق، روابط کُردها و اعراب، کرکوک، ماده ۱۴۰ قانون اساسی عراق


 
 
کرکوک کانون وحدت اعراب عراقی / اردشیر پشنگ
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۸:۱۸ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۱ تیر ۱۳٩۱
 

مرکز بین المللی مطالعات صلح

بیان رخداد: تعیین سرنوشت کرکوک یکی از مهمترین دغدغه های مقامات و گروههای مختلف کُرد عراقی طی ۹ سال اخیر بوده است. تاریخ مبارزانی کُردها در عراق نیز حاکی از آن است هرچند گروههای کُرد تنها در برهه های بسیار کوتاه و گذرایی قدرت در این استان را از آن خود کرده اند و در بیشتر زمانها این دولتهای مرکزی مختلف این کشور بوده اند که بر این شهر حاکم بوده اند؛ اما با اینحال کُردها هرگز از خواسته تاریخی خود برای الحاق این استان به سایر مناطق کُردنشین پا پس نکشیده اند. خواسته ای که در آن سوی میدان نیز همواره با مخالفت و مقاومت دولتهای عراقی مواجه بوده است به نحوی که سه دولت پادشاهی، جمهوری های اقتدارگرا و جمهوری فدرال که از نظر ماهیتی و ساختار نهادی کاملاً با یکدیگر تمایزات اساسی و آشکار داشته اند در طول تاریخ در این خصوص که کرکوک به کُردها واگذار نشود، اشتراک نظر داشته اند. این اشتراک دیدگاه در بین دولتهای مختلف عراقی که دارای شاکله هویتی عرب بوده اند را امروزه نیز می توان در میان گروههای مختلف عرب این کشور چه شیعی و چه سُنی مشاهده کرد. این در حالی است که طی چند سال گذشته و بخصوص ماه های اخیر که رقابتی بسیار شدید و بعضاً نامصالحه جویانه ای در بین گروههای سیاسی و مذهبی مختلف عرب همچون حزب الدعوه اسلامی (ائتلاف دولت قانون)، جریان صدر، مجلس اعلای اسلامی، کنگره ملی، حزب فضیلت و ائتلاف العراقیه وجود داشته است و این گروهها برای تضعیف دیگری از هیچ اقدامی ولو اتحاد با کشوری خارجی جهت افزایش وزن در داخل و … فروگذار نکرده اند اما با اینحال هربار که این گروهها در خصوص کرکوک و ماده ۱۴۰ قانون اساسی صحبت نموده اند همگی دارای یک اشتراک نظر اساسی بوده اند و آن تاکید بر هویت عراقی این شهر و مخالفت آشکار و یا ضمنی برای عملی شدن ماده مذکور قانون اساسی و در نتیجه واگذاری احتمالی این استان به کُردها بوده است.

واژگان کلیدی: عراق، کرکوک، ماده ۱۴۰ قانون اساسی عراق، کُردها


 
 
کرمانشاه دروازه دوستی ایران و عراق / اردشیر پشنگ
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۸:۱٤ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۱ تیر ۱۳٩۱
 

کردپرس _ سرویس بین الملل: اجلاس استانداران 11 استان مرزی ایران و عراق که در نخستین روزهای تابستان 1391 (2012) با میزبانی کرمانشاه برگزار گردید را می توان یک اقدام راهبردی مسئولان جمهوری اسلامی و جمهوری عراق و نیز مقامات محلی جهت ارتقای روابط دو کشور ایران و عراق ارزیابی کرد. اجلاسی که طی آن طرفین بر ضرورت گسترش روابط متقابل، ایجاد بسترهای لازم برای توسعه روبط در ابعاد مختلف (اقتصادی، فرهنگی و ...) و رفع محدودیتها و مشکلات موجود تاکید جدی به عمل آوردند و طی آن نیز موافقتنامه هایی جهت ثبت این موضوعات به امضای طرفین رسید.

با توجه به میزان رضایت و اشتیاق طرفین جهت گسترش روابط و نیاز مبرم به یکدیگر در سایه بسترهای مناسب جغرافیایی، فرهنگی، تاریخی و بخصوص سیاسی باید گفت آنچه در کرمانشاه رخ داد به تعبیر ادبیات سیاسی در روابط بین الملل یک بازی مبتنی بر حاصل جمع مضاعف و یا به بیانی دیگر یک بازی برد –برد برای طرفین بود.

حال در این بین می بایست بر نقش استان کرمانشاه و مسئولان آن جهت عملی کردن ایده ابتکاری چنین اجلاسی تاکیدی ویژه تری کرد. در همین راستا به نظر می رسد گرمی بیش از پیش روابط ایران و عراق از طریق گسترش روابط مرزی بر کرمانشاه بیشتر از ده استان دیگر تاثیر مثبت قرار خواهد داد. چرا که این استان را می توان مهمترین استان مرزی بین دو طرف دانست که با توجه به ظرفیتها، استعدادها و توانمندی های بالفعل و بالقوه گسترده ای که دارد می تواند به مثابه دروازه ای جهت گسترش و تعمیق روابط دو طرف عمل نماید. نوشتار پیش رو نیز سعی در بررسی کلی تاثیر بهبود روابط ایران و عراق بر توسعه کرمانشاه و نیز یک بررسی اجمالی تاریخی –سیاسی این استان مهم ایران را دارد.


 
 
مالکی در تیررس مخالفین / اردشیر پشنگ
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۳:٥٠ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٩ خرداد ۱۳٩۱
 

"به نظر می رسد آخرین قطعه های پازل برکناری نوری مالکی توسط گروههای منتقدش در حال تکمیل است".

کردپرس: طی روزهای اخیر انتقادها و مخالفت ها در خصوص تداوم نخست وزیری «نوری مالکی» در عراق وارد مرحله جدید و جدی تری شده است. گروههای مخالف رئیس دولت عراق پس از آنکه فشارهای پیشین آنها با وساطت «جلال طالبانی» منجر به تغییری در رویه مالکی نشد در دور جدید تلاشهای خود لیستی از نمایندگان موافق استعفا و یا استیضاح مالکی را به رئیس جمهوری این کشور ارائه کرده اند.

گروههای مخالف مالکی

ائتلاف همپیمانی کردستان شامل چهار حزب: "دموکرات اقلیم کردستان"، "اتحادیه میهنی"، "جماعت اسلامی" و "اتحاد اسلامی"، "ائتلاف العراقیه" شامل گروههای مختلف عرب سنی حاضر در پارلمان و شیعیان سکولار و "جریان صدر" مهمترین گروههای منتقد این روزهای مالکی به شمار می روند که آماده ایجاد تغییر در سطح دولت هستند. "مجلس اعلای اسلامی عراق" به رهبری عمار حکیم و برخی گروههای ...


 
 
پیامها و پیامدهای سفر مالکی به کرکوک / اردشیر پشنگ
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۳:۱٧ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٩ خرداد ۱۳٩۱
 

حضور پر هزینه مالکی در کرکوک بیانگر تداوم سرسختی دولت عراق برای عدم اجرای ماده 140 قانون اساسی است.

کردپرس:نوری مالکی نخست وزیر عراق که از سال 2006 تا کنون سکاندار اصلی قدرت در عراق در حال گذار بوده است با انجام سفری نسبتاً پر مخاطره و پر هزینه به شهر کرکوک و تشکیل جلسه هیات دولت در آنجا به خوبی نشان داد که اختلافاتش با رهبران کُرد عراقی بر سر مسائل فیمابین، همچنان پابرجاست. اقدام مالکی را می توان نخستین پاسخ قاطع وی به سفرهای امریکایی و اروپایی مسعود بارزانی و انتقادهای گسترده اش از نخست وزیر عراق ارزیابی کرد. در این نوشتار کوتاه به برخی از مهمترین پیامها و پیامدهای سفر مالکی به کرکوک اشاره می شود:


 
 
Jalal Talabani; the first Kurdish Arab League head/ Ardeshir Pashang
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۳:۱٠ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٩ خرداد ۱۳٩۱
 

Kurdpress- 23rd Arab League Conference held weeks ago at a time that for the first time in the 67 years history of the league’s foundation, a non- Arab headed the body.

As an experienced Kurdish politician, Jalal Talabani who ruled his country in the last seven years, took the league’s next year leadership from its former Libyan leader “Mustafa Abduljalil.”


 
 
واکاوی ریشه های تنش میان رهبران عراقی (مالکی -بارزانی)
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٧:٥٠ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳٩۱
 

مرکز بین المللی مطالعات صلح

اردشیر پشنگ: رهبران سرزمین میان رودان همچنان در میانه اختلافات پایان ناپذیر و گاه شدیدی در بین خود گیر افتاده اند؛ اختلافاتی که بعضاً سایه ای سنگین بر سایر عرصه های سیاسی، امنیتی، اقتصادی و اجتماعی این کشور می گستراند. این اختلافات متعدد و چند لایه همزمان هم در سطح درون قومی –مذهبی (کُرد، عرب شیعی و عرب سنی) و هم در سطح بین گروهی (کُرد –عرب و سنی – شیعه) خود را بطور مداوم بازتولید می کند که با ورود عناصر خارجی (بازیگران رسمی و غیررسمی منطقه ای و فرامنطقه ای) به آن، باعث هرچه شکننده تر شدن سپهر سیاسی این کشور در حال گذار شده اند. در جدیدترین دست از این قبیل اختلافات مسعود بارزانی رهبر حکومت اقلیم کردستان عراق که طی ماههای اخیر مواضع سرسختانه ای علیه نوری مالکی نخست وزیر کنونی عراق اتخاذ کرده است اعلام داشته که عراق نیازمند یک انقلاب سیاسی خاص است و اگر این کار توسط نخست وزیر صورت نگیرد ممکن است کُردها مسیر خود را از بقیه عراق جدا کنند. نوشتار پیش رو به بررسی و واکاوی ریشه ها و علل اختلافات رو به افزایش این دو چهره سیاسی و تاثیر گذار عراقی و تاثیر آن بر وضعیت فعلی عراق خواهد پرداخت.


 
 
آیا صدر در اربیل موفق می شود؟ / اردشیر پشنگ
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٧:٤٤ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳٩۱
 

خبرگزاری کردپرس

اردشیر پشنگ: «مقتدی صدر» رهبر جریان صدر پس از آنکه در حاشیه دیدار «نوری مالکی» ،نخست وزیر عراق، از تهران موفق به دیدار و گفتگو با وی شد؛ به دعوت «مسعود بارزانی» رهبر حکومت اقلیم کردستان عراق پاسخ مثبت داد تا ضمن انجام نخستین سفر خود به این منطقه از عراق، برای عبور عراق از بحران سیاسی کنونی تلاشی جدی را آغاز کند. او اعلام داشته است که می خواهد از طرق مسالمت آمیز بحران مذکور بخصوص میان کُردها و دولت مرکزی را حل و فصل کند و بدین منظور طرحی 18 ماده ای نیز اعلام داشته است. نوشتار کوتاه حاضر با ذکر و بررسی نکاتی بدنبال پاسخگویی به این سئوال است که آیا صدر در اربیل موفق خواهد شد و یا خیر؟


 
 
عراق؛ بیم ها و امیدها / در گفتگو با اردشیر پشنگ
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٤:٠۱ ‎ب.ظ روز جمعه ٤ فروردین ۱۳٩۱
 

روزنامه آرمان (سالنامه)

گفتگو از ابوذر فتاحی زاده: طی نُه دهه گذشته که از تاسیس کشور عراق در منطقه خاورمیانه می گذرد تحولات، اخبار و حوادث مرتبط با این کشور همواره به عاملی برای توجه افکار و دیدگان ناظران خارج از مرزهای سرزمین بین النهرین به آن شده است. این وضعیت با روی کار آمدن حزب بعث و بخصوص پس از بدست گیری قدرت توسط صدام حسین و سیاستهای سرکوبگرانه در داخل و توسعه طلبانه در خارج فزونی بیش از پیشی یافت. اما مطمئناً حمله آمریکا و متحدانش به عراق و وارد کردن این کشور به یک دوره گذار جدید در کنار شکوفایی رسانه ها و ابزارهای تبادل اطلاعات مختلف در دنیا باعث شده است که طی یک دهه اخیر تحولات عراق تبدیل به یکی از مهمترین کانونهای خبرساز دنیا شود. در همین راستا سال گذشته نیز یکی از مهمترین دوره های زمانی برای عراق جدید محسوب می شد که چندی پیش به پایان رسید برای بررسی بهتر مهمترین تحولات عراق در سال گذشته به سراغ «اردشیر پشنگ» یکی از پژوهشگران مسائل خاورمیانه و بویژه عراق رفتیم. وی که دارای سه اثر مکتوب در خصوص مسائل عراق است هم اینک مشغول به اتمام رساندن مراحل نهایی انتشار اثر چهارمش تحت عنوان «کُردها در جنگ ایران و عراق» است. لازم به ذکر است پشنگ دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشته روابط بین الملل از دانشگاه تهران، دبیر میز عراق در مرکز بین المللی مطالعات صلح، مسئول سرویس بین الملل خبرگزاری کردپرس و از اعضای تحریریه روزنامه تهران امروز است و از وی تا کنون دهها مقاله، یادداشت، گفتگو و ... در خصوص تحولات عراق در نشریات مختلف داخلی و خارجی منتشر شده است. آنچه که در پی خواهد آمد حاصل یک گفتگوی مفصل با وی در خصوص مهمترین تحولات رخ داده عراق در سال 2011 و چشم انداز پیش روی این کشور در سال 2012 است. 


 
 
ملامصطفی بارزانی قربانی توافق شاه و صدام/ اردشیر پشنگ
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٩:٤٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢۱ اسفند ۱۳٩٠
 

به بهانه 37 مین سالگرد معاهده 1975 الجزایر

امضای معاهده الجزایر در 1975 از یکسو به افول جنبش کُردهای عراق و از سوی دیگر به پایان دراماتیک رهبری ملامصطفی بارزانی بر این جنبش منجر شد.

کردپرس:معاهده الجزایر یکی از مهمترین اسناد رسمی بین المللی و مبادله شده میان دو کشور همسایه ایران و عراق است که بر وضعیت هر دو کشور تاثیرات قابل توجهی گذارده است حتی عده ای بر این عقیده اند که این معاهده از جمله علل تهاجم عراق به ایران در 1980 بوده است اما این معاهده همچنین تاثیر قابل توجی در افول جنبش کُردهای عراق در حد فاصل سالهای 1975 تا 1980 داشته است. در خصوص معاهده 1975 الجزایر و تاثیر آن بر سرنوشت جنبش ناسیونالیسم قومی کُرد در عراق تاکنون بحثها و نوشته های متعددی ارائه شده است در همین خصوص نوشتار حاضر در دو بخش متمایز به بررسی معاهده مذکور و تاثیر آن بر جنبش کُردهای عراق خواهد پرداخت. بخش اول بصورت کلی به برسی معاهده الجزایر و شرایط زمانی منجر به این توافق دو جانبه میان ایران و عراق خواهد پرداخت و بخش دوم پس از یک مرور تاریخی کوتاه در مورد کردها به بررسی تاثیر امضای معاهده نامبرده بر سرنوشت جنبش ناسیونالیسم قومی کُرد در عراق اختصاص پیدا کرده است.


 
 
بسیج عراقی ها برای تامین امنیت اجلاس سران عرب – گفتگو با محسن حکیم
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٩:۳٦ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢۱ اسفند ۱۳٩٠
 

 اردشیر پشنگ / مرکز بین المللی مطالعات صلح – IPSC

بغداد ماه آینده میزبان کنفرانس مهم سران اتحادیه عرب می باشد و قرار است در این کنفرانس رهبری یکساله اتحادیه عرب را نیز بر عهده گیرد. امری که در صورت وقوع آن، مهمترین رویداد دیپلماتیک عراق از زمان تغییر نظامش از بعثیسم به جمهوری فدرال تا به امروز است. اما این کشور طی هفته های اخیر با زنجیره پایان ناپذیری از حملات تروریستی مواجه شده است که این مساله تا حدودی توانایی دولت عراق برای برقراری امنیت لازم جهت برگزاری کنفراس سران اتحادیه عرب را زیر سئوال برده است. برای بررسی هرچه بهتر این وضعیت گفتگویی اختصاصی با جناب آقای «محسن حکیم» مشاور ارشد سید عمار حکیم و از اعضای بلندپایه حزب مجلس اعلای اسلامی عراق ترتیب داده ایم که مشروح آن در ادامه خواهد آمد:


 
 
پشت پرده تضعیف اجلاس بغداد
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٩:۳۱ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢۱ اسفند ۱۳٩٠
 

اردشیر پشنگ  / تهران امروز

ماه جاری میلادی بغداد میزبان اجلاس سالانه سران اتحادیه عرب خواهد بود. واقعه‌ای که پس از سقوط رژیم بعثی در این کشور بزرگ‌ترین نشست دیپلماتیک بین‌المللی محسوب خواهد شد که از یکسو بیانگر اثبات تواناییهای امنیتی و سیاسی این کشور برای مدیریت امور داخلی و برگزاری چنین اجلاس مهمی است و از سوی دیگر نوعی اعتبار بین‌المللی و منطقه‌ای را برای دولتمردان بغدادی در پی خواهد داشت که می‌تواند آغازگر حضور فعال و دوباره عراق در تعاملات و معادلات منطقه‌ای چه در بین اعراب و چه در سطح خلیج‌فارس و حتی خاورمیانه تلقی شود. اما تازه‌ترین اخبار غیر رسمی حاکی از آن است که برخی کشورهای مهم عرب منطقه که پیش از این نیز روابط چندان دوستانه‌ای با این کشور در حال گذار نداشته‌اند در اقدامی پنهان و اما هماهنگ به دنبال آن هستند که با عدم حضور خود و برخی دیگر از کشورها، از وزن و اهمیت این اجلاس بکاهند تا همچنان مخالفت خود را با نظم تازه این کشور که بیانگر خواست واقعی مردم آن است، نشان دهند و به زعم خود مانع از کسب کردن یک پیروزی دیپلماتیک و تبلیغاتی بزرگ از سوی بغداد شوند.در همین زمینه روزنامه اماراتی الاتحاد اخیراً در گزارشی فاش کرده است که ریاض همچنان محور عربی ضد بغداد را رهبری می‌کند و در حال حاضر بخشی از توان دیپلماتیک خود را بسیج کرده است تا اجلاس مذکور در سطح پایین‌تری برگزار شود. در همین راستا سعودی‌ها خواهان آن هستند که در اجلاس سران، نمایندگانی در سطح وزرای امور خارجه یا حتی معاونین آنها شرکت کنند.


 
 
عەرەبستان و کۆتایی دیپلۆماسی نکۆڵی له‌ عێراق/ ئەردەشیر پەشەنگ
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٩:٢۸ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢۱ اسفند ۱۳٩٠
 

کوردپرێس: بە پێی ئەو هەواڵەی کە هووشیار زێباری، وەزیری دەرەوەی عێراق، لە حەوتەی ڕابردوودا ڕایگەیاند، عەرەبستانی سعوودی وڵاتی دراوسێی باشووری عێراق، دوای تێپەڕبوونی دوو دەیە دیسان باڵیۆزی خۆی بۆ وڵاتی عێراق دەستنیشان کرد، بڕیارێک کە بە مانای کۆتایی دیپلۆماسی نکۆڵی کردن لە ڕاستییەکانی عێراقی نوێ ئەژمار دەکرێت. سعوودییەکان ٢٢ ساڵ  پێشتر لە ئەمڕۆ، دوای هێرشی کوتووپڕی سوپای عێراق بۆ سەر کووەیت و داگیرکردنی ئەم وڵاتە، باڵیۆزی کاتیی خۆی لە بەغداوە بۆ ڕیاز ڕاگواستەوە و، لەو کاتەوە تاکوو ئێستا ئەم دوو وڵاتە عەرەبە دراوسێیه‌، لە پێشبردنی پێوەندییە دیپلۆماتیکەکانیان خۆیان دزیوە


 
 
بهار عربی و پراگماتیسم اسلامی ترکیه گفتگو با د.قدرت الله احمدیان
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٩:٢٤ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢۱ اسفند ۱۳٩٠
 

گفتگو از بهزاد خالوندی و اردشیر پشنگ / مرکز بین المللی مطالعات صلح – IPSC
رابطه میان «دین» و «قدرت» و چگونگی تنظیم تعامل آن دو با هم، یکی از مهمترین مباحث اندیشه سیاسی چه در اسلام و چه در غرب در طول تاریخ تا به امروز بوده است. رابطه ای که مباحث پیرامون آن همچنان گرمی خود را در محافل آکادمیک، حوزه های علمیه و مراکز دیگر حفظ کرده است. رابطه ای که در نقاط مختلف جهان نتایج متفاوتی را به بار آورده است به نحوی که در اروپا شاهد آن بودیم بعد از جنگهای صدساله که به پیمان وستفالیا منجر شد آغاز افول نهاد کلیسا در عرصه قدرت سیاسی بود و روندی سکولاریستی به تدریج اروپا را در بر گرفت اما در خاورمیانه بر خلاف اروپایی ها همچنان این دو عنصر در کنار هم بر سرنوشت ملل مختلف آن تاثیرگذار هستند در این بین، دولتهای حاکم بر سرزمین آناتولی چه تحت عنوان امپراتوری عثمانی و چه با نام جمهوری ترکیه چندین سده است که از جمله تاثیرگذارترین دوّل بر تحولات و روندهای منطقه محسوب می شوند. ترکها که بعد از فروپاشی عثمانی بنا به ایده های سکولاریستی و غرب گرایانه کمال مصطفی (آتا ترک) راه خود را از خاورمیانه (سرزمینهای اسلامی و عربی) جدا کردند طی یک دهه اخیر و به دنبال روی کار آمدن حزب لیبرال و اسلامگرای عدالت و توسعه اقدام به تغییر سیاستهای منطقه ای خود گرفته و با نوعی شرق گرایی یا نوعثمانیسم نگاه تازه و قابل توجهی را به خاورمیانه کرده اند. وقوع تحولات موسوم به بهار عربی که از ژانویه سال گذشته آغاز و طی آن تاکنون سیمای رهبران در چار کشور عربی خاورمیانه و شمال افریقا را تغییر داده است از جانب ترکها به مثابه فرصتی به شمار آمده تا طی آن با الگو قرار دادن خود برای کشورهای دچار تحول، راه را برای افزایش نفوذ منطقه ای و تبدیل شدن به قدرت اول خاورمیانه باز کنند. در این میان به سراغ «دکتر قدرت الله احمدیان» استاد روابط بین الملل دانشگاه رازی کرمانشاه رفته ایم تا ضمن بررسی چگونگی روی کار آمدن اسلامگراها در ترکیه و پیروزهای متداومشان به چگونگی تلاش رهبران این حزب برای تلفیق سازگارتر دین و قدرت با استفاده از روش دموکراتیک و در نظر گرفتن مفاهیمی همچون حقوق بشر بپردازیم:


 
 
چرا عربستان در برابر عراق کوتاه آمد؟
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٩:٢٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢۱ اسفند ۱۳٩٠
 

اردشیر پشنگ / مرکز بین المللی مطالعات صلح – IPSC
بیان رخداد

«هوشیار زیباری» وزیرامورخارجه عراق طی هفته گذشته در کنفرانسی مطبوعاتی از تعیین سفیر جدید عربستان سعودی در کشور متبوعش خبرد داد. این مهم در حالی صورت گرفت که آخرین سفیر سعودی ها ۲۲ سال قبل، پس از حمله برق آسای ارتش عراق به کویت و اشغال این کشور به نشانه اعتراض بغداد را ترک کرد و از آن زمان تا کنون سعودی ها به دلایل و بهانه های مختلفی از گسیل داشتن سفیر و راه اندازی سفارتخانه شان در کشور همسایه شمالی خود سرباز زده اند و حتی سقوط صدام حسین و نظام بعثی تحت امر او هم نتوانست تاثیری بر تصمیم پیشین سعودی ها بگذارد، چراکه با افول و سقوط بعثسیم در عراق به عنوان یک تهدید برای عربستان، با ظهور دولت دموکراتیک با اکثریت شیعی که تهدیدی دیگر برای این کشور محسوب می شد مواجه گردید و لذا از دید سعودی ها کماکان عراق و تحولات داخلی آن یک تهدید بالقوه برای امنیت آنها و نیز موازنه پیشین تلقی می گردید. لذا به رغم اصرار و فشار آمریکایی ها مبنی بر گشایش سفارتخانه در بغداد و ارتقای روابط دیپلماتیک، سعودی ها تا پایان ماه ژانویه ۲۰۱۲ اینکار را نکردند. لذا اقدام اخیر آنها در معرفی سفیر را می بایست نوعی پذیرش رسمی واقعیات «عراق جدید» توسط همسایه نگران جنوبی اش قلمداد کرد و آن را از یک زاویه می توان تلاشی از سوی عربستان سعودی برای بهبود رابطه با عراق و از سوی دیگر نوعی پیروزی دیپلماتیک برای دولتمردان عراقی بر شمرد. نوشتار پیش رو ضمن بررسی پیشینه تاریخی روابط سیاسی دو کشور از آغاز تا کنون به تحلیل علل تاثیرگذار در تصمیم گیری اخیر سعودی ها خواهد پرداخت.


 
 
عربستان و پایان دیپلماسی انکار عراق/اردشیر پشنگ
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٩:۱٦ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢۱ اسفند ۱۳٩٠
 

بالاخره پس از 22 سال سعودی ها از تعیین سفیر جدید خود در بغداد خبر دادند امری که دال بر پذیرش واقعیات عراق جدید از سوی همسایه جنوبی اش قلمداد می شود.

کردپرس: آنگونه که هوشیار زیباری در هفته گذشته اعلام داشت عربستان سعودی همسایه جنوبی عراق بالاخره پس از دو دهه اقدام به تعیین سفیر خود در عراق کرد امری که به معنای پایان دیپلماسی انکار واقعیات عراق جدید از سوی سعودی ها تلقی می گردد. سعودی ها 22 سال پیش تر از امروز و بعد از حمله برق آسای ارتش عراق به کویت و اشغال این کشور سفیر وقت خود از بغداد را به ریاض فراخواندند و از آن زمان تاکنون این دو همسایه عرب از ارتقای روابط دیپلماتیک خود سرباز زدند.


 
 
Continued U.S. presence undermines Iraq’s political unity /Ardeshir Pashang
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٩:۱۳ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢۱ اسفند ۱۳٩٠
 

“All U.S. troops must leave Iraq by the end of December 2011.” This is perhaps the most important section in the bilateral security pact that was signed more than two years ago between Iraq and the United States.

However, contrary to what has been promised, the U.S. is now trying to maintain its military presence in Iraq, and even some officials such as U.S. Vice President Joe Biden and the U.S. ambassador to Baghdad, Jeffrey James, have warned that if U.S. troops are withdrawn in the near future, the country again will be plunged into the flames of insecurity


 
 
تونس همچنان پرچم دار بهار عربی
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٩:٠۸ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢۱ اسفند ۱۳٩٠
 

اردشیر پشنگ / مرکز مطالعات بین­المللی صلح – IPSC
ژانویه و فوریه ماههای حساس و سرنوشت سازی برای خاورمیانه طی یکسال اخیر بوده اند چراکه در ژانویه «زین العابدین بن علی» دیکتاتور تونسی در برابر افزایش اعتراضات خیابانی مردمش مجبور به فرار شد و در ماه بعد از آن «حسنی مبارک» رئیس جمهور «خود مادام عمر خوانده» سرزمین فراعنه نیز در برابر اعتراضات دامنه دار مخالفین در میدان التحریر تاب نیاورد و به بالاجبار تن به استعفا داد تا این سقوطهای دومینووار مردم سایر کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا از خلیج های عدن و فارس گرفته تا حاشیه های دریای سرخ و مدیترانه را متاثر از خود سازد. موجی که از تونس آغاز شد تنها منتهی به مصر نشد و دامن دیکتاتورهای دیگری را هم گرفت از جمله سرهنگ «معمر قذافی» در لیبی و «علی عبدالله صالح» در یمن کاندیداهای دیگری بودند که پس از وقوع درگیریهای داخلی سرانجام تسلیم مردم انقلابی خود شده و هر یک به شیوه ای خاص از تخت به زیر کشیده شد.


 
 
جنگ سرد رهبران عراقی بر سر فدرالیسم
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۳:٢٠ ‎ق.ظ روز جمعه ٢۳ دی ۱۳٩٠
 

مرکز بین المللی مطالعات صلح

اردشیر پشنگ: «جمهوری عراق کشوری مستقل و دارای حاکمیت است که نظام حکومتی آن جمهوری پارلمانی دمکراتیک و فدرال است.» این نخستین ماده از قانون اساسی عراق است که در سال ۲۰۰۵ تصویب و طی رفراندومی به تایید مردم این کشور نیز رسیده است در اصلاحات سال ۲۰۰۹ نیز این بند از قانون دچار هیچگونه تغییری نشده است. اما به رغم این تاکید و صراحت که در قانون آمده است در میان رهبران این کشور تفاسیر و مواضع متفاوت و بعضاً متضادی در خصوص فدرالیسم مطرح می شود به نحوی که با توجه به اهمیت این امر، می توان گفت فدرالیسم به یک نقطه کانونی جهت ایجاد و گسترش نوعی جنگ سرد در میان رهبران گروههای مختلف این کشور تبدیل شده است. نوشتار پیش رو بدنبال طرح و بررسی مواضع گروههای مختلف قومی و مذهبی این کشور در خصوص مساله فدرالیسم است.


 
 
مهمترین تحولات سیاسی عراق در سال 2011
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۳:۱٧ ‎ق.ظ روز جمعه ٢۳ دی ۱۳٩٠
 

کردپرس

اردشیرپشنگ: عراق طی دهه اخیر کشور عراق یکی از خبرسازترین کشورهای نه تنها خاورمیانه بلکه جهان بوده است. این وضعیت در سال 2011 نیز به نوعی ادامه یاقت و عراق در کنار کشورهای دچار قیام موسوم به «بهار عربی» همچنان در کانون توجه رسانه ها و افکار بین المللی بود. سرویس بین الملل خبرگزاری کردپرس با توجه به ابعاد اهمیت این کشور، در سه گزارش متمایز به ترتیب مهمترین تحولات و رخدادهای سیاسی، نظامی –امنیتی و اقتصادی این کشور در سال 2011 را بصورت روز شمار مورد بررسی قرار دادن است. آنچه که در پی می آید روزشمار مهمترین وقایع، تحولات و مسائل سیاسی و سیاست خارجی عراق در طول سالی که گذشت می باشد:


 
 
مهمترین تحولات و روندهای اقتصادی عراق در سال 2011
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۳:۱٤ ‎ق.ظ روز جمعه ٢۳ دی ۱۳٩٠
 

کردپرس

اردشیر پشنگ: در سالی که گذشت در بخش تحلیل اتفاقات و رخدادهای اقتصادی عراق به ترتیب می توان موارد زیر را تشریح و بررسی کرد:

الف- افزایش تولیدات نفت: عراق با دارا بودن حداقل ده درصد ذخایر نفتی، یکی از غنی ترین کشورهای نفتی جهان محسوب میشود. اما صنعت نفت این کشور در اثر سه دهه جنگ افروزی نظام بعثی تحت حاکمیت صدام حسین دچار آسیبهای جدی شده بود در سالهای اخیر با کمک حمایتهای بین المللی و بخصوص شرکتهای نفتی غرب بدنبال بازسازی و تقویت توان تولیدی خود است. در همین راستا از سال 2009 این کشور یک برنامه بلندپروازانه نفتی جهت رسیدن به توان تولید 12 میلیون بشکه در روز در سال 2017 را آغاز کرد. برنامه نفتی عراق در سال 2011 نیست کاملا متاثر از این برنامه بود. عراقی ها در همان نخستین روزهای سال 2011 تولید نفت خود را بعد از بیست سال به روزانه دو میلیون و هفتصدهزار بشکه در روز رساندند برنامه این کشور رسیدن به تولید بیش از سه میلیون بشکه در روز در طول سال بود که در دستیابی به این هدف توفیق چندانی به دست نیاوردند البته تداوم روند فعلی حاکی از آن است که عراقی ها در طول سال 2012 خواهند توانست رکرد تولید خود را به رقمی بالاتر از سه میلیون بشکه در روز ارتقا دهند. اهمیت نفت برای عراقی ها در آنجا بیشتر خود را نشان می دهد که بدانیم بیش از 95 درصد بودجه سالیانه این کشور بر روی درآمدهای نفتی محاسبه شده است و این درآمدها برای بازسازی و ارتقای اقتصاد شکننده عراق بسیار حیاتی است.


 
 
مهمترین تحولات نظامی –امنیتی عراق در سال 2011
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۳:۱٠ ‎ق.ظ روز جمعه ٢۳ دی ۱۳٩٠
 

کردپرس

اردشیر پشنگ: سال 2011 از نظر امنیتی و نظامی برای عراقی ها یک سال بسیار مهم و سرنوشت ساز محسوب می شد چراکه در پایان دسامبر این سال می بایست کلیه نیروهای نظامی آمریکایی بر اساس معاهده امنیتی دو کشور از بین النهرین خارج می شدند لذا می بایست سطح توان و ثبات سیاسی و امنیتی کشور در یک حد نزدیک به استاندارد ارتقا پیدا میرکد. در ذیل ضمن بر شمردن سه مورد مساله مهم دارای اهمیت نظامی –امنیتی عراق در سال 2011، به بررسی روزشمار این رخدادها، تحولات و مسائل نظامی –امنیتی این کشور نیز پرداخته شده است:

خروج نظامیان آمریکایی: بی شک مهمترین مساله مطروحه عراقی ها در طول سال 2011 که باعث صف بندیهای متفاوت و بعضاً متضاد داخلی نیز شد به چگونگی خروج یا ابقای نیروهای نظامی آمریکایی از عراق باز می گشت. بر اساس معاهده امنیتی دوجانبه ای که در سال 2008 به تایید دو کشور رسید نظامیان آمریکایی می بایست بر طبق یک مکانیسم زمانی و مرحله به مرحله تا پایان سال 2011 از کشور عراق خارج شوند. اما از اواسط سال، مقامات آمریکایی و برخی شخصیتهای عراقی خواهان ابقای بخشهایی از این نظامیان شدند. در همین زمینه «جو بایدن» معاون رئیس جمهور آمریکا چندین بار به عراق سفر کرد تا موافقت گروههای مختلف عراقی را در این زمینه جلب کند امری که هرگز بوقوع نپیوست و نهایتاً بعد از پایان سفر مالکی به واشنگتن، «باراک حسین اوباما» رئیس جمهوری آمریکا فرمان خروج نظامیان این کشور را صادر کرد و «لئون پانتا» وزیر دفاع این کشور نیز در بغداد رسماً سند پایان جنگ عراق و خروج نظامیان کشورش را امضا کرد. لازم به ذکر است بیش از 4500 نفر از نظامیان این کشور در عراق کشته شدند.


 
 
Continued U.S. presence undermines Iraq’s political unity /Ardeshir Pashang
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٢:٤٦ ‎ق.ظ روز جمعه ٢۳ دی ۱۳٩٠
 

“All U.S. troops must leave Iraq by the end of December 2011.” This is perhaps the most important section in the bilateral security pact that was signed more than two years ago between Iraq and the United States.

However, contrary to what has been promised, the U.S. is now trying to maintain its military presence in Iraq, and even some officials such as U.S. Vice President Joe Biden and the U.S. ambassador to Baghdad, Jeffrey James, have warned that if U.S. troops are withdrawn in the near future, the country again will be plunged into the flames of insecurity.

 This has caused different reactions among the main Iraqi ethnic and religious groups, namely Shia Arabs, Sunni Arabs, and Kurds. In other words, the fragile political unity in Mesopotamia (Iraq) is now heavily overshadowed by the idea of extending the presence of U.S. troops.


 
 
چرایی اعلام خروج ناگهانی و کامل نظامیان آمریکایی از عراق
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٢:٤۱ ‎ق.ظ روز جمعه ٢۳ دی ۱۳٩٠
 

اردشیر پشنگ: سرانجام پس از ۹ سال، داستان حضور نظامیان آمریکایی در سرزمین بین النهرین قبل از آغاز سال جدید میلادی به پایان خواهد رسید. این تصمیم پنجشنبه گذشته توسط «باراک اوباما» رئیس جمهوری آمریکا و بعد از پایان سفر «نوری مالکی» نخست وزیر عراق به واشنگتن بصورتی غیرمنتظره اعلام گردید اوباما این تصمیم را در جمع نیروهای نظامی واقع در پایگاه پورت که به تازگی از عراق بازگشته بودند اعلام کرد و همزمان با وی «لئون پانه تا» وزیر دفاع این کشور در فرودگاه بغداد و در حضور «لوید اوستین»، فرمانده نیروهای آمریکایی در عراق، «جیمز جفری»، سفیر آمریکا در عراق، «مارتین دمپسی»، رییس ستاد مشترک ارتش آمریکا، «جیمز ماتیس»، فرمانده نیروهای مرکزی آمریکا و «بابکر زیباری»، رئیس ستاد مشترک ارتش عراق و سخنگوی ارتش عراق، مراسم نمادین پایان حضور نظامی در عراق را اجرا کرده و پرچم آمریکا را پایین کشیدند.

بر این اساس قرار است که بیش از چهار هزار نیروی نظامی باقیمانده آمریکا در عراق طی دو هفته آتی خاک این کشور را ترک کنند. اما این تصمیم ناگهانی اوباما که باعث تعجب بسیاری از تحلیلگران مسائل خاورمیانه شده است حتی در داخل این کشور با انتقادهایی جدی در کنگره مواجه شده است در همین زمینه «مک کین» سناتور پر نفوذ جمهوریخواه و رقیب پیشین اوباما ضمن سیاسی قلمداد کردن تصمیم رئیس جمهور به رسانه ها گفت: مطمئناً آیندگان این تصمیم رئیس جمهوری را مورد انتقاد و شماتت خود قرار خواهند داد چرا که این تصمیم در راستای منافع ملی ما نیست.» اما به راستی چرا به ناگاه اوباما به عنوان عالی ترین مقام سیاسی ایالات متحده فرمان خروج کامل نیروهای نظامی کشورش در عراق را صادر کرد؟ در نوشتار پیش رو سعی خواهد شد تا از دو منظر مسائل داخلی و خارجی آمریکا به سئوال مذکور پاسخ داده شود.


 
 
حوادث زاخو تهدیدی برای اعتبار کردستان عراق
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٢:۳۸ ‎ق.ظ روز جمعه ٢۳ دی ۱۳٩٠
 

کردپرس

اردشیر پشنگ: عیسی به دین خود، موسی به دین خود»، این جمله یکی از رایج ترین ضرب المثل ها در مناطق و سرزمینهای مختلف آریایی است که حاکی از روحیه بسیار بالای تساهل و تسامح و همزیستی مسالمت آمیز آریایی ها با دیگر ملل، اقوام و پیروان مذاهب مختلف است که شاید بتوان یکی از بارزترین شاهد مثالهای جغرافیایی اش را در کردستان و در بین کُردها و مهمان نوازیشان با دیگران جستجو کرد دیگرانی که هیچگاه در بین کُردها احساس «غریبگی» و «غیریت» نکرده اند و اگر هم چنین حسی را داشته اند به مراتب کمتر از حد معمول و بودن در جای دیگری بوده است.

کردستان سرزمینی است که از منظر عرض جغرافیایی، وصل کننده فلات ایران به آناتولی و به عبارتی گذرگاهی برای الحاق آسیا به اروپا است و از جهت طول جغرافیایی متصل کننده مناطق گرجی و قفقازی در شمال به خاورمیانه در جنوب است این موقعیت جغرافیایی باعث شده است که این مناطق همواره به مثابه گذرگاهی برای عبور آرام و ناآرام و یا به محلی جهت استقرار صلح آمیز یا پرجدل اقوام و ملتهای مختلفی تبدیل شود. ویژگی جغرافیایی مذکور در کنار سیر حوادث سیاسی رخ داده در طول تاریخ پر پیچ و خم آن، که نهایتاً این مناطق را به چهار بخش مختلف در چهار کشور همسایه امروزی تقسیم نمود باعث گشته است تا این سرزمین در کنار ساکنان اصیل کُردش به میزبان اقوام، ملل و پیروان مذاهب و آئین های مختلفی درآید و بدین ترتیب هویت کُردی در هر بخشی و گوشه ای با فرهنگها و ویژگی های دیگری از هویتهای دیگر نیز آراسته و رنگارنگ تر گردد.


 
 
بارزانی و دیپلماسی رضایت جمعی
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٢:۳٤ ‎ق.ظ روز جمعه ٢۳ دی ۱۳٩٠
 

کردپرس

اردشیر پشنگ: مسعود بارزانی رهبر حکومت اقلیم کردستان عراق این روزها از منظر دیپلماتیک ایام پرمشغله ای را سپری می کند. سفر سه روزه به تهران و سپس حضور در آنکارا در کمتر از یک هفته حکایت از تلاشهای گسترده و دیپلماتیک وی برای حل مسائل و مناقشات پیرامون مرزهای جغرافیایی حکومت اقلیم کردستان عراق با همسایگانش دارد. آنچه که در این یادداشت کوتاه مورد اشاره قرار خواهد گرفت بررسی تلاشهای وی برای کسب رضایت جمعی بازیگران مختلف دولتی و غیردولتی حاضر در مسائل مرتبط با کردستان عراق است؛ امری که حصول به آن دارای دشواریها و مسیرهای بعضاً صعب العبوری است که حتی بسیاری از سیاستمداران کارکشته نیز نهایتاً تاب عبور از پیچ و خمهای نفس گیر آن را ندارند. اما آیا بارزانی توانسته و یا خواهد توانست در رابطه با مناقشات مرزی ماههای اخیر که میان جمهوری اسلامی ایران با گروه پژاک و جمهوری ترکیه با شورشیان پ.ک.ک در مرزهای شرقی و شمالی عراق رخ داده است موفق عمل کرده و به نوعی رضایت همه طرفهای مختلف درگیر در آن در جهت کاهش تنش ها را کسب کند؟

 


 
 
بایدن در بغداد بدنبال چیست؟/ اردشیر پشنگ
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٢:۱۳ ‎ق.ظ روز جمعه ٢۳ دی ۱۳٩٠
 

کردپرس

اردشیر پشنگ: به نظر می رسد سفر ناگهانی جو بایدن که همزمان با خروج بخشی از نظامیان آمریکایی در عراق است عمدتاً برای رایزنی با مقامات سیاسی عراق و قبولاندن خواست آمریکایی ها برای گرفتن حق مصونیت قضایی باشد.  همزمان با آغاز دور جدید خروج نظامیان آمریکایی از عراق که از روز پنجشنبه گذشته آغاز شده است جو بایدن معاون ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا در سفری غیرمنتظره و بدون اعلام قبلی وارد بغداد شده است تا با مقامات این کشور به بحث و رایزنی بپردازد. بایدن که در داشتن و انجام سفرهای غیرمنتظره به عراق ید طولایی دارد این بار به چه دلیلی به ناگاه به بغداد آمده است و بدنبال چیست؟


 
 
وضعیت قرمز در مرزهای عراق و ترکیه
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٤:٢۱ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢۸ آذر ۱۳٩٠
 

تهران امروز 28-7-90

اردشیر پشنگ: «اعلام وضعیت قرمز در مرز دو کشور ترکیه و عراق»، بحرانی جدی است که پس از10سال یکبار دیگر ترکیه را به شوک فرو برده و شمال عراق را متاثر از خود کرده است این اصلی‌ترین پیامد حمله بی‌سابقه و گسترده نیروهای شورشی پ.ک.ک به دو پایگاه نظامی در ترکیه طی یک دهه اخیر بوده که بر اثر آن ده‌ها سرباز ترک کشته و زخمی شده، سفر اردوغان به خارج از کشور لغو و حتی اپوزیسیون را وادار به ارائه درخواست برای استعفای نخست وزیر کرده است. بدین‌ترتیب پس از چندین سال ثبات نسبی توام با درگیری‌های محدود و پراکنده مناطق کوهستانی در مرزهای شمالی عراق یکی از پر تنش‌ترین دوره‌های خود را به دلیل حضور نیروهای پ.ک.ک در آنجا در حال تجربه کردن است به نحوی که ده‌ها روستای مرزی از بیم گسترش درگیریها‌ میان پ.ک.ک و ارتش ترکیه از سوی مقامات دولت عراق و حکومت اقلیم کردستان تخلیه شده است. در همین راستا بسیاری از گزارش‌ها حاکی از ورود بخش‌هایی از نیروهای نظامی ترکیه به داخل خاک عراق است هرچند مقامات کُرد عراقی این اخبار را تایید نکرده‌اند. بدین‌ترتیب به نظر می‌رسد مسئله کُردها در ترکیه که از سال 1984 با در پیش گرفتن مشی حرکتهای مسلحانه توسط حزب کارگران کردستان به رهبری اوجالان وضعیتی بحرانی‌تر به خود گرفته بود همچنان در همان مسیر سه دهه اخیر خود ادامه پیدا می‌کند. بحرانی که طی 27 سال اخیر بیش از 50 هزار کشته به‌دنبال داشته و مرزهای کشورهای ترکیه، عراق، سوریه و ایران را نیز هر از گاهی متاثر از خود کرده است.


 
 
اهداف مالکی از جنگ پرچم با کُردها
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۱۱:۱٦ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٧ مهر ۱۳٩٠
 

کردپرس

اردشیر پشنگ: روابط پر نوسان کُردها و دولت مرکزی (اعراب عراقی) این روزها متاثر از اجرای دستور نوری مالکی برای پایین کشیده شدن پرچمهای حکومت اقلیم کردستان بسیار پر تنش و شکننده شده است. بر اساس آنچه که دستور مالکی به نیروهای نظامی عراقی در شهرهای کردنشین خارج از محدوده حکومت اقلیم کردستان خوانده شده است پرچم حکومت محلی کُردها پایین کشیده شده و این مناطق تنها زیر سایه پرچم ملی عراق خواهند بود. این نوشتار به دنبال پاسخگویی به این سئوال است که نوری مالکی نخست وزیر عراق چه اهدافی از راه اندازی جنگ پرچم دوم در عراق را دنبال می کند؟


 
 
دومین جنگ پرچم کُردها و اعراب در عراق
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٢:۳۸ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٥ مهر ۱۳٩٠
 

دیپلماسی ایرانی

یادداشتی از اردشیر پشنگ، پژوهشگر مسائل خاورمیانه برای دیپلماسی ایرانی

دیپلماسی ایرانی: ابتدای هفته گذشته مقامات نظامی ارتش عراق در شهر خانقین پرچم حکومت اقلیم کردستان را از کنار پرچم ملی عراق به پایین کشیدند کُردها نیز بلافاصله در پاسخ به این اقدام، در شمالی ترین مرکز استانی عراق –یعنی در دهوک- اقدام به پایین کشیدن پرچم عراق و تنها به اهتزاز درآوردن پرچم منطقه اقلیم کردستان عراق نمودند. بدین ترتیب به نظر می رسد ظرف کمتر از پنج سال دومین بحران پرچم در عراق در میان کُردها و دولت مرکزی این کشور در حال بوقوع پیوستن است. نوشتار کوتاه پیش رو ضمن بررسی این بحران جدید، به بررسی سابقه تاریخی بحران پرچم در میان طرفین خواهد پرداخت


 
 
عراق و رهبرانی با سازهای ناکوک
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٦:٤٥ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٤ مهر ۱۳٩٠
 
کُردپرس
اردشیر پشنگ: نوری مالکی، مقتدی صدر، عمار حکیم، احمد چلبی و ابراهیم جعفری (از رهبران عمده عرب شیعی)، جلال طالبانی، مسعود بارزانی و نوشیروان مصطفی (از رهبران برجسته کُرد)، ایاد علاوی (از رهبران شیعی سکولار) و اسامه نجیفی و غازی عجیل الیاور (از رهبران مهم عرب سنی) مهمترین سیاستمداران دهه اخیر در سپهر سیاسی عراق پس از سقوط دولت صدام حسین بوده و هستند. سیاستمداران و رهبرانی که در کنار نیروهای خارجی حاضر در عراق، در چگونگی ساخت و استقرار نظام جدید در عراق نقش قابل توجه و غیرقابل انکاری ایفا کرده اند. رهبرانی که در دوره گذار عراق هریک با دیدگاهها، مواضع و منافع عمدتاً متنوع و بعضاً مخالف، گاه در کنار یکدیگر و گاه رودروی هم قرار گرفته و می گیرند.

 
 
چرایی استعفای علاوی و پیامدهای پیش رو
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٧:٢٢ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٢ مهر ۱۳٩٠
 

کردپرس

اردشیر پشنگ:ایاد علاوی رهبر ائتلاف العراقیه طی روزهای اخیر اعلام داشته است که درخواست خود مبنی بر ریاست بر شورای عالی سیاستهای استراتژیک عراق را پس گرفته است. علاوی در توجیه این اقدام خود، عدم وفاداری نوری مالکی و ائتلاف حاکم به انجام توافقات پیشین را دلیل اصلی استعفای خود بر شمرده است.

آنچه که در این نوشتار کوتاه بدنبال خواهد آمد بررسی شورای عالی سیاستهای استراتژیک و نیز بررسی چرایی استعفای ایاد علاوی از پذیرش پست مذکور و پیامدهای پیش رو خواهد بود.

 
 
جلسه عراقی‌ها برای ماندن یا نماندن آمریکایی‌ها
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۱٢:۱٩ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٢ مهر ۱۳٩٠
 

تهران امروز/ 12مهر 1390/ صفحه 5

اردشیر پشنگ:بیش از هشت سال از حضور گاه و بیگاه نیروهای نظامی آراسته به پرچم آمریکا در خیابانهای بغداد و دیگر شهرهای عراق سپری می‌شود؛ حضوری که در ابتدا قرار بود تنها چند ماه بیشتر طول نکشد و بعد از سقوط رژیم پیشین و استقرار نظام جدید خاتمه یابد، اما به‌رغم سرنگونی نظام بعثی و به چوبه دار سپرده شدن بیشتر رهبران آن و نیز روی کار آمدن نظام و نخبگان جدید در عراق، آمریکاییها همچنان در عراق باقی مانده‌اند. حضوری که از همان روز اول با مخالفت برخی از گروه‌های قومی و مذهبی مانند گروه‌های اهل سنت و نیز شیعیان نزدیک به جریان صدر مواجه گردید و با فشار اینان و نیز فشار افکار عمومی در داخل آمریکا و تقویت نیروهای امنیتی و نظامی عراق قرار بر این شد تا پیش از آغاز سال 2012 دیگر هیچیک از آنها در عراق باقی نمانند اما اینک کمتر از سه ماه به موعد خروج نیروهای آمریکایی از عراق بر اساس توافقنامه امنیتی سال 2009 فرصت باقی نمانده است. بر اساس توافق مذکور تمامی نیروهای آمریکایی باید تا پایان ماه دسامبر سال‌جاری خاک عراق را ترک کنند. اما به‌رغم این توافق پر مناقشه، آمریکایی‌ها همچنان بر لزوم تداوم حضور بخشی از نیروهایشان در عراق به بهانه فقدان امنیت کافی در این کشور اصرار دارند خواسته‌ای که طی ماه‌های اخیر واکنشهای متفاوتی را در میان احزاب و گروه‌های مختلف عراقی بر انگیخته است


 
 
تعارضات تفسیری فدرالیسم در عراق
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٩:٤٩ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٠ امرداد ۱۳٩٠
 

اردشیر پشنگ: ازسال 2003 بدینسو که نظام بعثی با حمله آمریکا و متحدینش سقوط کرد کشور عراق وارد مرحله گذاری شده است که به نظر می رسد این دوران گذار هنوز تا رسیدن به یک وضعیت تثیبت نسبی فاصله زیادی دارد لذا در چنین وضعیتی هرکدام از گروههای مختلف این کشور بدنبال آن هستند تا منافع بیشتری عاید خود کرده و وزن سیاسی و قدرت خویش را در مقابسه با رقیبانشان بیش از پیش افزایش دهند؛ در نتیجه با توجه به تعدد گروههای قومی –مذهبی و سیاسی، شاهد بروز آرا و دیدگاههای گسترده و متنوع و بعضاً متضادی در این کشور هستیم. این تضارب و تضاد آرا و منافع باعث می شود تا هر از گاهی یک مسئله موجب صف آرایی رقبای موافق و مخالف در برابر یکدیگر شود. حال یکی از مسائل چالش انگیز اخیر در عراق، به صحبتهای «اسامه نجیفی» رئیس پارلمان عراق باز می گردد. وی در خلال سفری به آمریکا در برابر رسانه های گروهی گفته بود: «اگر مشکل سُنی‎ها در عراق به زودی حل نشود آنان راه تجزیه و جدایی از عراق را در پیش خواهند گرفت.»

صحبتهای نجیفی بلافاصله با واکنشهای مختلفی در داخل عراق مواجه شد و مخالفت گروههای مختلف قومی و مذهبی دیگر را بر انگیخت به نحوی که رئیس پارلمان این کشور که حتی از سوی برخی گروهها تهدید به اخراج از پارلمان شده بود مجبور شد تا مواضع خود را تغییر داده و صحبتهای پیشین را تحریفی سهوی و یا تعمدی از سوی رسانه ها قلمداد کند و بحث جدایی از عراق را به ایجاد یک ایالت فدرال محلی تعدیل نماید که البته این نظر هم با مخالفت شدید برخی گروهها مانند جریان صدر مواجه شده است. این مواضع باعث راه افتادن این بحث در محافل مختلف سیاسی در عراق شده است که آیا اعراب سنی نیز به مانند کُردها می توانند یک حکومت فدرال محلی تشکیل دهند و یا خیر؟ نوشتار اخیر سعی دارد بر اساس متن قانون اساسی عراق که در سال 2005 نگاشته شده و طی رفراندومی به تائید ملت عراق رسیده و سپس در سال 2009 اصلاح و بازنگری شده است به سئوال مذکور پاسخ دهد.


 
 
کُردها بدنبال ابقای نظامیان آمریکایی در عراق
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۳:٤٤ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢۸ تیر ۱۳٩٠
 

خبرگزاری کُردپرس

اردشیر پشنگ: مسئله خروج و یا عدم خروج نیروهای نظامی آمریکایی از عراق بر اساس موافقتنامه امنیتی دوجانبه به مهمترین بحث و مسئله سیاسی این روزهای اخیر عراق تبدیل شده است. در این بین آمریکاییها با افزایش سفر مقامات بلندپایه خود به بغداد و اربیل به دنبال ایجاد زمینه مناسب جهت کسب موافقت اکثریت گروههای عراقی هستند. اما در این بین گروههای مختلف عراقی دارای مواضع و دیدگاههای مختلفی هستند. جریان صدر مهمترین گروه مخالف این تداوم حضور است که حتی اعلام کرده است که چندین عملیات مسلحانه را نیز بر علیه امریکایی ها انجام داده و این عملیاتها را تا هنگام خروج آنها از عراق ادامه خواهد داد. ائتلافهای العراقیه و دولت قانون اما تا بحال بطور صریحی اعلام موضع نکرده اند. به نظر می رسد که اینان از یکسو شرایط را به گونه ای می بینند که هنوز حضور امریکایی ها در این کشور را لازم می گرداند و از سوی دیگر نمی توانند موضع موافقی را در برابر افکار عمومی و بخصوص گروههای مخالف اعلام دارند. اما گروه دیگر تاثیر گذار در ماجرای مذکور کُردها می باشند. آنچه که در پی می آید بررسی مواضع گروههای مختلف کُرد در قبال مسئله تداوم حضور نیروهای امریکایی در عراق پس از سال 2011 است.


 
 
تابستان داغ عراق
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۳:۳۳ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢۸ تیر ۱۳٩٠
 

روزنامه تهران امروز/ 18 تیر 1390/ ص 5

وحدت سیاسی در بغداد تحت الشعاع حضور نظامیان آمریکایی در بغداد

اردشیر پشنگ: «تمامی‌نیروهای نظامی‌آمریکایی باید تا پایان دسامبر 2011 خاک عراق را ترک کنند.» این جمله شاید مهم‌ترین بخش از معاهده امنیتی دوجانبه‌ای بود که دو سال پیش به امضای دولت‌های عراق و ایالات متحده آمریکا رسید اما با نزدیک شدن به موعد مورد نظر، آمریکایی‌ها از ضرورت تداوم حضور نیروهای نظامی‌شان در عراق صحبت می‌کنند و حتی برخی از مقامات رسمی‌این کشور مانند «جو بایدن»، معاون رئیس جمهور آمریکا یا «جفری جیمز»، سفیر این کشور در بغداد، در دیدار با گروه‌های مختلف عراقی بر این مسئله پافشاری می‌کنند که چنانچه نیروهایشان در زمان مقرر از عراق خارج شوند این کشور یک‌بار دیگر در میان شعله‌های آتش ناشی از ناامنی فرو خواهد رفت اما این اصرار آمریکایی‌ها برای ماندن منجر به بروز واکنش‌های مختلفی در میان گروه‌های سه گانه قومی‌–مذهبی عراق یعنی اعراب شیعی، کردها و اعراب سنی شده است و به نظر می‌رسد وحدت سیاسی و شکننده این کشور تحت الشعاع مسئله تداوم حضور نظامیان آمریکایی در سرزمین میان‌رودان قرار گرفته است.


 
 
وزنه صدر و خروج نیروهای آمریکایی از عراق
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۳:٢٥ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢۸ تیر ۱۳٩٠
 

روزنامه فرهیختگان/ 20 تیر 1390/ ص 14

اردشیر پشنگ: «عراق خواهان ادامه حضور نظامیان آمریکا پس از سال ۲۰۱۱ خواهد شد.» این بخشی از سخنرانی روزهای اخیر «لئون پانتا» رئیس سازمان سیا و کاندیدای آتی پست وزارت دفاع ایالات ‌متحده است.
ماندن یا نماندن نظامیان آمریکایی پس از پایان سال ۲۰۱۱ تقریبا به مهم‌ترین بحث این روزهای گروه‌های مختلف عراقی تبدیل شده است. هنوز دولت این کشور به‌طور رسمی اعلام موضع نکرده است اما احزاب و گروه‌های مختلف در اعلام موافقت یا عدم‌توافق خود بر سر تداوم حضور آمریکایی‌ها از دولت پیشی گرفته‌اند تا از این طریق هم موضع خود را روشن کرده و هم بر دولت عراق فشار مضاعفی برای همراهی با دیدگاه خویش وارد سازند. بنا بر توافقنامه امنیتی امضاشده میان عراق و آمریکا طرفین بر سر خروج کامل نظامیان آمریکایی در پایان سال ۲۰۱۱ به توافق دست یافتند اما آمریکایی‌ها و برخی گروهها و چهره‌های عراقی معتقدند شرایط امنیتی و ناآمادگی کافی نیروهای نظامی عراق این کشور را نیازمند باقی ماندن بخش‌هایی از نیروهای نظامی آمریکا کرده است. در این بین جریان صدر خود را به‌عنوان اصلی‌ترین مخالف باقی ماندن نیروهای آمریکایی طی روزهای اخیر معرفی کرده است.


 
 
Continued U.S. presence undermines Iraq’s political unity
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۱:٠۳ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢۸ تیر ۱۳٩٠
 

TehranTimes

By Ardeshir Pashang: “All U.S. troops must leave Iraq by the end of December 2011.” This is perhaps the most important section in the bilateral security pact that was signed more than two years ago between Iraq and the United States. However, contrary to what has been promised, the U.S. is now trying to maintain its military presence in Iraq, and even some officials such as U.S. Vice President Joe Biden and the U.S. ambassador to Baghdad, Jeffrey James, have warned that if U.S. troops are withdrawn in the near future, the country again will be plunged into the flames of insecurity.


 
 
بررسی مسائل مرزی ایران و عراق ۳۶ سال بعد از امضای معاهده الجزایر
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۳:۱۱ ‎ق.ظ روز جمعه ۱٧ تیر ۱۳٩٠
 

مرکز بین المللی مطالعات صلح

گفتگو از اردشیر پشنگ
مرزهای غربی ایران همواره در طول تاریخ آبستن حوادث و وضعیتهای مختلف سیاسی میان نیروهای حاضر در دو سوی مرز بوده است به نحوی که هرگاه توازن موجود مانند دوره های پیش از ورود اسلام به نفع ایرانیان به هم خورده است این دولت توانسته مرزهایش را جلوتر ببرد و هرگاه توازن مانند دوره ظهور امپراتوری عثمانی به نفع همسایه شرقی بهم خورده است بخشهایی از خاک ایران از دست رفته است. اما این رویه دست به دست گشتن مرزها در دهه های اولیه قرن بیستم و بعد از تاسیس دولت عراق (۱۹۲۱) پایان پذیرفت در نتیجه شاهد آن هستیم که پس از معاهدات ۱۹۱۳ قسطنطنیه بیش از ۹۸ سال است که خطوط مرزی طرفین ثابت باقیمانده است. اما این ثبات مرزی به معنای نبود ادعا، تنش و درگیریهای ناشی از این مسئله نبوده است. از زمان روی کار آمدن رژیم بعثی در عراق، تنشهای مرزی میان دو کشور فزونی یافت تنشهایی که بطور موقت با امضای معاهده الجزایر در ۱۹۷۵ فروکش نمود اما سقوط نظام پادشاهی ایران و وضعیت خاص منطقه ای و داخلی آن که منجر به نوعی انزوای بین المللی و فقدان انسجام داخلی شده بود باعث گردید تا صدام حسین در برابر رسانه های مختلف در سپتامبر ۱۹۸۰ معاهده مذکور را فاقد اعتبار اعلام کرده و سپس فرمان حمله به ایران را صادر نماید اما این رهبر ناآرام عراقی در ابتدای دهه ۱۹۹۰ که کشورش در آستانه جنگ با نیروهای بین المللی به رهبری آمریکا بود مجبور گشت از اعتبار و پذیرش مجدد معاهده مذکور سخن به زبان آورد. اما سقوط نظام بعثی و روی کار آمدن گروههای عرب شیعه و کُرد که از دوستان و متحدین قدیمی ایران هستند نیز باعث نشده است تا تضاد آرا در خصوص مسائل مرزی مطرح نشود و شاهد آن هستیم که در سالیان اخیر برخی از مقامات عراقی از جمله جلال طالبانی و نوری مالکی خواهان تجدید نظر در معاهده ۱۹۷۵ الجزایر شده اند هرچند این اظهار نظرها و درخواستها با اعتراض ایران برای مدتی مسکول می ماند اما به نظر می رسد هنوز بر سر جای دقیق میله های تعیین کننده مرز میان ایران و عراق بین طرفین توافق جدی وجود ندارد. حال به همین دلیل به سراغ دکتر «بهرام مستقیمی» از اساتید برجسته روابط بین الملل دانشگاه تهران که دارای کتب و مقالاتی در زمینه معاهدات بین المللی و بخصوص مسائل مرزی میان ایران و عراق است رفته ایم تا ۳۶ سال پس از امضای معاهده الجزایر به بررسی مسائل مرزی دو کشور و نیز اعتبار معاهده از منظرهای مختلف بپردازیم. آنچه که در پی می آید حاصل گفتگویی مفصل میان اردشیر پشنگ و د.مستقیمی در این رابطه است:


 
 
گلادیاتوریهای عرب
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٦:٠٧ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱۸ خرداد ۱۳٩٠
 

ماهنامه مهرنامه- شماره خرداد 1390 / ص ١١۴ تا ١١۵: اردشیر پشنگ: بیش از 90 سال از تاسیس دولت عراق در سرزمین میان رودان می گذرد تاسیسی که نه بر اساس خواست و تلاش ساکنان آن بلکه متاثر از تحولات سالهای پایانی جنگ جهانی اول و منافع دّول پیروز جنگ از جمله بریتانیا و فرانسه بوقوع پیوست. طی این مدت نسبتاً کوتاه شاهد وقوع فراز و نشیبها و ایجاد تغییرات بسیاری در سپهر سیاسی این کشور بوده ایم تحولاتی که بعضاً محدود به مرزهای داخلی نشده و کشورهای همسایه و منطقه را نیز تحت الشعاع خود قرار داده است. بر این اساس میتوان سه دوره تاریخی مجزا از نظر کیفیت دولتهای موجود در این کشور را ترسیم نمود: دوره اول از 1921 تا 1958 عصر نظام پادشاهی، دوره دوم از 1958 تا 2003 عصر جمهوریهای نظامی گرا و دوره سوم از 2003 تا کنون عصر جمهوری دموکراتیک فدرال. همانگونه که پیداست دقیقاً نیمی از حیات سیاسی این کشور بطور مستقیم در اختیار رهبرانی بوده است که خاستگاه آنها نه بر اساس عنصر وراثت در نظام سلطنت و یا آرای مردم در نظام دموکراتیک، بلکه از داخل پادگانهای نظامی بوده است شاید به همین دلیل این برهه پرحادثه ترین و بحرانی ترین دوره در تاریخ معاصر عراق بوده است به نحوی که نهایتاً زمینه ساز لشکرکشی قدرتهای فرامنطقه ای به عراق و تغییر نظام حاکم بر آن شد. حال در این نوشتار چگونگی و عوامل موثر بر حضور نظامیان در عرصه سیاسی عراق و نتایج و دستآوردهای 45 سال زمامداری دولتهای روی کار آمده از کودتاها در این کشور مورد بررسی قرار خواهند گرفت.


 
 
بررسی قدرت نرم ایران در عراق جدید
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۳:٢٤ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٠ خرداد ۱۳٩٠
 

مرکز بین المللی مطالعات صلح/ محمد بهرامی: کشور عراق به عنوان یکی از مهمترین کشورهای همسایه ایران، همواره نقش مهمی در معادلات سیاست خارجی ایران ایفا کرده است. این کشور با داشتن بیش از ۱۳۰۰ کیلومتر مرز مشترک و پیوندهای تاریخی، فرهنگی و مذهبی، از نقش برجستهای در پیگیری و دستیابی سیاستهای منطقهای ایران در زمینه مبارزه با تروریسم، حفظ صلح و امنیت منطقهای، ثبات اقتصادی و بسیاری از موضوعات مهم در جهان اسلام و عرب برخوردار است. از سوی دیگر، اشغال عراق از سوی بازیگران فرامنطقهای و رقابت بازیگران منطقهای برای اعمال نفوذ و تاثیرگذاری بر سیاستهای این کشور، موجبات اهمیت فزاینده این کشور در سیاست خارجی ایران را فراهم آورده است.
ایران به خوبی از قدرت نرم خود در عراق آگاهی دارد، قدرتی که در نتیجه ارزشها، فرهنگ و مذهب مشترک بین ایران و عراق و سیاست خارجی ایران در قبال مسائل عراق ایجاد شده و تأثیر و نفوذ قابل توجهی بر سیاستها و اقدامات دولت عراق داشته و همچنین بسترهای لازم را برای اجرای سیاست خارجی ایران مهیا کرده است. در این راستا، ایران از ابزارهای مختلفی برای افزایش تأثیر و نفوذ خود در کشور عراق استفاده میکند که مهمترین آنها، پخش برنامههای بینالمللی و استفاده از رسانهها به منظور جذب مخاطبین و همراه ساختن آنها با سیاستها و مواضع مورد نظر میباشد.


 
 
در کردستان عراق مذاکره بر سر چیست؟
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۱:٥٩ ‎ب.ظ روز شنبه ٧ خرداد ۱۳٩٠
 

کرد پرس/ سلیمان الله مرادی: در تحولات اخیر، منطقه کردستان عراق نیز همچون سایر جوامع خاورمیانه که این روزها با اعتراضات و خیزشهای مردمی‌ روبرو است دو جبهه سیاسی در تقابل با یکدیگر قرار دارند؛ حاکمیت اقلیم و جریانات اپوزسیون. هر چند در کردستان عراق حاکمیت؛ متشکل از احزاب متعددی است اما با توجه به عملکرد حاکمیت در سالهای گذشته و بویژه اوضاع و اقدامات احزاب مشارکت کننده در حاکمیت کنونی اقلیم کردستان و خصوصاً در تحولات سه ماهه اخیر می‌توان با قاطعیت گفت: حاکمیت کنونی کردستان عراق فقط در انحصار دو حزب بزرگ یعنی حزب دمکرات و اتحاد میهنی است؛ بدین خاطر است که این دو حزب بویژه حزب دمکرات با محوریت مسعود بارزانی که ریاست اقلیم را نیز بر عهده دارد در تحولات اخیر بعنوان نماد حاکمیت اقلیم وارد رویارویی سیاسی با جریانات اپوزسیون شدند.


 
 
بررسی عملکرد ناتو در عراق
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۱:٠۱ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۳ خرداد ۱۳٩٠
 

کردپرس/ نادیا پوراسمعیلی: هنگامی که در اواخر سال 2002 بحث حمله ی نظامی آمریکا به عراق جدی تر می شد، جرج رابرتسون دبیرکل وقت ناتو اعلام کرد که اگر شورای امنیت سازمان ملل قطعنامه ای مبنی بر حمله به عراق به تصویب برساند ناتو آماده شرکت در جنگ عراق می باشد و آنچه را که از ناتو درخواست شود انجام خواهد داد. اما از آنجا که تصویب قطعنامه ی حمله به عراق با وتوی فرانسه و روسیه مواجه می شد، لذا هیچ گاه قطعنامه ای مبنی بر حمله ی نظامی به عراق توسط شورای امنیت صادر نشد و بدین حال ناتو در حمله ی نظامی به عراق نقشی نداشت.


 
 
انتشار کتاب فرهنگ رجال معاصر عراق
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۱٠:٥٤ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٦ اردیبهشت ۱۳٩٠
 

کردپرس: کتاب «فرهنگ رجال معاصر عراق» توسط مرکز انتشارات مجلس شورای اسلامی در اردیبهشت 1390 و در حاشیه همایش «واکاوی روابط تاریخی –فرهنگی ایران و عراق» منتشر و توزیع شده است.

کردپرس: اخیراً و در حاشیه برگزاری همایش «واکاوی روابط فرهنگی ایران و عراق» در ایران کتابی تحت عنوان «فرهنگ رجال معاصر عراق» توسط انتشارات مجلس شورای اسلامی منتشر و همچنین در نمایشگاه بین المللی کتاب تهران در اختیار علاقمندان، محققین و پژوهشگران قرار گرفته است.
به همین منظور با «اردشیر پشنگ» پژوهشگر مسائل خاورمیانه و تحولات عراق که یکی از نویسندگان اصلی این کتاب است گفتگویی کوتاه کرده ایم:
آقای پشنگ لطفاً در ابتدا مشخصات ظاهری کتاب را تشریح کنید.
کتاب «فرهنگ رجال معاصر عراق» توسط مرکز انتشارات مجلس شورای اسلامی در اردیبهشت 1390 و در حاشیه همایش «واکاوی روابط تاریخی –فرهنگی ایران و عراق» منتشر و توزیع گردیده است. این کتاب زیر نظر دکتر سیدمحمد صادق خرازی رئیس دانشنامه اسلام معاصر با مدیریت سیدعلی موجانی، ویراستاری خانم سولماز صدقی و نگارش بنده و نیز خانم هانیه سادات رجبی به مرحله انتشار رسیده است.

 
 
مقتدا صدر به مالکی مشکوک شد، به عراق رفت
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۱٢:۱٤ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٥ اردیبهشت ۱۳٩٠
 

خبر آنلاین: مقتدا صدر، برای این که شخصا وجود توافق محرمانه میان مالکی با مسئولان امریکایی را در یابد از قم به نجف رفت.

مقتدا صدر، رهبر جریان صدر، به این منظور که شخصا وجود توافق محرمانه میان مالکی، نخست وزیر عراق، با مسئولان امریکایی برای تمدید حضور این نیروها در عراق را دریابد از قم به نجف وارد شد.


 
 
عراق و کردستان در مسیر تحول
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۱٢:۳۱ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٩ فروردین ۱۳٩٠
 

خبر آنلاین/ خاورمیانه دوره جدیدی را در حیات سیاسی خود تجربه می کند. گسترش نارضایتی های اجتماعی از تونس آغاز وبه کشورهای دیگری از خاورمیانه سرایت کرده است . این تحولات دگرگون سازممکن است بافت سیاسی وآرایش اجتماعی درکل منطقه را دستخوش تغییراتی اساسی کند . تغییرو تحولاتی که دربطن خود بیداری و آگاهی اجتماعی و روشن شدن مطالبات را دارد و اکنون درعمده کشورهای عرب خاورمیانه که نظام بسته سیاسی دارند به خواست و خیزش ملی ، تبدیل شده است .


 
 
بررسی سیاست ترکیه در قبال عراق
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۱٠:٢٠ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢۳ فروردین ۱۳٩٠
 

کردپرس: بیل کای دومان: سیاست فعال مداخله گرانه آمریکا که پس از حوادث 11 سپتامبر 2001 با حمله به افغانستان خود را نشان داد، با اشغال عراق در سال 2003 چهره جدیدی به خود گرفت .

تحولات رخ داده قبل، حین و پس از حمله آمریکا به عراق ، کشور همسایه را به یکی از مهمترین موضوعات سیاست خارجی ترکیه مبدل ساخت؛ می توان گفت نگرش ترکیه به سیستم جدید حاکم در عراق پس از صدام، تحت تاثیر مواردی چون سیستم جدید حاکم در عراق ، روابط دو جانبه و ادراکات منطقه ای شکل گرفته است.

 
 
اعتراض به بازتولید اقتدارگرایی در کردستان عراق
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۱٢:٠۳ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٢ فروردین ۱۳٩٠
 

کردپرس/ محمد هادی فر: بیش از چهل روز است که مردم شهرها و بخشهای مختلف استان سلیمانیه کردستان عراق در خیابانها به حرکت درآمده و ضمن اعتراض به وضعیت کنونی حاکمیت منطقه کردستان عراق خواستار اصلاحات جدی و واقعی در ساختار قدرت منطقه می‌باشند. برخی از کارشناسان سیاسی منطقه، تحولات اخیر استان سلیمانیه را متأثر از تحولات عمومی منطقه خاورمیانه میدانند اما برخی دیگر از کارشناسان نظر دیگری دارند و معتقدند که با یک نگاه واقعبینانه میتوان تفاوتهای بزرگ و ریشهای وضعیت کردستان عراق را با کشورهای خاورمیانه عربی درک کرد که عمده‌ترین آن عدم دمکراسی و حاکمیت رژیمهای استبدادی پرسابقه بر این کشورهاست. اما شرایط عمومی منطقه کردستان همچون کشورهای عربی نیست و بر این منطقه رژیم دیکتاتوری (مانند آنچه که در کشورهای عربی حاکم است) حکومت نمیکند از طرفی جامعه رهیده از دیکتاتوری حزبی بعثی و احزاب و شخصیتهای سیاسی کهنهکار و جوانان آشنا با مفاهیم دمکراتیک امروزین و بهرهمند از وسایل ارتباط جمعی گسترده در کردستان عراق بالغتر و آگاهتر از سایر جوامع معترض منطقه خاورمیانه میباشند.


 
 
در ماه مارس صادرات روزانه نفت عراق به 2.159 میلیون بشکه رسید
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۱٠:٥٧ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱۸ فروردین ۱۳٩٠
 
کردپرس/ صادرات روزانه نفت خام عراق در ماه گذشته میلادی به دو میلیون 159 هزار بشکه در روز رسید.
به گزارش شانا به نقل از رویترز، فلاح الامری، رئیس اداره بازاریابی نفت خام عراق (سومو) افزود: میانگین صادرات روزانه نفت خام عراق در ماه مارس به دو میلیون و 159 هزار بشکه در روز رسیده است.
وی افزود: عراق در ماه گذشته میلادی روزانه یک میلیون و 687 هزار بشکه نفت از طریق پایانه های نفتی بندر بصره در جنوب صادر کرده و صادرات نفت این کشور از میدان های نفتی شمال و از طریق خط لوله کرکوک-جیحان روزانه 462 هزار بشکه در روز بوده است.


 
 
عراق در سالی که گذشت
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۱:٥۳ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٦ فروردین ۱۳٩٠
 

کُردپرس/ اردشیر پشنگ: هرچند چند روزی است که وارد سال جدید خورشیدی شده ایم و در چنین فضایی عمدتاً انسان به ترسیم چشم انداز پیش رو در موضوع و حوزه مد نظر خود دست می­زند اما چنین چشم انداز ترسیمی بدون توجه و تاملی دوباره به گذشته، میتواند دست رسی به اهداف پیش رو را با چالش و مخاطراتی جدی روبرو سازد به همین منظور پیش از آنکه در خصوص مهمترین مسائل، چشم اندازها، چالش و تهدیدات و نهایتاً فرصتهای پیش روی مردم و دولتمردان عراقی در سال جدید مقاله ای را به رشته تحریر در آورم پیش از آن به دلیل بهم پیوستگی و تاثیرگذاری و تاثیر پذیری رخدادها بر همدیگر به بررسی مهمترین رخدادهای کشور عراق در طی سالی که گذشت خواهم پرداخت.

کشور عراق و رخدادها و تحولات این کشور در دهه­های اخیر همواره توجه جهانیان را به تنهایی به خود جلب کرده است؛ این توجه و اهمیت پس از حمله سال 2003 ایالات متحده به این کشور و تغییر سیستم حاکم بر این کشور بسیار بیشتر از قبل شده است و تقریباً می­توان مدعی شد طی هشت سال اخیر اخبار و تحولات عراق همواره بُعدی فراملی و حتی فرامنطقه­ای و در سطح جهانی داشته است. عراقیها در کنار حضور نیروهای امریکایی و متحدین آنها طی این سالیان در کوشش برای ایجاد، گسترش و تثبیت یک نظم ساختاری جدید در کشور بوده­اند لذا همزمان به نبرد با نیروهای مخالف ایجاد این نظم جدید پرداخته­اند. طی این مدت، سال 1389 را می­توان یک سال حیاتی برای این کشور قلمداد کرد. سالی که شاید اهمیت بیشتری از سالهای پیشین برای عراق داشته است.


 
 
روند دولت- ملت سازی در عراق و تحولات اخیر در این کشور
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۱:٥۱ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٦ فروردین ۱۳٩٠
 

کُردپرس

وریا شیخ زکریایی: وقایع و اتفاقی  که  در روزهای  اخیر در عراق و به خصوص در مناطق کردنشین این کشور (شهرهای سلیمانیه ، اردبیل) ما را ناگزیر میکند تا از زوایای دیگری به علل وقوع این بحران ها بپردازیم. موج دموکراسی خواهی که طی دو ماه گذشته منطقه خاورمیانه را فراگرفته، برای اولین بار از تونس شروع شد. دامنه آن به کشورهای مصر، یمن، بحرین، لیبی، الجزایر و با شدت کمتری به دیگر کشورهای خاورمیانه کشیده شد. در اغلب کشورهای این منطقه دولت های اقتدارگرایی بر اریکه قدرت هستند که دیر یا زود این انتظار می رفت که جای خود را به حکومت های دمکراسی بدهند که برآراء مردم استوار باشد که این امر هم اکنون در حال شکل گیری و نضج گرفتن است. همانطور که شاهد بودیم دامنه این تحولات به عراق نیز کشیده شد و این کشور نیز شاهد ناآرامی ها و اعتراضات مردمی بود. اما نکته مهمی که در اینجا مطرح است تفاوت ساختار و شکل حکومت در عراق با دیگر کشورهای خاورمیانه که دستخوش بحران شده اند است. حال این سؤال اساسی مطرح می شود که چرا علی رغم تفاوت ساختاری میان شکل حکومت در عراق با کشورهای خاورمیانه درگیر در بحران ما شاهد سرایت این بحران به این کشور بودیم؟

فرضیه ما برای این سؤال اساسی فرآیند ناقص شکل گیری  دولت- ملت سازی در عراق  طی دهه گذشته می باشد.

دولت- ملت سازی محصول مدرنیته است  و طی آن دولت- ملت  به عنوان شکل جدیدی از ساختار سیاسی شکل گرفت. ملت سازی روندی محسوب می شود که طی آن زمینه های لازم برای شکل گیری و تعمیق هویت سیاسی مشترک و احساس تعلق ملی به یک چهارچوب سرزمینی خاص ایجاد می شود این روند به ایجاد یک دولت دمکراتیک بر اساس اراده عموم مردم کمک می کند. با موفقیت در روند ملت سازی و ایجاد انسجام اجتماعی در یک سرزمین، روند دولت سازی آغاز می شود که مرحله تکمیلی برای دستیابی به حاکمیت درراستای هدف اعمال قدرت مشروع و اقتدار است.

دولت- ملت سازی مهمترین فرآیندی است که از طریق آن حضور گروه های مختلف قومی- مذهبی در چهارچوب یک سرزمین واحد تضمین می شود. این فرآیند که در تئوریهای کلاسیک دولت ملت ساری، مبتنی بر اجبار بوده و در رویکرد لیبرال از طریق فرآیند دموکراتیزاسیون یا دموکراسی مشارکتی صورت می گیرد در میان بسیاری از دولت های در حال توسعه به خصوص دولت های خاورمیانه از اهمیت زیادی برخوردار است.

در واقع این مسئله بیشتر به سبب چالش ها، مشکلات و موانع بسیاری که فرا روی این کشورها در گذار از این فرآیند به وجود می آید مورد توجه قرار می گیرد در این میان منطقه خاورمیانه به دلیل تعارض میان حفظ ساختارها و ارزش های ستنی سیاسی- اجتماعی و ورود جریان توسعه و جهانی شدن، سالیان متمادی را در دوران تکوین دولت- ملت سازی طی می کند.

شروع دولت- ملت سازی در عراق در چارچوب مفهوم غربی آن بعد از سقوط رژیم بعث در این کشور متولد شد چرا که قبل از آن ما شاهد حکومت دیکتاتوری بعثی نماینده اقلیت سنی بر این کشور بودیم در این میان سایر گروه ها نظیر شیعیان، کردها، ترکمن ها جایی در حکومت مرکزی نداشتند با حمله آمریکا به عراق و سرنگونی رژیم بعث روند دولت- ملت سازی در این کشور باز تعریف شد و گروههای مختلف در اداره جامعه سهیم شدند در این راستا، مسئله دولت- ملت سازی در عراق در ابتدا در قالب یک پروژ سیاسی توسط نئو محافظه کاران آمریکا با هدف ایجاد یک دولت الگو و سرمشق برای سایر دولت های منطقه طراحی شد. با شکست این طرح و تغییر رویکرد آمریکا به خاورمیانه فصل جدیدی در فرآیند دولت- ملت سازی لیبرال در عراق آغاز شده که مشکلات ساختاری و فراساختاری را برای این کشور ایجاد نموده است. فرآیند دولت- مملت سازی با چالش ها و تعارضات زیادی در این کشور همراه بود.

گروه های مختلف شیعه، سنی و کردها دولت ملی را در این کشور تشکیل دادند. حال این سؤال مطرح میشود که این گروههای مختلف تا چه میزان توانسته اند در هویت ملی جذب شوند و به صورت یک ملت واحد درآیند؟ تعارضات و جنگ های داخلی در این کشور طی سالهای گذشته نشان داد که گروههای مختلف کماکان بر روی هویت های قومی خود پا فشاری می کنند و دولت ملی به مثابه آنچه که ما در غرب می بینیم در این کشور شکل نگرفت.

در این راستا تحولاتی که در منطقه فدرال کردستان عراق صورت گرفت تا حدودی متفاوت از سایر مناطق این کشور بود چراکه این منطقه از اویل دهه ی 90 میلادی به صورت خودمختار اداره می شد و دو حزب اصلی اتحادیه میهنی کردستان به رهبری جلال طالبانی و حزب دمکرات کردستان عراق به رهبری مسعود بارزانی اداره این منطقه را بر عهده داشتند. بعد از سقوط رژیم در عراق کردها به دولت مرکزی در عراق راه یافتند و در قدرتسهیم شدند. طی چند سال گذشته حزب دیگری به رهبری نوشیروان مصطفی وارد بازی سیاسی این منطقه شد که نام خود را «گوران» به معنای تغییر نهاد. شعارهایی که از طرف این حزب داده می شد برای طبقات متوسط و پایین جامعه جذاب و قابل قبول بود این حزب با شعارهایی نظیر توجه بیشتر به ساختارهای اقتصادی، رفاه شهروندان، مبارزه با فساد اقتصادی و سیاسی، توجه به مسائل زیربنایی و معیشتی مردم وارد انتخابات پارلمانی عراق شد و توانست نتایج خوبی را بدست آورد اما در کوتاه مدت نتوانست در معادلات قدرت تأثیر گذار باشد چرا که در جامعه سنتی همانند عراق همانطور که گفته شد علی رغم شکل گیری دولت- ملت و شکل گیری یک دولت مدرن دمکراتیک در ظاهر امر و برگزاری انتخابات مختلف، قدرت کماکان بر بنیادها و ساختارهای عشیره ای و قبیله ای استوار است. و انتخابات نه به معنای واقعی آن بلکه به صورت شکلی و با ظاهری دمکراتیک در چهرچوب همان ساختارهای عشیره ای برگزار می شود و فرآیند انتقال قدرت به صورت آنچه که ما در غرب می بینیم صورت نمی گیرد بلکه بیشتر موروثی با نمادی دمکراتیک است و در این میان این حزب با الهام از تحولات صورت گرفته در کشورهای مختلف خاورمیانه احساسات طبقات پایین جامعه را تهییج نموده و ما شاهد تعارضات در مناطق کردنشین عراق بویم و با توجه به این که بحران ها به بعضی دیگر از مناطق عراق کشیده شد می توان به این نتیجه رسید با توجه به مطالب ذکر شده ریشه در دعم تعمیق هدایت ملی و ساخت نامناسب فرآیند دولت- ملت در این کشور دارد.

فرجام سخن اینکه به قول ماکس وبر: « زمانی که در یک جامعه طبقات مختلف از تأثیرگذاری و اعمال خواسته ها و اهداف خود بر دولتمردان از راه های عقلانی و مدنی و قانونی نااید شوند از طریق غیر قانونی و خشونت آمیز اهداف خود را پی گیری می کنند و به باور این، این قلم کشور عراق و منطقه فدرال کردستان زمانی می تواند در آزمون و خطاهای دمکراسی موفق بیرون بیاید که گروه های مختلف قومی و مذهبی در این کشور به یک هویت ملی وفادار باشند و فرآیند انتقال قدرت به صورت دمکراتیک صورت پذیرد و این امرر در صورت وجود تحزب  در جامعه و یک جامعه مدنی قوی امکان پذیر است.»


 
 
اسلام گرایان و تحولات اخیر کردستان عراق
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۱:٤٩ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٦ فروردین ۱۳٩٠
 

کُردپرس

محمد هادیفیر: اسلام و آموزه های اسلامی در تاریخ تحولات سیاسی یکصد ساله اخیر کردستان عراق تأثیرات قابل توجه ( نه محوری و اساسی ) داشته است و رهبران جنبش های آزادی بخش کردی در این منطقه در مقاطع زمانی مختلف عمدتا" از افراد و رهبران دینی مورد اعتماد مردم بوده اند که با تمسک به حساسیت ها و ویژگیهای قومی کردی مردم منطقه را بر علیه اشغالگران خارجی، استعمارگران جهانی و مستبدین داخلی فراخوانده و رهبری انقلابات و خیزشهای مردم را رهبری نموده اند .

اکثریت جمعیت ساکن در اقلیم کردستان عراق را پیروان دین اسلام تشکیل می دهند و در میان مسلمانان کرد، اکثریت آنان اهل تسنن می باشند و شیعیان کرد نیز اقلیت قابل توجهی از ساکنین منطقه را تشکیل می دهند. البته مسیحیان ( آشور ، کلدانی و ارمنی ) و همچنین پیروان آیین ایزدی نیز در این اقلیم حضور دارند . پیروان ادیان و مذاهب مختلف در اقلیم کردستان عراق سالیان درازی است که به صورت مسالمت آمیز زیسته اند و این موضوع یکی از افتخارات اجتماعی و دینی و فکری مردم کردستان عراق است .
اسلام و آموزه های اسلامی در تاریخ تحولات سیاسی یکصد ساله اخیر کردستان عراق تأثیرات قابل توجه ( نه محوری و اساسی ) داشته است و رهبران جنبش های آزادی بخش کردی در این منطقه در مقاطع زمانی مختلف عمدتا" از افراد و رهبران دینی مورد اعتماد مردم بوده اند که با تمسک به حساسیت ها و ویژگیهای قومی کردی مردم منطقه را بر علیه اشغالگران خارجی، استعمارگران جهانی و مستبدین داخلی فراخوانده و بسیاری از انقلابات و خیزشهای مردم را رهبری نموده اند؛ اما فقدان مبانی و آموزه های سیاسی اسلامی در خیزشهای مردم و رویکرد رهبران خیزشهای کردی حداقل تا اوایل دهه 80 میلادی گذشته کاملا" مشهود بوده است و تفکرات قوم گرایانه کردی و حداکثر اختلاط آن با تفکرات مارکسیستی و سوسیالیستی موجود در جوامع بشری در دهه های 50 تا 70 میلادی توسط برخی از جریانات کردی محور همه جنبشهای کردی در عراق بوده است.
از اوایل دهه 80 میلادی جریانات سیاسی و بعضا" جهادی اسلام گرا در کردستان عراق شکل گرفت و فعالیت رسمی خود را بعنوان احزاب سیاسی شناسنامه دار آغاز نمودند و در دوران مبارزات سهمگین نظامی و سیاسی با رژیم بعث حضوری فعال و تأثیرگذار داشتند و در روند سیاسی پس از آزادی اقلیم از حاکمیت رژیم دیکتاتوری بعث در دهه 90 میلادی مشارکت کردند اما از اواسط دهه 90 میلادی فشارهای حاکمال اقلیم و برخی اقدامات جناحهای اسلامی موجب بروز درگیریهای نظامی و خونین بین اسلام گرایان و دو حزب حاکم بویژه در منطقه عمومی حلبچه گردید . که در نهایت این درگیریها موجب مطرح شدن جناحهای تندرو در احزاب اسلامی شده که باتوجه به شرایط بین المللی در اواخر دهه 90 میلادی و رشد و گسترش اسلام گریان افراطی بین المللی در قالب گروه ((القاعده)) این جناحهای افراط گرای اسلامی در منطقه کردستان تقویت شدند بگونه ای که میتوان جریانات اسلام گرای منطقه کردستان در سالهای 1998 تا 2003 را بدین گونه تقسیم کرد :
1 اسلام گرایان غیرسیاسی
2 اسلام گرایان سیاسی غیرجهادی
3 اسلام گرایان سیاسی جهادی معتدل
4 اسلام گرایان سیاسی جهادی افراطی
نکته قابل توجه در این سالها ( 20 ساله پس از آزادی کردستان عراق ) انفعال و سکوت بخش اعظم علمای دینی و خطیبان مساجد کردستان نسبت به تحولات سیاسی منطقه بوده است . بنابراین می توان گفت در این سالها، احزاب اسلام گرای منطقه کردستان در جریان خواستهای سیاسی خود از حمایت بخش اندکی از علمای دینی برخوردار بوده اند و میزان آرای 12 تا 18 درصدی احزاب در دو انتخابات اخیر منطقه کردستان عراق ( انتخابات پارلمان کردستان ژوئیه 2009 و انتخابات مجلس نمایندگان عراق در کردستان مارس 2010 ) نمونه ای از آن است.
اما در شرایط کنونی و اعتراضات مردم استان سلیمانیه حضور گسترده علمای دینی در تجمعات مردم و برگزاری نمازجمعه توسط معترضین و صدور بیانیه های علمای دینی اربیل درحمایت از اعتراضات مردم، نشانگر حضور علمای دینی در تحولات اخیر می باشد؛ و اگر فعالیتها و مواضع دو حزب اسلام گرای اتحاد اسلامی و جماعت اسلامی در کنار ((حزب تغییر)) بعنوان سه ضلع مثلث اصلی اپوزسیون سیاسی منطقه در حمایت از خواسته های معترضین را به حضور علمای دینی در صحنه تحولات سیاسی بیافزاییم میتوان گفت اسلام گرایان (علمای دینی و احزاب سیاسی) کردستان اکنون در جریان تحول سیاسی کردستان حضور فعال و گسترده ای دارند و شاید همکاری نزدیک آنان در این مسیر با جریانات سکولار تجددخواه ( حرکت تغیر و روشنفکران لیبرال ) بیش از هر موضوع دیگری قابل توجـــه می نمایاند .
این در حالی است که در تاریخ منطقه کردستان عراق همواره حاکمان مستبد برای سرکوب مبارزان آزادی خواه و تجددگرا از نیروهای سنتی اسلام گرا بهره جسته اند و بارها تحت پوشش دفاع از (( دین )) هر نیروی مبارزی را به اتهام کمونیست ((ضددین)) و یا لیبرال (( بی دین )) سرکوب کرده اند و همین حاکمان هر گاه جریانات دینی به دفاع از مظلومین برخاسته اند ، به کمک روشنفکران غرب گرا و یا شرق گرا آنان را به ((ارتجاع دینی)) و یا مخالف با (( تجدد و پیشرفت )) متهم ساخته اند .
در سالهای اخیر نیز در مقاطع مختلف زمانی متجددین سکولار تلاشهای اسلام گرایان برای حضور و مشارکت در تحولات کردستان را به افراط گرایان اسلامی (( القاعده )) منتسب ساخته اند و اسلام گرایان نیز سکولارهای متجدد را اذناب امپریالیسم آمریکا و صهیونیسم خواندند و شاید این اولین باری است که در کردستان عراق نوعی سازگاری و همکاری بین دو گرایش دمکراسی خواهی و اسلام گرایی مشاهده می شود و این دو جریان فکری قدرتمند اقلیم بدور از اختلافات فکری موجود و یا توطئه های تفرقه افکنانه دیگران، اصلاحات در ساختار قدرت اقلیم را مطالبه می کنند و هر دو جریان فکری در جلوگیری از شکل گیری انسداد فکری ، سیاسی ، اجتماعی و اقتصادی اقلیم هم مسیر و هم قدم شده و مبارزه با خودمحوری و انحصارطلبی درد مشترک بین آنان است که این درد هرگز جدا جدا درمان نمی شود و هر حرکتی بسوی دور شدن از (( خودرایی )) و ((انحصارطلبی)) و گشوده شدن راهی بسوی مذاکره و تفاهم و تحمل پذیری به سود دمکراسی و دین داری است .
این تسامح دوطرفه یکی از نقاط اساسی تفاوت میان تجارب سیاسی گذشته جریانات کردی عراقی و تجربه اخیر آنان است . اسلام گرایان کردستان گویا متوجه شده اند که در شرایط کنونی بازشدن گره 20 ساله (( دور بسته چرخش قدرت )) و رها شدن از دو گیره آهنین تفکرات جزمی (( افراط گرایان مسلمان )) و (( اقتدارگرایان حاکم )) در گرو درک صحیح آنان از تحولات بین المللی و منطقه ای ، به رسمیت شناختن وجود و حقوق سایر نیروهای فکری جامعه و تفاهم و همکاری تعریف شده با آنان چه میزان تفکرات و شعارها و اقدامات افراط گرایانه انحصارطلبانه می باشد و از سوی دیگر تربیت شدگان مکاتب کمونیستی و سوسیالیستی شرقی و لیبرالیستی غربی اذعان دارند مردم مسلمان منطقه با اتکاء به باورهای دینی ( اسلامی ) و هویت قومی ( کردی ) خود در صحنه سیاسی حاضر شده و ضمن تمسک به شعائر دینی ( اقامه نماز جمعه ، قرائت قرآن و سردادن شعار الله اکبر ) مطالبات سیاسی ، اقتصادی ، اجتماعی خود را در چارچوبهای دمکراتیک و مسالمت آمیز امروزین مطرح می نمایند و هیچگونه نشانه ای از تمامیت خواهی در آنان دیده نمی شود و خبری از تکفیرها و اقدامات افراط گرایانه گذشته نمی باشد.
شرایط کنونی کردستان عراق آزمونی بزرگ برای دو جریان اسلام گرا و دمکراسی خوه است. اسلام گرایان ضمن پایبندی به اصول و احکام دینی باید تصویر صحیح و مناسبی از رابطه آموزه های دینی با مطالبات دمکراتیک امروزین و مدرن مردم ارائه دهند و از سوی دیگر دمکراسی خواهان سکولار نیز باید تصویر واقعی از دمکراسی بویژه تحمل آراء و حق انتخاب و پذیرش انتخاب مردم ( هرچند مخالف نظرشان باشد ) برای مردم مسلمان و جریانات اسلام گرای منطقه کردستان عراق ارائه نمایند .
در هر حال حضور بخشهای مختلف وابسته به تفکرات اسلام گرا و تحولات اخیر و تفاهم و همکاری آنان با جریانات مختلف سکولار ، لیبرال ، دمکرات و قوم گرای کردستان عراق ( جدای از هر گونه نتیجه ای که تحولات اخیر کردستان عراق بر جای خواهد گذاشت) دستاورد بزرگی برای مردم کردستان عراق محسوب می شود؛ خاصه آنکه حضور احزاب اسلام گرا در کنار حرکت تغییر ( در رأس هرم سیاسی مطالبات معترضین کردستان عراق ) و صدور بیانیه 22 ماده ای اصلاح طلبانه این سه حزب اپوزسیون (حرکت تغییر ، اتحاد اسلامی ، جماعت اسلامی) نشانگر نقش تعدیل کننده جریانات اسلام گرا در خواسته های حداکثری و ساختار شکنانه حرکت تغییر ( نسبت به خواسته های هفتگانه حرکت تغییر در بیانیه 29 ژانویه 2011 ) می باشد و حاکمان کنونی کردستان باید از این مواضع و رویکرد دمکراتیک و مسالمت آمیز و اصلاح طلبانه جریانات اسلامی استقبال نموده و از توان و ظرفیت های این جریانات در راستای تحکیم و تثبیت وحدت فکری و اجتماعی اقلیم کردستان عراق بهره جویند

 
 
چرایی بروز و تداوم اعتراضات عراق از منظر نظام سیاسی
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٤:۱٠ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۳ فروردین ۱۳٩٠
 

مرکز بین المللی مطالعات صلح

اردشیر پشنگ: روز جمعه گذشته شهرهای مختلف عراق (چه عرب نشین و چه کُرد نشین) شاهد برگزاری «روز خشم» از سوی معترضان به دولت بود و برای چندمین روز متوالی برخی از شهرهای مهم این کشور از جمله بغداد، رمادیه، دیوانیه و سلیمانیه و نیز برای اولین بار در کرکوک و اربیل نیز تظاهراتهای انجام گردید اعتراضاتی که در برخی از این شهرها همراه با خشونت گردید به نحوی که در استانهای بغداد، الانبار و دیوانیه وضعیت فوق العاده امنیتی اعلام گردید. موج اعتراضات اخیر عراق بدنبال تحولات ایجاد شده در کشورهای عربی شمال افریقا ایجاد شده است و عده ای در داخل و خارج از این کشور بدنبال همانند سازی این وقایع با نمونه های رخ داده اخیر در تونس، مصر و … بوده و هستند. اما آیا براستی میان وضعیت فعلی عراق با کشورهای دچار و در حال تحول شباهتهایی وجود دارد؟ آیا جنس این اعتراضات مشابه با نمونه های دیگر در حال وقوع در خاورمیانه است. در این نوشتار سعی خواهد شد چرایی بروز و تداوم اعتراضات روزهای اخیر در جمهوری فدرال عراق از منظر شاخصه ها و ویژگیهای سیاسی مورد بررسی قرار گیرد.

تحلیل رخداد:
گویی تقویم شروع دومینوی سقوط دیکتاتورها در خاورمیانه تنها منتظر شروع سال ۲۰۱۱ بوده است و کبریت شعله وری که در دستان جوان تونسی بود؛ نه تنها جسم بنزین آلود یک معترض را بلکه انبار باروت خاورمیانه را نیز به آتش کشیده است. در تونس، مردم در اعتراض به دیکتاتوری ۲۴ ساله «زین العابدین بن علی» دست به اعتراض زده و نهایتاً با همراهی ارتش موفق به فراری دادن وی شدند؛ در مصر دیکتاتوری ۳۰ ساله «حسنی مبارک» دستاویز اجتماع متداوم مخالفین در میدان التحریر شد که سرانجام به استعفای وی منجر گردید؛ مردم لیبی برای پایان بخشیدن به چهاردهه زمامداری مستبدگونه سرهنگ «معمر قذافی» دست به شورش زده اند شورشی که سرکوبهای دیوانه وار قذافی هم نتواسته مهارش سازد؛ اعتراضات منامه پایتخت جزیره بحرین ناشی از چندین دهه سیاستهای تبعیض آمیز حکام سنی مذهب به جمعیت اکثراً شیعی این کشور است، در یمن «علی عبدالله صالح» مواجه با اعتراضاتی بر علیه ریاست جمهوری ۳۲ ساله اش و فضای اختناق ناشی از آن شده است؛ الجزایر، اردن و چند کشور دیگر خاورمیانه نیز متاثر از فضای خاص ناشی از تحولات تونس و مصر دستخوش بروز اعتراضات و تظاهراتهایی مردمی بوده و هستند.

نکته مشترک در خصوص تمامی این کشورها که در جملات بالا مشهود و بعضاً مستتر است بروز اعتراض نسبت به فضای بسته سیاسی و نظام استبدادی طویل مدت این کشورها در کنار ناکارآمدیهای اقتصادی است؛ حال اگر این نکته را به عنوان پیشفرض اصلی اکثریت اعتراضات رخ داده و یا در حال وقوع خاورمیانه بدانیم پس چرا در عراق علیرغم وجود یک دولت برآمده از انتخاباتی دموکراتیک، رقابتی و نسبتاً آزاد شاهد بروز ناآرامیها و تداوم اعتراضات و همچنین برگزاری روز خشم بوده و هستیم؟ برای یافتن پاسخ این پرسشها ضمن مقایسه تطبیقی کلی میان نظام سیاسی عراق با کشورهایی نظیر مصر و تونس همچنین به بررسی اوضاع سیاسی داخل این کشور و تاثیر احتمالی آنها بر بروز و تداوم اعتراضات پرداخته می شود:

مقایسه تطبیقی نظام سیاسی

گرچه عراقیها نیز تا چندی پیش دارای یکی از مخوف ترین رژیمهای سیاسی با رهبری دیکتاتوری به غایت بی رحم و سنگدل بنام صدام حسین بودند اما در سایه حملات آمریکا در سال ۲۰۰۳ نظام و ساختار سیاسی در این کشور دچار تغییراتی اساسی شد. بنا بر قانون اساسی جدید این کشور که در سال ۲۰۰۵ در رفراندومی عمومی مورد تائید اکثریت مردمش قرار گرفت در این کشور نظامی جمهوری و فدرال با شیوه پارلمانتاریستی ایجاد شد که بر اساس آن تمامی گروههای مختلف قومی، مذهبی و سیاسی (بغیر از اعضا و وابستگان حزب بعث) توانستند در نظام سیاسی این کشور مشارکت کنند هرچند این تغییرات با موانع و مخالفان جدی (اعراب سنی بطور عام، طرفداران رژیم پیشین و هواداران القاعده بطور خاص) روبرو بود اما به مرور زمان به نظر می رسد بخش عمده ای از مخالفان نیز یا جذب سیستم جدید شده اند و یا تحت کنترل و محدودیت بیشتری قرار گرفته اند.

بدین ترتیب بر خلاف کشورهایی نظر تونس، مصر، لیبی و … که دارای نظامهای سیاسی بسته، رهبریها و یا ریاست جمهوریهای مادام العمر، فقدان آزادی بیان و رسانه ها، نبود انتخابات آزاد و رقابتی، نبود گردش قدرت در بین نخبگان و احزاب، تبعیض علیه زنان، اقلیتهای قومی و مذهبی و نقض فاحش اصول حقوق بشر بوده و هستند؛ در عراق جدید (بخصوص پس از انتخابات پارلمانی دوم در ۲۰۱۰ و پشت سر نهادن بن بست سیاسی) شاهد مشارکت اکثریت گروههای قومی، مذهبی، احزاب و ائتلافهای سیاسی در پروسه تشکیل دولت بودیم. همچنین حداقل از نظر شکلی و قانونی زنان دارای برابری حقوقی با مردان شده و آزادی بیان به یکی از شاخصه های فعلی نظام عراق تبدیل گشته است که نمونه های آن را در بودن رسانه های منتقد متعدد در این کشور می توان مشاهده کرد کردها نیز به عنوان اقلیتی قومی توانسته اند طی هشت سال اخیر همواره یکی از اضلاع اصلی قدرت در عراق را از آن خود کنند و همچنین بر میزان خودمختاری و توان دولت محلی شان افزوده اند.

پس از نظر ساختار سیاسی میتوان تمایزها و تفاوتهای آشکار و بنیادینی میان وضعیت عراق امروز با کشورهای تحت الشعاع اعتراضات مردمی در دیگر نقاط خاورمیانه رویت کرد در نتیجه اعتراض برای برکناری یک دیکتاتور و یا برچیده شدن نظام سیاسی در عراق کنونی، محلی از اعراب نداشته و البته خواسته معترضین عراق نیز نیست این مسئله اصلی ترین تمایز میان اعترضات عراقیها با اعتراضات و جنبش تغییر طلبی در دیگر نقاط خاورمیانه است. البته در این باب بایستی در خصوص منطقه کردستان عراق که بصورت فدرالی اداره می شود، استثنایی در خواسته معترضین قائل شد چراکه در این منطقه معترضین کُرد تحت تاثیر حزب گوران خواستار انحلال پارلمان و دولت محلی شده اند که البته این مورد هم دارای تمایز آشکار دیگری در مقوله میزان فراگیری آن با موارد مصر، تونس و … است تعداد معترضین در این منطقه خیلی زیاد نبوده و همین تعداد هم در چند شهر محدود کُردنشین به اعتراض پرداخته اند.

اما این تفاوتهای ساختاری در حوزه سیاست دال بر فقدان تاثیر عوامل سیاسی در بروز اعتراضات در میان مردم عراق نیست. چگونگی تاسیس عراق (بر اساس خواست قدرتهای بزرگ نه ساکنان آن)، ساختار هویتی و جمعیتی عراق در کنار کیفیت خاص تشکیل دولت جدید عراق که دارای دو نامزد و رقیب جدی از ائتلافهای العراقیه و دولت قانون بود سبب شد این کشور بحرانی ۹ ماهه را در فقدان توافق جمعی تجربه کند. هرچند در آخر امر، گروههای مختلف با تداوم نخست وزیری مالکی موافقت کردند اما همچنان رقابتهای سیاسی در سطوح مختلفی در این کشور وجود دارد که به دلیل فقدان فرهنگ و سنت قابل توجه دموکراتیک، بعضاً خود را بصورت تنش و کشمکشهای سیاسی و حتی خشونت آمیز نشان میدهد. با توجه به گروههای مختلفی که در حال حاضر بصورت قانونی و حتی غیرقانونی در سپهر سیاسی و امنیتی عراق در حال فعایت و تاثیر گذاری هستند، میتوان سطوح چهارگانه ای از رقابت و بعضاً تخاصم را در میان گروههای مختلف قومی، مذهبی و سیاسی این کشور مشاهد نمود که تا حدودی ردپاها و نشانه هایی از این رقابت ها و تخاصمها را در اعتراضات اخیر این کشور مشاهده نمود:

سطح یکم- رقابت میان گروههای مذهبی:

در این سطح عمدتاً شاهد صف آرایی شیعیان (ائتلافهای العراقیه و ملی) در برابر اعراب سنی (با نمایندگی نسبی العراقیه) هستیم. سنی ها هرچند با ائتلاف خود با اعراب شیعی سکولار در قالب ائتلاف العراقیه توانستند در انتخابات پارلمانی بالاتر از سایر گروهها قرار بگیرند؛ اما نهایتاً نتوانستند گروههای دیگر را متقاعد به همراهی و ائتلاف با خود برای کسب پست نخست وزیری کنند و لذا بالاجبار به اصرار مالکی از ائتلاف شیعی دولت قانون برای گرفتن مجدد سکان قدرت تن دادند. همین امر باعث شده است تا بر میزان رقابت تنش آلود موجود میان پبروان عرب دو مذهب شیعی و سنی افزوده شده و در جاهایی نیز که اعتراضات و تظاهراتی با دلایل و بهانه های مختلف بر علیه دولت برگزار میشود (از جمله اعتراضات اخیر) این سطح از رقابت خود را نمایان و بازتولید سازد.

سطح دوم- رقابت میان گروههای قومی:

کشوری که در ۱۹۲۱ تحت قیمومیت انگلستان بر سرزمینهای اطراف میان رودان شکل گرفت متشکل از دو قوم و یا گروه ملی مجزا بود کُردها در شمال و اعراب در جنوب، که البته اعراب حدوداً چهار برابر کردها بودند که این نسبت تا به امروز نیز حفظ گردیده است. از همان بدو تاسیس تا به امروز میان این دو گروه قومی به دلیل عدم تجانس و نیز عدم لحاظ نمودن رضایت کُردها از بودن در کشوری بنام عراق، تنشها، کشمکشها و حتی جنگهایی روی داده است. اما پس از تحولات سال ۲۰۰۳ که کردها توانستند امتیازات و اختیارات بسیار بیشتری از سال ۱۹۹۱ کسب کنند و حتی پستهای مهمی همچون ریاست جمهوری، وزارت خارجه را بدست آورده و تا امروز حفظ کنند. اما از سال ۲۰۰۳ تا کنون دو جریان سیاسی و زنده بصورت موازی در کردستان فعال تر از قبل شده اند جریان اصلی با درک واقعیات موجود عراق، منطقه و نظام بین الملل خواهان تداوم حضور و شراکت در قدرت در بغداد است و با تاکید بر خطر فشارهای خارجی و داخلی مسئله جدا شدن از عراق را به زمانی نامعلوم می اندازند. اما جریان دیگر که تندروتر بوده و اتفاقاً حتی طرفداران پروپاقرصی در میان گروههای اسلامگرا هم دارد خواهان تسریع در فرآیند استقلال طلبی است. در هر صورتی علیرغم این زمینه های تنش موجود اما فعلاً شواهدی دال بر تاثیر رقابتهای قومی در بروز و گسترش اعتراضات روزهای اخیر نمی توان یافت.

سطح سوم- رقابت درون گروهی:

الف- در میان اعراب شیعی: گروههای عمده شیعی هرچند پس از کش و قوسهای فراوان با تشکیل فراکسیون ملی به توافقی مهم جهت پایان دادن به بن بست سیاسی عراق دست یافتند اما همچنان آتش رقابت و کینه های گذشته در میان آنان شعله ور است حزب الدعوه که در قالب ائتلاف دولت قانون با رهبری «نوری مالکی» توانست همچنان سکان قدرت عراق را در دستان خود حفظ کند همینک موتلفینی به نام جریان صدر، مجلس اعلی نقلاب اسلامی، حزب فضیلت و کنگره ملی عراق را با خود همراه دارد که هیچیک از آنان خشنود از یکه تازی این حزب نیستند و هریک بنا به دلایل خاص خود مترصد فرصتی برای به چالش کشیدن وضعیت فعلی الدعوه دارند. در این میان به نظر می رسد این رقابتهای و تنشهای حزبی توانسته در تظاهرات اخیر عراق تا حدی خود را نمایان سازد و اگر بخواهم دقیقتر بگویم باید گفت این رقابتهای حزبی به مثابه کاتالیزوری برای افزایش بیشتر اعتراضات مردمی عمل کرده است. در پاره ای از تظاهرات شهرهای شیعی عراق شعارهایی بر علیه امریکا و پیوند سیاستمداران عراقی با این کشور سر داده شده است که منشاء ان را می توان در میان طرفداران جریان صدر رصد نمود.

ب- در میان اعراب سنی:

ائتلاف فراگیر العراقیه نیز به مانند لحافی چهل تکه می ماند که از تکه های رنگارنگ و بعضاً نامانوس ایجاد شده است از همان آغاز تاسیس، این ائتلاف همواره دچار اختلافات شدید بوده و هر از گاهی احتمال فروپاشیدن آن داده می شود اما به نظر نمی رسد این اختلاف میان سنی ها خیلی تاثیری در بروز و گسترش اعتراضات داشته باشد.

ج- در میان کُردها:

تا اواسط دهه ۱۹۹۰ کردستان عراق به دو بخش تحت کنترل حزب دموکرات به رهبری «مسعود بارزانی» و حزب اتحادیه میهنی به رهبری «جلال طالبانی» تقسیم می شد اما از این زمان احزاب کوچکتر کُردی با خواسته ها و تمایلات اسلامگرایانه نیز بطور رسمی وارد صحنه سیاسی این منطقه شدند که البته تا به امروز هموزاه در اقلیت بوده اند و هرگز نتوانسته اند دو حزب بزرگ و حاکم را به چالش بکشند و در سالیان اخیر در کنار رویه ملایم انتقادی خود همراه نقش یک شریک در قدرت را بازی کرده اند.

اما از سال ۲۰۰۶ که اتحادیه مینی کردستان تجزیه گردید و بخصوص از سال ۲۰۰۹ که حزب گوران با رهبری «نوشیروان مصطفی» تاسیس شد به نظر می رسد احزاب حاکم و متحد با یک رقیب نوظهور اما در حال قدرت گیری مواجه شده اند گورانی ها در انتخابات ال ۲۰۰۹ پارلمان محلی موفق شدند ۲۴ درصد آرا را از آن خود کنند. لذا تبدیل به یک اوپوزیسیون قدرتمند شدند اما موج احساسی تغییرطلبی در کردستان عراق هم به مانند خیلی جاهای دیگر در دنیا بسیار زود دچار فروکش شد که جنبش گوران نیز از این قاعده مستثنی نماند. این افل خود را در انتخابات دومین دوره پارلمان ملی عراق خود را به خوبی نشان داد در جایی که گوران تنها ۱۴ درصد کرسیهای مربوط به کردها را از آن خود کرد.

لذا به نظر می رسد این حزب پس از ایجاد موج جدید تغییر طلبی در خاورمیانه در صدد بر آمده است که یکبار دیگر با توجه به موج احساسی ایجاد شده ضمن شبیه سازی وضعیت کردستان عراق با کشورهایی نظیر تونس و مصر در راستانی اهداف داخلی خود اعتراضاتی را به احزاب حاکم و وضعیت موجود در این منطقه راه اندازی کند. رهبر این حزب ماه قبل با صدور بیانیه ای هفت ماده ای خواهان انحلال پارلمان و دولت محلی شد که این درخواست با همراهی هیچ گروه دیگری همراه نشد و بدنبال آن بود که با دعوت رسانه های این حزب، تجمعاتی در شهر سلیمانیه (که دارای بیشترین هوادار در آن است) ایجاد شد تجمعاتی که هرچند با صدور مجوز از سوی دولت محلی جنبه قانونی داشت اما با حمله معترضین به دفتر حزب دموکرات کردستان در این شهر موجبات به خشونت کشیده شدن فضا را فراهم ساختند البته نمی بایست خشونت بکار رفته از سوی محافظات دفتر حزب را نیز نادیده و توجیه کرد.

بدین ترتیب بایستی ریشه تظاهرات و اعتراضاتی که در کردستان عراق در روزهای اخیر به وقوع پیوسته است را عمدتاً ناشی از رقابتهای سیاسی و حزبی میان جنبش گوران با احزاب حاکم ارزیابی کرد. چراکه هرچند در حوزه اقتصادی نیز که در نوشتاری دیگر بدان پرداخته می شود، خواهد آمد که شاخصه های توسعه اقتصادی و سطح درآمدها و جذب سرمایه گذاری خارجی در منطقه کردستان عراق بسیار بالاتر از دیگر مناطق عراق بوده و میزان بیکاری و سطح رفاه مردم این منطقه در وضعیتی نسبتاً مطلوب قرار دارد.

سطح چهارم- رقابت (تخاصم) موافقان و مخالفان نظم جدید:

از همان روزهای اول ایجاد تغییرات بنیادین در ساختار سیاسی عراق هرچند شیعیان و کُردها با دارا بودن اکثریت جمعیت عراق با مشارکت در دولت جدید به استقبال این تغییرات آمدند اما اقلیت سنی که بیش از هشت دهه سلطه بی منازعه توام با ستم و تبعیض بر دو گروه دیگر داشتند در شمار گروههای مخالف نظم جدید قرار گرفتند اینان در میان خود عمده افراد و بازماندگان حزب بعث را نیز داشتند و در کنار این گروه، سازمان تروریستی القاعده و بنیادگرایان مذهبی نیز قرار گرفتند که از آن زمان تا کنون به سازماندهی حملات تروریستی متعدد و دامنه دار مباردت ورزیده اند اما هرچه از زمان ایجاد تغییرات عراق دور می شویم در میان این دو گروه مخالف دو پدیده در حال رخ دادن است:

در گروه اول شاهدیم که روند جذب در سیستم جدید سرعت بیشتری یافته و بسیاری هم اینک عضو دولت و ساختار جدید شده اند چراکه اینان در حالیکه انتخابات ۲۰۰۵ را تحریم کرده بودند در انتخابات ۲۰۱۰ مشارکت کردند البته این فرایند جذب هنوز کامل نشده و عده ای نیز همچنان درحالیکه عضو سازمان عریض و طویل دولت اند اما با خرابکاران در حال ادامه همکاری هستند.

در گروه دوم نیز هرچه از زمان ۲۰۰۳ دورتر میشویم بر توان دولت و به تبع بر قدرت نیروهای امنیتی و نظامی عراق افزوده میشود لذا گروه القاعده تحت فشار بیشتری قرار گرفته و با کنترل نسبی دولت عراق بر مرزها تا حدی توانسته از حجم فعالیتهای تروریستی اینان بکاهد.

اما در تظاهرات اخیر بخصوص در شهرهای سنی نشین و نیز در بغداد می توان ردپایی از مخالفان وضع موجود را بخوبی را مشاهده کرد مخالفانی که از این فرصت استفاده برده و با حمله به بزرگترین پالایشگاه نفت عراق بنام «بیجی» صدور نفت از آن را برای چند روز قطع کردند.

دورنمای رخداد:

همانطور که اشاره شد در تحولات اخیر خاورمیانه که از تونس شروع و به مصر رسید و اینک بسیاری دیگر از کشورهای منطقه را در برگرفته است علیرغم تمایزات و تفاوتها، همگی در نکته ای اساسی اشتراک دارند و آن اعتراض و تلاش برای ایجاد تغییرات در نظام سیاسی بسته و در کنار آن برکناری رهبران مستبد و دیکتاتور این سرزمینها از جمله «بن علی»، «مبارک»، «قذافی»، «بوتفلیقه»، «عبدالله صالح» و … می باشد. این در حالی است که ما در عراق شاهد روی کار بودن یک نظام پارلمان محور و دولتی برآمده از انتخاباتی تقریباً آزاد و رقابتی هستیم. «نوری مالکی» نخست وزیر عراق و «جلال طالبانی» رئیس جمهور این کشور هر دو در پی برگزاری انتخابات پارلمانی مورد تائید سازمان ملل و گورههای ناظر مختلف بین المللی و متعاقب آن در اثر توافق گروههای مختلف پیروز در انتخابات توانسته اند بر سریر قدرت در عراق تکیه زنند.

در خصوص واکنش دولتهای منطقه به بروز اعتراضات نیز واکنش دولت عراق متفاوت با دیگر کشورها بوده است هم مالکی نخست وزیر عراق و هم بارزانی رهبر منطقه اقلیم کردستان عراق بروز تجمعات اعتراضی را از حقوق اساسی مردم دانسته اند و برخی از اعضای دولت و نمایندگان پارلمانی نیز در کنار مردم در اعتراضات شرکت جسته اند. همچنین دولتهای مرکزی و فدرال کُرد، نمایندگانی را برای گفتگو و مذاکره با معترضین و گروههای اوپوزیسیون گسیل نموده اند که همچنان این بحثها ادامه دارد. پس از پایان روز خشم نیز مالکی اعلام نمود همه خواسته های معترضین را اجابت می کند خواسته هایی که عمدتا در زمینه های رفاهی و خدماتی دولت است و در همین راستا فرصتی یکصد روزه به وزرای دولت برای افزایش کارایی وزارتخانه هایشان داد همچنین بارزانی که در ایتالیا به سر می برد ضمن تاکید بر احترام به آرای مردم و مکانسمهای دموکراتیک، اعلام داشت چنانچه ۵۰ هزار نفر از کردهای عراقی از وی بخواهند از قدرت کناره گیری کند اینکار را خواهد نمود وی نیز سال ۲۰۱۱ را سال اصلاحات اساسی سیاسی و اجتماعی در کردستان عراق نامیده است.

البته در باب کیفیت واکنش دولت و نیروهای امنیتی البته انتقاداتی نیز وجود دارد که حاکی از عدم نهادینه شدن فرهنگ دموکراتیک لازم در کنار نهادها و ساختارهای برآمده از دموکراسی است چراکه برخی از این تجمعات بخصوص در روز خشم به خشونت کشیده شد.

اما در کل نمی توان از منظر شاخصه های سیاسی شباهتی اساسی و قابل توجه میان وضعیت عراق با کشورهای تحت تحول ناشی از اعتراضات مردمی یافت و بایستی گفت جنس اعتراضات سرزمین میان رودان عمدتاً یا ناشی از رقابتهای سیاسی داخلی و یا به حوزه اقتصادی و خدماتی باز میگردد که پرداخت به این مسئله خود نیازمند نوشتاری دیگر است.


 
 
آمریکا و واژه ای به نام انفال
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٤:٠٤ ‎ب.ظ روز شنبه ٢۸ اسفند ۱۳۸٩
 

جوست. آر. هیلترمن - ترجمه از ماهرو رشیدی رستمی

کردپرس: آیا جهان یا حداقل ایالات متحده از عملیات انفال و جزییات آن خبر داشت؟ پاسخ این پرسش هم بلی است و هم خیر. گزارش های رسانه ای حاکی از استفاده از گازهای سمی علیه مناطق کردنشین از جمله قره داغ بودند. جلال طالبانی در سفر اروپایی خود و در ملاقات ها و جلسات علنی به حملات شیمیایی  اشاره می کرد. دیپلومات های ایرانی در گفتگوهای خشمگینانه ی خود با سازمان ملل از حملات شیمیایی عراقی ها خبر می دادند. ارتش عراق علنا پیشرفت خود در عملیات انفال را گزارش می کرد ولی در مورد استفاده از گازهای سمی سکوت می کرد.
حقیقت تلخ ماجرا این است که هیچ گزارش قابل توجهی در مورد انفال و حملات شیمیایی در کردستان در زمان وقوع منتشر نشد و این فاجعه حد اقل از دید خبرگزاری های مستقل دور ماند. حتی نام انفال هم ظاهرا هیچ گاه در فرهنگ لغات سیاستمداران آمریکایی که اخبار عراق را دنبال می کردند وارد نشد.
سیزده سال پس از این واقعه، دیوید نیوتن سفیر آمریکا در بغداد در سال 1988 در مصاحبه ای گفت که او در آن زمان از انفال آگاه بود ولی از اهمیتی برای او برخوردار نبود. نام انفال علی رغم کاربرد وسیع آن در رسانه های عراقی که توسط سرویس اطلاعات خارجی سیا هم ترجمه میشد در بسیاری از اسناد اطلاعاتی آمریکا غایب است که نشانه ی نا آگاهی تحلیل گران  آمریکایی نسبت به این مساله است. از پایان مارس 1988 روزنامه های عراقی همه روزه در مورد انفال می نوشتند. برای مثال تیتر روزنامه ی الثوره از این قرار بود که " مردم سلیمانیه دهوک و اربیل به استقبال عملیات قهرمانانه ی انفال می روند." در16 آوریل این روزنامه عملیات انفال را مایه ی تقویت اتحاد کردها خواند.
در سپتامبر سال 1988 و پس از پایان عملیات انفال یکی از مسولان وزارت خارجه ی آمریکا اظهار کرد که مسعود بارزانی رهبر حزب دموکرات در نامه ای به پرز دکوئیار از دستگیری مردان و انتقال آنان به نقطه ای نامعلوم شدیداً ابراز نگرانی کرده بود اما از نظر آمریکاییان این افراد به مناطق هموار بیابانی غرب و جنوب عراق منتقل شده بودند تا تحت کنترل رژیم قرار گیرند.
در مجموع میتوان گفت دلیل ضعف اطلاعات آمریکا در مورد انفال و عدم مداخله ی آن حتی در سطح دیپلوماتیک ممکن است تمرکز واشنگتن بر جبهه ی جنوب و حمایت شدید آنها از عراق در طول جنگ بود. از سوی دیگر کردها متحد ایران به شمار می رفتند و هر کاری رژیم عراق با آنها می کرد از نظر واشنگتن موضوعی داخلی بود. عراق که دست خود را باز می دید با استفاده از گازهای سمی سعی داشت مسئله ی داخلی خود را یکبار برای همیشه حل کند. اگر جنگ خلیج در سال 1991 و تبعات آن جنبش کردها را احیا نمی کرد چه بسا که کردستان همچنان به صورت زمینی بایر باقی می ماند، حلبچه فراموش میشد و انفال در زیر خروارها خاک مدفون می ماند.

 

A Poisonous Affair, by Joost R. Hiltermann. Cambridge University Press, 2007, 135-8


 
 
بررسی جریان شیعی عراق
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۱٠:٤٤ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٤ اسفند ۱۳۸٩
 

کردپرس

طهمورث غلامی: قسیم امت اسلامی اندکی پس از وفات پیامبر اسلام از یک مجادله سیاسی درباره تعیین جانشین یا خلیفه نشات می‏گیرد. گروه اهل سنت که اکثریت را تشکیل می‏دادند همه خلفا را که به خلافت رسیده‎اند صرفنظر از شیوه انتخاب شدنشان به عنوان خلیفه پیامبر پذیرفته‎اند. اقلیت شیعه از خلیفه چهارم یعنی حضرت علی علیه‎السلام جانبداری می‎کنند و اعتقاد دارند که رهبری امت اسلامی از ابتدا حق او بوده و تنها فرزندان او خلفا و جانشینان بر حق پیامبر هستند. از این رو جریان شیعیان به تدریج به عنوان یک موضع سیاسی و عقیدتی ظهور کرد و به تدریج به یک نهضت ضد وضع موجود تبدیل شد.

شیعیان علاوه بر مواضع سیاسی به ترویج برداشت‎های متفاوتی از قوانین و احکام اسلامی پرداختند و از این طریق خود را از اکثریت متمایز کردند. شعیان تلاش‎هایی برای کسب خلافت انجام دادند که هر بار ناکام شدند و به دنبال آن سرکوب می‏شدند. در این میان جنوب عراق از همان آغاز پایگاه اسلام شیعی بود. در آنجا شهر کوفه واقع است که حضرت علی(ع) آن را مرکز حکومت خود کرد.
نزدیک کوفه شهر کربلا قرار دارد که امام حسین(ع) در آنجا به شهادت رسیده است. مرقد حضرت علی(ع) در نجف و امام حسین(ع) در کربلا امروزه زیارتگاه شیعیان است. در دوران خلفای اموی و عباسی شیعیان همواره تحت فشار، تحت تعقیب بودند و یا زندانی و اعدام می‏شدند. در دوران عثمانی به دلیل حاکم بودن اقتدار سنی‏ها، شیعیان عراق در همه جا از مناسب اداری، ارتش، موسسات علمی و آموزش اخراج می‏شدند و مکتب فقی شیعی را نه قوانین دولت عثمانی به رسمیت می‏شناخت و نه محکمه‎های شریعت (قانون اسلام) برای آن جایگاهی قائل بود. اقدامات دولت عثمانی باعث شد که شیعیان به طور گسترده‎ای از فرآیند توسعه و پیشرفت اصلاحات اندک شهرهای سنی‏نشین عرب در قرن‎های هجده و نوزده دور بمانند و هر چه بیشتر از دو جامعه عراق (کُرد و سنی) فاصله بگیرند. این عوامل بیش از اختلاف در اصول و احکام موجب جدایی شیعیان عراق از سنی‎ها شد. در جریان شکل‎گیری حکومت عراق پس از جنگ جهانی اول افسران عراقی با کمک بریتانیا به تاجگذاری فیصل در عراق کمک کردند. در این میان، در دوران جنگ جهانی نگرش شیعیان عراق درباره‎س بریتانیا با تردید بیشتری همراه بود. هنگامی که سربازان بریتانیایی در خاک عراق به جنگ با ترکیه پرداختند، روحانیون شیعه و شیوخ قبایل از حمایت یک کافر در مقابل نیروهای مسلمان خودداری ورزیدند.
شیعیان پیشگام انقلاب 1920 بودند، انقلابی که طالب استقلال از بریتانیا بود و در واقع اعلام رژیم سلطنتی در عراق را تسریع کرد. شیعیان به دلیل نقشی اساسی‏شان در انقلاب 1920، خود را دست کم برابر سنی‎ها در آینده‏ی حکومت عراق سهیم می‏دانستند.
هنگامی که بریتانیا عراق را به نخبگان نظامی سنی واگذاشت شیعیان به شدت سرخورده شدند. این تصمیم بریتانیا علت‎های متعددی داشت که مهمترین آنها تاریخ روابط بین نیروهای اشغالگر بریتانیا و دو گروه اعتقادی (شیعه و سنی) بود. شیعیان طی جنگ به دلیل ملاحظات دینی عمدتاً مخالف بریتانیا بودند و هنگامی که سربازان بریتانیایی بصره را تصرف کردند و از طریق مراکز شیعی به سوی شمال پیش رفتند، شیعیان دوشادوش ترکها با آنها به مبارزه پرداختند. در مقابل تنها شمار اندکی از رهبران سنی با بریتانیا مخالف بودند و در واقع بسیاری از آنها همکاری نزدیک با نیروهای بریتانیایی داشتند و در پی جلب حمایت آنان بودند. عامل دیگری که بریتانیا را به سنیان متمایل می‎ساخت، فعالیت سیاسی روحانیون شیعه و نفوذ آنان در میان شیعیان بود. روحانیون رده بالای شیعه در عراق که بسیاری از آنان ایرانی تبار بودند، به ویژه در سال 1891 به منابع بریتانیا در ایران آسیب زدند، چرا که مخالفت قاطعانه آنان، حکومت ایران را مجبور کرد تا اختیار انحصار فروش تنباکو را که به بریتانیا واگذار کرده بود، لغو کند.
همچنین در سال 1909 میلادی روحانیون شیعه از جنبش مشروطه در ایران حمایت کردند. در نوامبر سال 1919 «میرزا محمد تقی خان شیرازی» مرجع بزرگ عراق که در کربلا مستقر بود، فتوای مبنی بر حرام بودن انتخاب یا برگزیدن افراد غیر مسلمان به دست مسلمانان برای حاکمیت عراق صادر کرد. در آگوست سال 1920، شیرازی فتوای دیگری را صادر کرد که شورش سال 1920 علیه بریتانیا را مشروعیت بخشید. درگیری روحانیت شیعه در فعالیتهای ضد انگلیسی، استقلال جسورانه آنان و نفوذشان بر جوامع شیعی، شیعیان را شرکای نامطلوبی جلوه داد و بریتانیا را به حمایت از جامعه سنی که دردسرشان کمتر و کنترلشان راحتتر بود سوق داد.
شیعیان عراق پس از استقلال به دنبال دست یافتن به یک حوزه خودمختار بودند که با مخالفت جدی دولت مرکزی تازه تاسیس شده توسط نخبگان سنی مواجه شدند. شیعیان به اقدامات نخبگان سنی در عرصه‎های آموزشی، خدماتی، نظام وظیفه عمومی و شیوه اداره مناطق بدبین بودند و از این رو اعتراضات وسیعی در جنوب عراق آغاز کردند. نارضایتی و بی‎اعتمادی شیعیان نسبت به دولت عراق و نخبگان حاکم بر عراق همواره یک فاکتور ثابت در سیاست عراق بوده است. حاکمان جدید عراق با در پیش گرفتن ملی‌گرایی سکولار به دنبال آن بودند تا از حاکمیت اقلیت سنی بر اکثریت شیعه جانبداری کنند، از طرفی نخبگان سنی عراق، ملی‎گرایی عربی را مبنی بر مبنای دشمنان خارجی مثل ایران تعریف می‏کردند و با اشاره به ارتباط شیعیان عراق با ایران، شیعیان را در کانون سوءظن قرار می‎دادند. از طرفی دیگر بنا به مصلحت نخبگان سنی سعی کردند که به طور محدود تعدادی از شیعیان را جذب قدرت کنند که تعداد آنها بسیار محدود بود.
تنها در دو مقطع کوتاه روند افزایش محرومیت و منازعات قومی و مذهبی در عراق متوقف شده است. یعنی در دوران کوتاه رژیم عبدالکریم قاسم که از سال 1958 تا سال 1968 ادامه داشت و حسن‎البکر که یک ملی‎گرای چند قومی و فراگیر در عراق ترویج می‎شد و سایر گروه‎های قومی و مذهبی در اداره‎ی امور تا حدودی مشارکت داده می‎شدند. اما هر دو رژیم ضعیف‎تر از آن بودند که در برابر گروههای عرب‌گرای ارتش که با افراد سرشناس شهرها و طبقه نوظهور دیوان‏سالاری همدست بودند مقاومت کردند. پس از سال 1964 شیعیان رفته رفته تمام امتیازات خود را که طی دهه‎های 1940 و 1950 و در دوران رژیم کوتاه عبدالکریم قاسم به دست آورده بودند، از دست دادند. پس از سال 1969 حکومت جدید بعثی به ایجاد محدودیت‎های فراوانی در زندگی مذهبی و فرهنگی شیعیان پرداخت که مصادره‎ی موقوفات، تعطیل کردن مدارس علمیه و ممانعت از اجرای مراسم مذهبی، نمونه‎ای از آنهاست. در سال 1979 که صدام حسین رئیس جمهور عراق شد دست کم چهارده روحانی شیعه در سال 1980 و سیزده تن دیگر اعدام شدند. موج گسترده‌تری از اعدام‌ها و ناپدید شدن‌های روحانیون شیعه در سال 1991 صورت گرفت. در این سال 96 تن از اعضای خاندان حکیم و 26 نفر از خانواده بحرالعلوم به همراه افرادی دیگر بازداشت و ناپدید شدند.
اصلی‎ترین پیامدهای عربیسم‎گرایی، ظهور ملی‎گرایی کردی و شیعه‎گرایی سیاسی بود که با عربی کردن عراق مخالف بودند. این مخالفت‎ها خود را در قالب شورش‏ها نشان داد. در این میان باید اشاره کرد که همکاری محدود شیعیان با نخبگان سنی (مانند دوران جنگ ایران و عراق) موقتی و شکننده بود.
سرکوب شیعیان عراق پس از پایان جنگ خلیج فارس توسط صدام حسین شکاف میان شیعه و سنی را در عراق بسیار عمیق‎تر کرد. بر این مبنا می‎توان گفت که تاریخ اهل تشیع حاکی از این است که شیعه بسیاری از خصوصیات یک اقلیت مظلوم و زجر کشیده را پیدا کرد یعنی جدایی از اجتماعی بزرگ، احساس نیاز شدید نسبت به وحدت و به هم پیوستگی، احساس مظلومیت و نابرابری و اینها همه تا به امروز به عنوان مشخصه و ویژگی این گروه باقی مانده است. در ادامه به این پرداخته می‏شود که جریان اهل تشیع در عراق مانند جریان اهل سنت یکدست نیست، بلکه خود دارای اختلافات و دسته‎بندی‎های درونی می‎باشد که نگارنده آن را در قالب سه جریان: 1) ملی‎گرای سکولار، 2) جریان رادیکال و 3) معتدل مورد بررسی قرار می‎دهد.
ملی‎گرایان سکولار:
شعیان سکولار همواره در جامعه عراق وجود داشته‎اند و جزء آن دسته از شیعیانی بودند که در مقاطعی کوتاه، هر چند موقتی و شکننده، توانسته‎اند با نخبگان سنی به همکاری بپردازند. شیعیان سکولار به خوبی واقع هستند که جامعه شیعه در ساختار حکومت عراق، در گذشته، به مرتبه درجه دوم تنزل یافته‎اند و به رغم ادعای حکومت مبنی بر سکولار بودن، شیعه بودن افراد موجب محدود شدن فرصت آنان برای مشارکت در ساختار حکومت شده است. با این حال شیعیان سکولار میلی به پذیرش نگرشی که آشکارا شیعی باشند ندارند و بیشتر مایل هستند تا رویکردی فراگیر را دنبال کنند که مطالبات آنها را در چارچوب خواسته‎های تمامی عراقیان می‎گنجاند، زیرا دیدگاه سیاسی آنان بر دیدگاه گروه‎های غیر شیعی اشتراکاتی دارد. افزون بر این، بسیاری از شیعیان غیر اسلام‎گرا تاکید بر هویت خاص شیعی را هم برای منافع شیعیان و هم برای وحدت اجتماعی عراق زیانبار می‎دانند.
آنان رنج‎های شیعیان را جزیی از یک مشکل ملی می‎دانند که همه بخش‎های جامعه را تحت تاثیر قرار داده است و از انحصاری بودن، تمرکز و مطلق‎گرایی حکومت برمی‎خیزد. آنان مدافع یک برنامه ملی هستند که فرهنگ سیاسی را به سوی مشارکت و تکثرگرایی سوق می‏دهد، و یک نظام مبتنی بر شایسته سالاری و نه مذهب یا قومیت را در کشور مستقر می‏سازد. به نظر می‏رسد که شیعیان سکولار با داشتن چنین نگرشی را می‏توان ملی‎گرایان شیعی نیز نامید. ملی‏گرایان شیعی که در مقاطعی از حکومت صدام حسین متاثر از احساسات ملی با وی همکاری کرده‏اند.
شیعیان غیر سکولار:
شیعه در عراق ریشه‎های بسیار قدیمی دارد اما حرکت آنها در قالب یک نهضت برای رسیدن به خواسته‎های سیاسی به بعد از کودتای سال 1958 برمی‎گردد. به ویژه در سال 1977 که تظاهرات زیادی در کربلا و نجف به راه انداختند. از آن به بعد ظهور شیعه اسلام‎گرا ویژگی عمده توسعه سیاسی و اجتماعی عراق بود. منابع کشمکش نهضت شیعی سیاسی با رژیم بعث عبارتند از مواردی مانند: سکولار بودن، تنزل پیدا کردن اسلام به یک نظام اخلاقی درجه دوم، تنزل نقش روحانیون شیعه، به اعتقاد «فولر» تشیع سیاسی در عراق در دهه 1950 آغاز شد. ایده‎های روحانیون جوان سیاسی جهان عرب در کوره‎ی حوزه‏های علمیه و مدارس نجف شکل گرفت و به بیان درآمد.
«محمد باقر صدر روحانی» جوان و تیزهوش عراقی که خویشاوندانی در سراسر جهان شیعی داشت، متفکر عمده‎ای بود که اندیشه اسلام سیاسی را در جهان تشیع دنبال می‎کرد. نقد او بر فلسفه‎های سیاسی کمونیستی و عربی و ارائه فلسفه سیاسی اسلامی و نگرش او در باب حاکمیت مردمی در تشیع، پس از گذشت 35 سال همچنان بخشی از مرام‏نامه شیعیان اسلام‏گرا را تشکیل می‎دهد. صدر و دیگر روحانیون عرب تحصیل کرده در حوزه‎ی نجف، در شکل‎گیری جنبش‎های سیاسی شیعی در سراسر جهان عرب عمیقاً اثرگذار بود. در واژگان محمد باقر صدر و ادبیات شیعه، شیعیان مخالف دولتی می‎باشند که مکتب ندارند. فعالیت‎های سیاسی در نهضت اسلامی شیعی عراق، سکولاریسم را رد می‏کند و تاکید می‏‎کند که مسلمانان از قوانین اسلامی تبعیت می‏کنند. شیعیان بنیادگرا هستند به این معنا که آنها سعی می‎کنند اصول ایدئولوژی اسلامی را در بطن یک جامعه مدرن بنا نهادند.
اگرچه شیعیان تصدیق می‎کنند که کتاب مقدس بیش از یک تفسیر را می‎پذیرد با این حال آنها اصرار دارند که عراق باید یک نظام سیاسی اسلامی داشته باشد. صدر اعتقاد داشت که کانون وفاداری شهروندان در یک دولت اسلامی اسلام است و نه در ناسیونالیسم (چه کرد و چه عرب). اسلام‏گرایان شیعی ناسیونالیسم عربی را همتای مدرن قبیله‎گرایی اسلامی می‎دانند. تاثیر محمد باقر صدر در نهضت اسلامی سیاسی عراق شکل دادن به یک هویت قومی شیعی بود. هویت قوی و مقتدری که امروزه در عراق مقتدی صدر جوان وارثت آن است. محمد باقر صدر از انقلاب اسلامی ایران استقبال کرد و حتی در رابطه با ساختار جدید نظام سیاسی در ایران کتاب نوشت. در دوره‎ی صادر حزب‎الدعوه یک نهاد شیعی تاثیرگذار بود که صدام عضویت در آن را مستوجب مرگ می‎دانست، در مقابل صدر با اینکه عضو حزب‎العوه نبود در فتوایی عضویت در حزب بعث را حرام اعلام کرد. این فتوا باعث بازداشت و اعدام صدر در سال 1980 شد. پس از مرگ صدر، شیعیان عراق انسجام خود را از دست دادند و به دنبال آن تعداد قابل ملاحظه‎ای از سران و رهبران حزب‎الدعوه به ایران آمدند. حکیم در سال 1982 تشکیل مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق را اعلام کرد که هدف آن یکپارچه کردن گروه‎های اسلام‎گرای عراق بود.
نگارنده بر این باور است که شیعیان اسلام‎گرا در عراق با خواسته‎های سیاسی، قابل تقسیم به دو جریان است: یکی جریان معتدل که می‎توان آن را در قالب حزب‎الدعوه و بعد مجلس اعلای انقلاب اسلامی عرق شرح داد و دیگری جریان رادیکال است که در چهره مقتدی صدر و جنبش‎المهدی قابل تعریف است. در ادامه تلاش می‎شود که به این دو جریان شیعه سیاسی در عراق پرداخته شود.
جریان معتدل (حزب‎الدعوه و مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق):
این حزب باسابقه‎ترین و نخستین سازمان سیاسی اسلامی شیعیان است که در سال 1958 در نجف پایه‎ریزی شد؛ اما به صورت رسمی در سال 1968 اعلام موجودیت کرد. اعضای حزب‏‎الدعوه به لحاظ فکری و معنوی از «محمد باقر صدر» و «محسن حکیم» الهام می‎گرفتند، هر چند این دو هیچ وقت به صورت رسمی عضو حزب نشدند. تشدید خودآگاهی شیعیان عراق پس از سال 1968 پیامد طبیعی قبضه قدرت به دست حزب بعث در سال 1968 بود که با قلع و قمع نهادهای شیعی، محدود شدن اختیارات که نهاد روحانیت در طول تاریخ داشت، ممنوعیت بسیاری از فعالیتهای شیعی و تبعید هزاران نفر از خانواده‏های شیعی همراه بود. اعضای حزب‏‎الدعوه همراه خانواده‎ها و هوادارانشان و روحیانی که هدایت معنوی این حزب را بر عهده داشتند در طی این سالها مورد فشارهای رژیم سنی قرار داشت. تشدید فشارها، اعضای حزب‎العوه را که در ابتدا به عنوان یک حزب سیاسی فعالیت خود را آغاز کرده بود، به سمت اقدامات تلافی‎جویانه سوق داد. وقوع انقلاب اسلامی ایران و حمایت معنوی «محمد باقر صدر» رهبر معنوی حزب از انقلاب ایران سران رژیم بعث را بیشتر به وحشت انداخت، که این حزب هم می‎خواهد با محوریت محمد باقر صدر یک انقلاب اسلامی جدید به سبک ایران در عراق به راه اندازد. به این خاطر فشارها به حزب بیشتر شد، خیلی از اعضای آن دستگیر و اعدام شدند، سران حزب به ایران آمدند و محمد باقر صدر و خواهرش بنت‎الهدی در نوامبر 1980 دستگیر و سپس اعدام گردیدند. به دنبال سقوط دولت صدام خیلی از اعضا و سران حزب که در ایران بودند به عراق بازگشتند و وارد روند سیاسی عراق جدید شدند. هم اینک حزب‏‎الدعوه سهم قابل توجهی از اعضای پارلمان عراق و دولت منتخب عراق را در اختیار دارد و نقش مهمی را در فرآیند سیاسی عراق بازی می‏کند. هم اینک هم آقای نوری‎المالکی از اعضای حزب که به دنبال استعفای دکتر ابراهیم جعفری است که ایشان هم از سران حزب‏‎الدعوه بودند؛ نخست وزیری عراق را بر عهده دارد. البته این جریان سیاس امروزه کاملاً متاثر از اندیشه‎های صدر نمی‎باشد.
مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق:
«سید محمد باقر حکیم» پسر آیت‏الله محسن حکیم است که به همراه برادرش «عبدالعزیز حکیم» از جمله روحانیونی بودند که به ایران آمدند. وی و دیگر رهبران روحانی و غیر روحانی، برای هماهنگ کردن فعالیتهای گروههای شیعه معارض عراقی که در آن زمان به طور چشمگیری افزایش یافته بود، در تهران مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق را تشکیل دادند. این مجلس را اتحادیه‎های ایجاد شده میان گروه‎های مخالف جایگاه ویژه‎ای یافت. این سازمان در سال 1992 به کنگره ملی مخالفین دولت عراق پیوست. بعد از سقوط صدام، محمد باقر حکیم به همراه سایر اعضاء و رهبران مجلس اعلای انقلاب اسلامی به عراق بازگشتند و در ائتلاف عراق یکپارچه با حزب‏‎الدعوه اکثریت کرسی‎های پارلمان عراق را به دست آورند. شاخه نظامی مجلس اعلاء جذب ارتش تازه تاسیس عراق شد و عنوان انقلاب هم حذف و نام این سازمان به مجلس اعلای اسلامی عراق تغییر نام پیدا کرد. این تشکل هم مثل حزب‏‎الدعوه در روند سیاسی عراق ذوب شده است و هیچ نشانه و انگیزه‎ای برای حرکت‎ها و مواضع رادیکال بین سران و بدنه سازمان مشاهده نمی‏شود.
جریان رادیکال (جنبش‎المهدی و مقتدا صدر):
مقتدا صدر، فرزند کوچک آیت‎الله سید محمد صادق صدر از علمای برجسته و بانفوذ عراق است. پدر مقتدا و پسر عموی پدرش آیت‎الله سید محمد باقر صدر (از مراجع پیشین تقلید شیعیان عراق) به همراه دو برادر دیگرش در دوران رژیم بعثی صدام حسین به خاطر نقش محوری که در مبارزه مردم این کشور علیه صدام داشتند، به شهادت رسیدند. مقتدا پس از آنکه پدرش در 29 بهمن سال 1377 به شهادت رسید فعالیت خود را صرف بازیابی روابط با بخشی از طرفداران پدرش که همچنان پیرو وی باقی مانده بودند، کرد. این گروه که عمدتاً از جوانان پر شور تشکیل شده بود، به طرفداری از مقتدا صدر «جنبش‌المهدی» یا «جماعت صدر ثانی» تاسیس کردند. مقتدا صدر اگرچه 36 ساله است و تحصیلات حوزوی زیادی را طی نکرده و از هیچ مرجع تقلیدی اجازه اجتهاد ندارد، اما اعتقادات سیاسی و مذهبی و سخنرانی‎های آتشین او که همگی علیه اشغالگران و به نفع برپایی حکومت اسلامی در عراق است؛ توانسته صدها هزار نفر از طیف‌های پرشور شهرهای شیعی عراق در حومه بغداد را به سوی خود جذب کند. پس از سقوط صدام، مقتدا صدر با تدوین «شهرک صدر» به ویژه مرام‎نامه‎ای که در آن به لزوم تشکیل حکومتی براساس احکام اسلامی و اقامه حدود شرعی برای آینده عراق تاکید شده بود، وارد صحنه سیاسی و اجتماعی این کشور شد.
مقتدا صدر به پیروی از پدرش حوزه‎های علمیه را به دو بخش فعال و سخنگو و منفعل و ساکت تقسیم کرده و خود را نماینده بخش فعال حوزه‏های علمیه عراق می‎داند. همین طرز فکر و موضع‎گیری سبب شده تا میان وی و آیت‎الله سیستانی و برخی علمای دیگر حوزه‏های علمیه نجف و کربلا فاصله ایجاد گردد و روشهای سیاسی ایشان زیر سوال برود.
مقتدا صدر از حامیان آیت‎الله سیستانی است ولی از این که ایشان فعالانه پنجه در پنجه اشغالگران آمریکایی نمی‎افکند و حاضر نیست در فعالیت‎های سیاسی مداخله گسترده و جدی داشته باشد و در قبال مسائل روزمره سیاسی موضع‎گیری نماید سیاسی ایشان زیر سوال برود.
مقتدا صدر از حامیان آیت‎الله سیستانی است ولی از این که ایشان فعالانه پنجه در پنجه اشغالگران آمریکایی نمی‎افکند و حاضر نیست در فعالیت‎های سیاسی مداخله گسترده و جدی داشته باشد و در قبال مسائل روزمره سیاسی موضع‎گیری نماید، چندان خشنود نیست. مقتدار صدر به پیروی از پدرش بر این اعتقاد است که مرجع تقلید بر همه امور مقلدانش ولایت دارد و باید در همه امور سیاسی و غیر سیاسی حضور فعال و تعیین کننده داشته باشد و در موقع حیاتی به مرکزیتی برای هدایت مقلدان مذهبی در دفاع از ارزش‌های دینی و ملی بدل گردد. آنچه مسلم است این که او، یک جریان سیاسی شبه نظامی را در عراق رهبری می‎کند که در تحولات عراق، بی‎تاثیر نیست. به نظر می‎رسد که جریان صدر امروز هر چه بیشتر در مسیر اعتدال حرکت می‎کند.

 
 
بازیگران داخلی عراق و رویکرد آنها نسبت به ایران
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۱٠:۳۸ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٤ اسفند ۱۳۸٩
 

کرد پرس

کامران کرمی: زندگی سیاسی در هر کشوری به شیوه‌های گوناگون تحت تاثیر شکاف‌های اجتماعی و نحوه صورتبندی آن شکاف‌ها قرار دارد. نوع و شمار شکاف ‌های اجتماعی و نحوه صورتبندی یا ترکیب آنها، باعث تنوع جامعه شناختی کشورها می‌شود. در همین راستا پیچیدگی و تنوع در ترکیب و ساختار جمعیتی عراق شکاف‌های متراکم و متداخلی را در ابعاد قومی و مذهبی در این کشور رقم زده است. در تقسیم بندی دینی- مذهبی، جامعه عراق از گروه‌های شیعه، سنی، مسیحی، یزیدی، صائبی و... تشکیل شده است. به لحاظ قومی جامعه عراق ترکیبی از گروه‌های قومی کرد، عرب و ترکمن است. در کنار این تنوع، در هم تنیدگی و پیوندهای متداخل قومی- مذهبی به پیچیدگی اوضاع و احوال سیاسی و تشدید شکاف‌ها کمک کرده است. در این میان و در حوزه ی سیاسی بازیگرانی از قبیل شیعیان، اعراب سنی و کردها به عنوان کنشگران فعال نسبت به سایر گروهها درصدد ایفای نقش موثر و افزودن بر جایگاه خود در معادلات سیاسی عراق هستند. در واقع این سه گروه با تفاوتهایی که دارند حایز اهمیت و شناسایی هستند و هدف مقاله مذکور اینست که با شناسایی این بازیگران در عرصه ی سیاسی عراق، رویکرد این سه گروه را نسبت به ایران ارزیابی کند.

1- اعراب سنی
اعراب سنی به علت پیوستگی با جمعیت سنی خاورمیانه و نیز نقش برجسته در تاریخ کشورشان، همواره موضع برتری داشته و به رغم در اقلیت بودن، از گذشته‌های دور بر حیات سیاسی و اجتماعی عراق- که با حمایت عثمانی آغاز شد- استیلا یافته‌اند. تا جایی که در حال حاضر تصور می‌کنند که حاکمان طبیعی عراق هستند. سنی‌ها با از دست دادن قدرت سیاسی، هویت و شکل حکومت عراق را هم از دست داده اند. از اینرو پیش بینی نمی‌شد که اعراب سنی فرایندی را بپذیرند که آنها را در بین گروه‌های سیاسی به پایین‌ترین مکان سوق می‌دهد. شاید سنی‌ها هم پذیرفته‌اند که سرنگونی رژیم صدام، اعلامی بر پایان سیطره آنها بر عراق است. در حال حاضر نیز با وجودی که اعراب سنی امتیازات قابل توجهی نسبت به سایر گروه‌های قومی- مذهبی کسب کرده‌اند، همچنان سطوحی از نارضایتی خود را حفظ کرده‌اند. یکی از مهمترین دلایل نارضایتی آنان، قانون اساسی جدید عراق است. اعراب سنی احساس می‌کنند که در قانون اساسی جدید، حداقل حقوق آنان رعایت نشده و از اینرو، این قانون به بازبینی و اصلاح نیاز دارد. آنان همچنین از طرح برخی مباحث مانند «ایجاد نظام فدرالیسم»، «بعثی زدایی» و نحوه توزیع عواید و ثروت‌های نفتی عراق، که توسط دو گروه عمده دیگر یعنی کردها و شیعیان دنبال می‌شود، ناخشنودند. از اینرو پس از سقوط صدام، سنی‌ها در برابر موج قدرت شیعیان ساکت ننشستند و در این راه سایر کشورهای عرب منطقه نیز با آنها به همکاری می پردازند، بطوریکه شواهد حاکی از آن است که حمایت از شورشیان سنی عراق برای رویارویی با شیعیان عمدتا از طریق افراد و شبکه‌های خصوصی و حتی تساهل دولت‌های عربی در قبال نفوذ آنها در داخل عراق بوده است.
1-1- رویکرد سنی‌ها به ایران
رویکرد گروه‌های سنی به ایران تحت تاثیر رقابت درونی آنها با گروه‌های شیعی و روابط با شیعیان عراق قرار داشته است. با وجود این، در نوع نگاه و عملکرد گروه‌های سنی میانه‌رو و گروه‌های سنی ضد ایرانی چون بعثی‌ها نسبت به ایران اختلافات جدی وجود دارد. هر چند ایران جدا از روابط و احساسات مذهبی نسبت به شیعیان در قالب یک استراتژی ملی در قبال عراق خواستار مشارکت تمامی گروه‌های عراق در ساختار قدرت و ارتباط با گروه‌های معتدل است، اما بخشی از گروه‌های سنی با گرایش‌های تمامیت­خواه، مشارکت اکثریت شیعی در روند سیاسی کشور را براساس وزن جمعیتی آنها تحمل نمی‌کنند و حمایت ایران از این امر را محکوم می‌کنند. بر این اساس، حمایت ایران از شیعیان و تشویق آنها به دموکراسی از منظر بخشی از گروه‌ها و رهبران اعراب سنی عراق، می‌تواند به قربانی شدن منافع و تضعیف جایگاه ‌سنی‌ها در معادلات عراق منجر شود. این نگاه باعث مخالفت سنی‌ها و دولت‌های عربی منطقه و نگرانی آنها از برهم خوردن توازن قدرت در عرصه ساختار سیاسی عراق به نفع شیعیان و متعاقب آن توازن قوای منطقه‌ای به نفع ایران در نتیجه شرایط جدید منطقه‌ای می‌باشد.
2- شیعیان
شیعیان همواره در طول تاریخ و به طور شخصی از جنگ جهانی اول با ورود استعمار انگلیسی، به عنوان یک گروه مبارز در مقابل حکومت‌ها مطرح بوده‌اند. اسحاق نکاست درباره ریشه‌های حذف شیعیان از مشارکت فعالانه در ساختار سیاسی عراق، دو عامل زیر را موثر می‌داند: 1- نقش نیروهای اداری- سیاسی تربیت شده در حکومت عثمانی که سنی مذهب بودند. 2- حکم جهاد علمای شیعه بر ضد انگلیس در سال 1915 و سالهای پس از آن که خصومت این کشور نسبت به آنها را به دنبال داشت. رویکرد گروه‌های شیعی در عرصه سیاست خارجی در دوره جدید، در چارچوب شکل بندی سیاسی- اجتماعی گروه‌های داخلی عراق و در جهت کسب حمایت‌های بیرونی به منظور موفقیت در منازعات قدرت در داخل کشور و ایجاد ثبات و اداره کشور قرار دارد. از این‌رو سیاست اکثر گروه‌های شیعی در تعاملات خارجی خود عمدتا دارای ویژگی‌های سیاست قدرت و در جهت امنیت سازی و ثبات می‌باشد. در مقطع کنونی شیعیان عراق به واسطه‌ در اکثریت بودن، از عراق جدید نفع می‌برند، زیرا این امکان برای این گروه فراهم شده است که پس از صدها سال در حاشیه بودن، خود را به عنوان یک قدرت مسلط در عرصه سیاسی عراق مطرح کنند.
پس از سقوط رژیم صدام، خواسته‌های انقلابی جدید جامعه شیعه عراق قالب تازه‌ای پیدا کرده و موجی از تحرکات سیاسی در بین آنها بوجود آمده که برای سیاستگذاران آمریکایی و حتی سنی‌ها عراق غافلگیر کننده بوده است. می‌توان گفت که سیاست‌های شیعی، سیاست‌های دینی است و در جهان اسلام با نقش مرکزی و محوری که دین در آن دارد، متمایز می‌شود. از اینرو تحلیل سیاست اسلامی شیعیان بسیار راحت‌تر از نوع عملکرد سنی‌هاست، البته اینکه تفاوت شیعیان با دیگران تنها به یک تفاوت دینی محدود نمی‌شود، بلکه ویژگی‌های فرهنگی بسیاری در جامعه شیعیان وجود دارد که باعث انجام اقدامات اجتماعی متمایز می‌شود. بدین ترتیب، چنانچه شیعیان سکولار نسبت به وضعیت فرهنگی مذهبی هم کیشان خود بی‌توجه باشند و قصد ورود به عرصه سیاسی را داشته باشند، حمایت اندکی از شیعیان را به دست خواهند آورد.
2-1- رویکرد شیعیان به ایران
مذهب شیعی عاملی است که به رغم قومیت عربی گروه‌های شیعی، باعث تمایز و با توجه به رویکرد برخی از رهبران سیاسی و مذهبی موجب انزوای نسبی آنها در جهان عرب شده است و برخی از اعراب نیز بین شیعی و ایرانی بودن ارتباط برقرار می‌کنند. این دیدگاه جهان عرب باعث حمایت آن از حاکمیت اقلیت سنی بر این کشور طی دهه‌های گذشته و عدم اعتراض به سرکوب شیعیان عراق شد. از منظر تاریخی،‌ کشورهای عربی منطقه نه تنها عاملی مثبت برای حمایت از قدرت یابی شیعیان نبوده‌اند، بلکه حتی همواره خواستار تضعیف قدرت و نقش گروه‌های شیعی در عراق بوده‌اند. از اینرو تجربیات تاریخی به همراه تحولات چند سال اخیر به شیعیان عراق آموخته است که نمی‌توانند از پشتوانه قدرت کشورهای عربی منطقه برای کسب حمایت در منازعات داخلی قدرت چندان امیدوار باشند. جمهوری اسلامی ایران طی سالهای حکومت بعث از گروه‌های مخالف شیعی و کرد حمایت بعمل آورد و در دوره جدید نیز با حمایت از روند سیاسی عراق و قدرت یابی دولت دموکراتیک، از اکثر گروه‌های سیاسی عراق بویژه شیعیان و اکراد حمایت کرده است. سیاست حمایت ایران از شیعیان عراق علاوه بر جنبه‌ها و زمینه‌های مذهبی و تاریخی- فرهنگی آن در راستای اولویت اساسی و راهبردی ایران در قبال عراق به عنوان تهدیدی امنیتی است. این امر باعث شده است که گروه‌های شیعی، جمهوری اسلامی ایران را به عنوان یکی از ستون‌های قدرت و منبع حمایت بیرونی برای کسب موقعیت و برتری در منازعات درونی قدرت تلقی کنند، حمایتی که در دوره کنونی نهادینه سازی قدرت، بسیاری از مباحث و نگرش‌های ملی آنها را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد. خشونت‌های فرقه‌ای سنی‌ها علیه شیعیان در عراق و ناخرسندی کشورهای عربی از قدرت یابی شیعیان در این کشور از عواملی است که باعث تقویت نگاه و رویکرد مثبت گروه‌های شیعی نسبت به ایران شد.
3- کردها
از زمان شکل‌گیری دولت مدرن، مساله کردها و هویت طلبی این اقلیت قومی همواره برای دولت‌های عراق، مسئله‌ساز بوده است،‌ تا جائیکه در مواقعی کلیت نظام و تمامیت عرضی آن را به چالش طلبیده و تلاش دول مختلف برای «ادغام فرهنگی و همانند سازی» دست کم تا زمان سقوط صدام، نتیجه پایداری نداشته است. کردها، به ویژه در قرن بیستم، به یک حس قومی و حتی ملی رسیده‌اند. از سال 1920 که قیمومت عراق به انگلستان واگذار شد و دولت مدرن شکل گرفت، رهبران کرد در فرصت‌های مختلف متاثر از متغیرهایی چون سیاست‌های داخلی عراق، شرایط منطقه‌ای و بازی‌های کشورهای همسایه و چالش‌های درون و میان گروهی احزاب معارض، همواره مقولاتی چون کردستان بزرگ، خودمختاری و فدرالیسم را با درجات مختلف در دستور کار خود داشته‌اند که مهم‌ترین مورد آن، به جنگ دوم خلیج فارس برمی‌گردد که طی آن کردها با استفاده از فرصت ایجاد شده و البته با حمایت آمریکا و متحدانش و از طریق ساز و کارهای سازمان ملل، مبتنی بر قطعنامه 688 شورای امنیت (پنج آوریل 1991) با شکل‌گیری مناطق امن پرواز، دولت خودمختار کردستان را با تعامل بین دو حزب بزرگ کرد تشکیل دادند و سپس به تدریج مورد شناسایی «دوفاکتو» قرار گرفتند. این تجربه 12 ساله حکومتی بزرگترین دوره خودمختاری داخلی در تاریخ کردها بعد از جمهوری یک ساله مهاباد (45-1944) را رقم زد که برخی از کردها از آن به نام «عصر طلایی کردها» یاد می‌کنند. شروع این عصر طلایی که در بستر مساعد بین‌المللی شکل گرفت، به همراه موج نوین جهانی شدن، برای گروه‌های قومی در عراق در چهار عرصه فضای مساعدی را ایجاد نمود: 1- نظام سیاسی بعث عراق به عنوان خوفترین، متجاوزترین و دیکتاتورترین نظام سیاسی خاورمیانه را ساقط کرد. 2- جامعه بین‌المللی با ترویج و گسترش ارزش‌ها مفاهیم دموکراتیک؛ دموکراسی، جامعه مدنی، حقوق بشر، دفاع از حقوق شهروندی، حقوق اقلیت‌ها حمایت تلویحی خود را از مطالبات گروه‌های قومی در عراق ابراز داشت. 3- تعامل نیروهای مختلف سیاسی- اجتماعی و قومی را برای شکل دهی به نظام سیاسی جدید عراق در پناه استقرار فضای چتر گونه امنیتی امکانپذیر ساخت. 4- با همراهی و کمک در ایجاد و استقرار نهادهای نوین برای اداره امور مناطق کردنشین و سپس در سالهای اخیر در کل عراق، الگوی اداره کشور را برای آینده ترسیم کرد.
3-1- رویکرد کرد ها به ایران
در خصوص نوع رویکرد و روابط گروهای کرد عراق با ایران، مسئله از پیچیدگی بیشتری برخوردار می باشد. از یکسو، رهبران کنونی در زمان حاکمیت بعثی ها از حمایت جمهوری اسلامی بهره­مند بودند و در نگاهی وسیع تر با توجه به احساس نزدیکی قومی- نژادی بیشتر نسبت به ایران در منطقه، در مقایسه با ترک ها واعراب دارای رویکردی دوستانه تر و نگاهی همگرایانه تر در قبال ایران هستند. از سوی دیگر، کرد ها با توجه به ذهنیت تاریخی ناشی از قطع حمایت رژیم پهلوی از آنها در دهه 1970 و دیگر تحولات کردی، به سیاست های ایران با نوعی تردید، هرچند اندک، و احتیاط می­نگرند. اما در مجموع گروهای کرد بعد از آمریکا، ایران را به عنوان دومین بازیگر خارجی عمده می­دانند که می­تواند از طریق همکاری با آن و کسب حمایت، در جهت افزایش قدرت و توان تاثیر گذاری و خودمختاری در عراق حرکت کنند. از آنجا که ایران از زمان فروپاشی رژیم بعث و آغاز روند جدید دولت- ملت سازی در عراق، اصلی ترین حامی منطقه ای این روند محسوب می شود و ضمن شناسایی دولت جدید در جهت ایجاد ثبات و امنیت در عراق بعد از صدام تلاش می­کند، گروهای کرد تداوم حمایت ایران را عاملی عمده در جهت موفقیت این روند جدید می­دانند و بر این اساس، نگاهی مثبت به ایران نسبت به دیگر کشور های منطقه دارند.
نتیجه­گیری

در سال 2003 آمریکا با سیاست یکجانبه گرایی، عراق را اشغال و رژیم بعث را ساقط کرد. اشغال عراق توسط آمریکا برای ایجاد نظام مطلوب در خاورمیانه و کلید ورود به خاورمیانه تلقی می شد. اما تصور آمریکا محقق نشد و فشارهای داخلی آمریکا را وادار کرد تا حکومت مردمی عراق و دموکراسی نسبی را بپذیرد که این امر در انتخابات ژانویه 2005 رقم خورد. بازیگران اصلی این عرصه انتخاباتی از سه طیف بزرگ داخلی عراق یعنی کردها، شیعیان و سنی­های عراق شکل گرفت. در روند دولت- ملت­سازی، شیعیان با توجه به اکثریت جمعیت آنها پیروز عرصه انتخاباتی شدند، کردها هم توانستند بر اساس فدرالیسم تا حدودی به خواسته های خود برسند. در این میان سنی ها بازنده اصلی شکل گیری قدرت جدید در عرصه ساختار سیاسی عراق بودند. لذا همواره از ناراضیان اصلی در این ساختار سیاسی شکل گرفته در عراق می­باشند. این گروهها هرکدام دیدگاه متفاوتی نسبت به رقیب منطقه­ای یعنی ایران دارند، شیعیان شامل دو گروه شیعیان مذهبی و سکولار می باشد، در این میان شیعیان مذهبی که اکثریت قاطع شیعیان عراق را تشکیل می دهند، پیوند نزدیکی با ایران داشته و همواره ایران را حامی خود می­دانند و بیشتر به ایران نزدیکترند. در مقابل شیعیان سکولار که در اقلیت هم هستند عروبیت را بر مذهب ترجیح داده و به سمت عربستان سعودی گرایش دارند. کردها به سیاستهای ایران با نوعی تردید، هرچند مثبت ولی اندک، می­نگرند. با این حال می­توان گفت سه دلیل زیر در این نوع نگاه موثر بوده است: 1- حمایت ایران از رهبران کرد در زمان صدام 2- احساس نزدیکی قومی- نژادی به ایران 3- ذهنیت تاریخی ناشی از قطع حمایت رژیم پهلوی از آنها در دهه 1970. در مورد اعراب سنی می­توان گفت که رویکرد گروههای سنی به ایران تحت تاثیر رقابت درونی آنها با گروههای شیعی و روابط ایران با شیعیان عراق قرار داشته است که همواره دیدگاهی بدبینانه و تعارض گونه نسبت به ایران دنبال می­کنند.


 
 
جمع‌آوری امضا برای استیضاح طالبانی
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۱٠:۳٥ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٤ اسفند ۱۳۸٩
 

فرهیختگان

جلال طالبانی سیاستمداری زیرک و کارکشته است و شخصیت فراجناحی او باعث شده تا برای دو بار از سوی نمایندگان پارلمان عراق به سمت ریاست‌جمهوری برگزیده شود، اما اظهارات اخیر او در مراسم گرامیداشت قربانیان قیام «سلیمانیه»، درباره تعلق ابدی منطقه مورد مناقشه «کرکوک» به کردها، کار دست وی داد.

 طالبانی در اظهارات خود با خطاب کردن منطقه کرکوک با عنوان «قدس کردستان» بر مصالحه‌ناپذیری کردها بر سر مالکیت این منطقه مورد مناقشه تاکید کرد و این در حالی است که ظاهرا این اظهارنظر او به مذاق برخی نمایندگان مجلس عراق از جمله نمایندگان فراکسیون العراقیه خوش نیامده و گزارش‌ها حاکی از جمع‌آوری امضای استیضاح طالبانی از سوی برخی نمایندگان فراکسیون العراقیه در پارلمان است. وحده الجمیلی، نماینده پارلمان عراق و عضو ائتلاف العراقیه در گفت‌وگو با خبرگزاری اصوات‌العراق اعلام کرده است که تعدادی از نمایندگان پارلمان اقدام به جمع‌آوری امضای نمایندگان کرده‌اند تا طالبانی را به دلیل آنکه استان کرکوک را قدس کردستان عراق نامیده بود، استیضاح کنند. الجمیلی با بیان اینکه نمایندگان می‌خواهند طالبانی را به دلیل اظهارات غیرمسوولانه‌ استیضاح کنند اظهار کرد، اظهارات طالبانی مبنی‌بر اینکه عرب‌ها کرکوک را اشغال کرده‌اند و اینکه این استان قدس منطقه کردستان عراق است اصلا قابل قبول نیست. وی با این اظهارات می‌خواست خشم مردم منطقه کردستان عراق را فرونشاند اما همه مردم عراق را خشمگین کرد.


 
 
طالبانی: حکومت اقلیم کردستان تا کنون مرفق عمل کرده‌ و شایسته‌ حکمرانی است
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۳:٢٤ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢٢ اسفند ۱۳۸٩
 

پرزیدنت جلال طالبانی رئیس جمهور عراق اظهار داشت: حکومت اقلیم کردستان از طریق انتخابات آزاد به‌ قدرت رسیده‌ نه‌ به‌ وسیله‌ کودتا.
وی  گفت: حکومت کنونی اقلیم کردستان توانسته‌ در عمل به‌ دمکراسی پیش قدم بوده‌ و نمونه‌ ان حضور در صحن علنی پارلمان و پاسخ گویی به‌ سوالات نماینده‌گان است.

طالبانی ،  دکتر برهم احمد صالح ، نخست وزیر اقلیم کردستان  را ستود و خاطر نشان ساخت: نخست وزیر اقلیم کردستان با حضور در پارلمان به‌ شیوه‌ی کاملا منطقی و دمکراسی و همچنین با استدلال و امار به‌ سوالات نماینده‌گان پاسخ داد و او توانست ابهامات بوجود امده‌ را روشن ساخته‌ و بار دیگر از پارلمان رای اعتماد بگیرد.  

رئیس جمهور عراق تاکید کرد، حکومت اقلیم کردستان شایستگی این را دارد که‌ بر مسند قدرت باقی باند و کردستان را اداره‌ کند .

ایشان در ادامه‌ تصریح نمود که‌ این حکومت در اجرای برنامه‌های خود موفق عمل کرده‌ است.

بارزانی: همراه‌ با حکومت اقلیم کردستان تلاش خواهیم کرد پروسه‌ی رفورم را شدت بخشیم

مسعود بارزانی رئیس اقلیم کردستان ، با شرکت در سالروز قیام مردمی شهرستان اربیل بر ضد استبداد بعث ، به‌ این مراسم باشکوه‌ حال و هوایی دیگر بخشید.
وی در این مراسم طی سخنانی اظهار داشت: می خواهم  صراحتا سخن بگویم ، در حال حاضر بحرانی بوجود امده‌ که‌ هم خود جوش بوده‌ و هم آنرا به‌ ما تحمیل نموده‌اند.
وی گفت: دو صورت مسئله‌ وجود دارد، یکی خواستهای منطقی و بر حق مردم است که‌ من با آن کاملا موافقم و دیگری برنامه‌ شماری از احزاب است که‌ در نظر دارند سوار بر موج شوند، که‌ البته‌ من با ان مخالفم.

رئیس اقلیم کردستان گفت: من خود را به‌ اپوزسیون و به‌ حکومت نزدیک می دانم و باید این واقعیت را بپذیریم که‌ ضروریست اینده‌ خود را خودمان بسازیم و به‌ کسی هم احتیاج نداریم.

ایشان خاطر نشان ساخت، طی سه‌ ماه‌ آینده‌ تغییرات محسوسی را مشاهده‌ خواهید کرد.

وی تصریح نمود، تا کنون چندین بار با کابینه‌ ششم نشستهای را برگزار نموده‌ایم و در آن بر وجود فساد اداری اعتراف نموده‌ایم و باید بگویم که‌ ما از واقعیت فرار نخواهیم کرد و مسئولیت انرا نیز تقبل می کنیم. 
آقای بارزانی خطاب به‌ مردم اظهار داشت: "تظاهرات حق مسلم شماست و کسی نمی تواند این حق را از کسی سلب نماید. شما مردم کردستان  به‌ این حکومت رای داده‌اید و تنها شما می توانید حکومت را منحل نمائید.
وی از نیروهای امنیتی درخواست نمود با تظاهر کننده‌گان برخورد نکنند و همزمان از مردم نیز درخواست نمود ، از خشونت بپرهیزند.  
وی تاکید نمود، شماری از جریانها که‌ در انتخابات رای چندانی بدست نیاورده‌اند ، درستی انتخابات را زیر سوال برده‌ ، حال آنکه‌ انتخابات با نظارت سازمانهای بین المللی برگزار گردید و این سازمانها وجدان خود را به‌ خاطر پارتی و اتحادیه‌ میهنی زیر سوال نخواهند برد.

مسعود بارزنی در ادامه‌ سخنان خود گفت: احزابی که‌ می خواهند از آب گل آلود ماهی بگیرند ، اگر هدف انها رفورم است ، بیایند و رفورم را انجام دهند و اگر می خواهند در حکومت مشارکت داشته‌ باشند ، با اتحادیه‌ میهنی و پارت دمکرات به‌ گفتگو بنشینند .

وی اظهار داشت:  اگر هدف تغییر حکومت است، سوالی مطرح می گردد و آن اینکه‌ این حکومت با اکثریت آراء مردم روی کار امده‌ و در کجای دنیا سراغ دارید اقلیت از اکثریت بخواهد از قدرت کناره‌گیری نماید.
ایشان در ادامه‌ گفت: اگر هدف تغییر در سیستم است باید به‌ رای مردم بازگردیدم و و اگر می خواهند تاریخ را به‌ فراموشی بسپارند ،ما نیز در صورت رای مردم موافقیم ، پس ضروریست همه‌ ما به‌ قانون احترام بگذاریم ، چراکه‌ هرگونه‌ رفورمی در چهارچظوب قانون میسر خواهد بود.

کابینه‌ دکتر برهم احمد صالح بار دیگر از پارلمان رای اعتماد گرفت

در چهار چوب نشست پارلمان اقلیم کردستان که‌ به‌ منظور بررسی وضعیت کنونی اقلیم کردستان تشکیل داده‌ شده‌ بود و در ان نخست وزیر اقلیم کردستان به‌ سوالات نماینده‌گان پاسخ گفت، بار دیگر کابینه‌ ششم حکومت کردستان از پارلمان رای اعتماد گرفت.
دکتر برهم احمد صالح در صحن علنی پارلمان گفت: ما مدتهاست اعلام آمادگی کرده‌ایم تا در پارلمان به‌ سوالات نماینده‌گان در خصوص نحوه‌ کار حکومت پاسخ گویم، چرا که‌ پارلمان را محلی برای گفتگو و حل مشکلات می دانیم.
نخست وزیر اقلیم کردستان بعد از آنکه‌ ریاست پارلمان از وی خواست سخنانش را ایراد دارد، نخست با تسلیت به‌ خانواده‌ شهداء وقایع اخیر و طلب شفا برای مجروحین ، اظهار داشت: حکومت از پارلمان رای اعتماد گرفته‌ و پارلمان نیز می توانند او را از ادامه‌ کار باز دارد و خوشحال خواهم شد  برای اولین بار پارلمان از حکومت رای اعتماد خود را پس بگیردوی در خصوص نحوه‌ عملکرد پارلمان خصوصا در رابطه‌ با وضعیت کنونی در اقلیم کردستان  گفت: ما از حملکرد پارلمان تشکر می کنیم و امیدواریم با تصویب 17 ماده‌ اخیر در پارلمان نحوه‌ حملکرد دولت نیز تغییر نماید. 
ظهور اپوزسیون نقطه‌ عطفی در اقلیم کردستان

دکتر برهم در ادامه‌ گفت: "انتخابات 25. 7 . 2009 و ظهور اپوزسیون در اقلیم کردستان در واقع نقطه‌ عطفی است  در راستای خدمتگزاری  بیشتر و بهتر به‌ مردم کردستان و ما در کابینه‌ حکومت از لحظه‌ آغاز بکار خود تلاش نموده‌ایم اقدامات مثبتی انجام دهیم و برنامه‌های دیگری را نیز در دست اجرا داریم، اما ضروریست همه‌ باید این واقعیت را درک کنند که‌ مشکلات یک کابینه‌ تنها متعلق به ان کابینه‌ نبوده ، چراکه‌  همچانکه‌‌ ما از کابینه‌ پنجم شماری دست آورد را تحویل گرفتیم ، شماری مشکلات را نیز به‌ ارث بردیم  که‌ از 20 سال گذشته‌ برایمان باقی مانده‌ است." 

تظاهرات ، حق مسلم هموطنان است
در رابطه با تظاهرات اخیر دراستان سلیمانیه‌ گفت: "تظاهرات حق مسلم مردم است ، اما ضروریست همه‌ ما امنیت و آرامش منطقه‌ را پاس بداریم تا اقلیم کردستان و دستاوردهای آن نابود نگردد ، به‌ همین دلیل احساس می کنم این اتفاقات خطرناک بوده‌ و ضروریست در پارلمان تلاش گردد راه‌ حل معقول ارائه‌ دهد. "

فهرست جنبش تغییر آمار نادرست ارائه‌ می دهد
کاردو محمد رئیس فهرست جنبش تغییر در پارلمان اقلیم کردستان در رابطه‌ با  نرخ  بیکاری و  وضعیت مسکن آمار غلط ارائه‌ می دهد و گفت: "تا کنون 1000 واحد مسکونی ساخته‌ شده‌ و 18% مردم بی مسکنند و بیش از 41% مردم بیکارند و 10% از مردم نیز زیر خط فقر زندگی می کنند." 
نخست وزیر اقلیم کردستان در جواب رئیس فهرست جنبش تغییر گفت: "درصدد خط فقر تنها 4% است که‌ نخبت به‌ عراق که‌ 25% درصدد بسیار کمتر بوده‌ و ما این درصدد را هم زیاد می دانیم. آمارها نشان می دهند که‌ تنها 14% درصدد بیکارند و در رابطه‌ با مسکن نیز 9% از مردم در اجاره‌ نشینی زندگی می کنند.

ضروریست واقعیات صادقانه‌ منعکس گردد
نخست وزیر اقلیم کردستان گفت:" ضروریست حقایق کاملا صادقانه‌ منعکس گردد و ما وظیفه‌ خود می دانیم کا واقایع اخیر را بررسی کرده‌ و به‌ همین دلیل هیئتی را مکلف نموده‌ایم به‌ تفچیل در این خصوص تحقیق نماید تا بعد از ارائه‌ گزارش خود ما مرال قانونی انرا اجرا نمایم."

 
باید به‌  استقلال دانشگاه‌ و دادگاه‌ احترام گذاشت

برهم صالح گفت:" ما با هرگونه‌ دخالت در امور دانشگاه‌ها و دادگاه‌ مخالفیم و ضروریست استقلال آنها مورد احترام قرار بگیرد . ما در کابینه‌ ششم بارها در این خصوص تاکید نموده‌ایم و به‌ صارحت از ان دفاع کرده‌ایم."

اکثریت نماینده‌گان به‌ حکومت رای اعتماد دادند
در نشست پارلمان بار دیگر حکومت اقلیم کردستان با 67 رای موافق در مقابل 28 رای مخالف از پارلمان رای اعتماد گرفت

بیشکچی: حکومت اقلیم کردستان تنها دست آورد ملت کرد است

اسماعیل بیشکچی، متفکر و روشنفکر ترک زبان و چهره‌ شناخته‌ شده‌ در زمینه‌ی تحقیق جامعر کردی در مصاحبه‌ای با خبرگزاری دجله‌ صرحتا از وجود حکومت اقلیم کردستان در عراق استقبال کرده‌ و از ان بعنوان تنها دست آورد ملت کرد نام می برد.
وی معتقد است، وظیفه‌ همه‌ است که‌ از این دست آورد دفاع کرده‌ و در جهت توسعه‌ ان بکوشند.
بیشکچی  در مورد رویدادهای اخیر در اقلیم کردستان  می گوید: جنبش تغییر درخواست نموده‌ با فساد اداری مقابله‌ شود که‌ این درخواست کاملا منطقی و درست است ، اما این فساد از طریق حمله‌ به‌ مراکز پارت دمکرات در سلیمانیه‌  ریشه‌ کن نخواهد شد .
وی اظهار داشت: وجود اپوزسیون ضروریست ، اما این بدان معنا نیست که‌ اجازه‌ داده‌ شود بصورت امنیتی و اطلاعاتی سازمان داده‌ شوند و از فرصت بوجود امده‌ به‌ منظور اعمال خشونت امیز استفاده‌ نمایند.
وی گفت: زمانیکه‌ جنبش تغییر به‌ مخالفت با پارلمان و حکومت و پارت دمکرات کردستان اقدام می کند باید این مسئله‌ را جدی گرفت.
این متفکر برجسته‌ خاطر نشان می سازد حکومت اقلیم کردستان تنها دستآورد ملت کرد بوده‌ و ضروریست همه‌ در ارتقاء و ثبات ان بکوشند.


 
 
مخالفت مخالفان بارزانی با برگزاری انتخابات زودهنگام
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۸:٥٧ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٥ اسفند ۱۳۸٩
 

نیروهای مخالف حکومت کردستان عراق، با پیشنهاد بارزانی مبنی بر اجرای انتخابات پیش از موعد مخالفت کردند.
محمد توفیق، سخن‌گوی جنبش تغییر کردستان، در گفت‌وگو با رادیوسوا، تأکید کرد که اجرای انتخابات در سایه‌ی دولت فعلی بی نتیجه خواهد بود و انتخابات را باید دولتی بی طرف و اصلاح‌شده برگزار کند.
غازی سعید، سخن‌گوی اتحادیه‌ی اسلامی کردستان نیز تأکید کرد که ایالت کردستان پیش از اجرای انتخابات اصلاحات ریشه‌ای لازم دارد.
مسعود بارزانی پیش از این در واکنش به مطالبات مردم معترض خواستار اجرای انتخابات پیش از موعد شده بود

تا ضمانت ندهید از کرکوک خارج نمی‌شویم

  کردپرس: یکی از مقامات نیروهای پیشمرگ اقلیم کردستان خطاب به برخی مسئولین دولت مرکزی مبنی بر خروج نیروهای پیشمرگ از کرکوک گفت: دولت مرکزی تا ضمانت ندهید از کرکوک خارج نمی‌شویم.

نیروهای پیشمرگ حکومت اقلیم کردستان عراق که در پی تهدید اعراب تندرو کرکوک وارد این شهر شده اند با واکشن برخی مسئولین دولت مرکزی روبرو شدند.

«مصطفی چاورش» از اعضای برجسته نیروهای پیشمرگ در گفتگو با NNA گفته است نیروهای پیشمرگ برای مقابله با تهدیدات گروه‌هایی همچون افراد حزب بعث، القاعده و نقشبندی وارد استان کرکوک شده‌اند و تا ضمانت و تعهدی از طرق مقامات بلندپایه عراق، مالکی یا هرکس دیگری دریافت نکنیم از کرکوک خارج نخواهیم شد.

اکنون بیش از 12 هزار نیروی پیشمرگ در مناطق اطراف کرکوک مستقر هستند.

انجمن موقت میدان آزادی سلیمانیه؛ به دنبال تغییر حکومت نیستیم

انجمن موقت میدان آزادی سلیمانیه اعلام کرد: تجمع‌کنندگان میدان آزادی به دنبال تغییر حکومت نیستند. پس از چند هفته تجمع و اعتراض به وضعیت موجود در سلیمانیه و برخی از شهرها اقلیم کردستان عراق، اعضای این انجمن در یک کنفرانس خبری به سؤال‌های خبرنگاران پاسخ دادند.

«ناسکه قادر» سخنگوی این انجمن با اشاره به اینکه در میان معترضان چندین دیدگاه مجزا از هم وجود دارد افزود: خواست عمومی معترضان تغییر حکومت و مجلس اقلیم کردستان نیست.
وی در گفتگو با «خندان» افزود: تا برآورده شدن خواسته‌هایمان به تجمعات خود ادامه خواهیم داد.
او محاکمه کسانی که به معترضان شلیک کرده‌اند را از اهم خواسته‌های معترضان دانست.
معترضان خواستار انجام اصلاحات در سیستم حکومتی اقلیم کردستان هستند.

تا سال 2015 صادرات نفت از کردستان عراق به یک میلیون بشکه خواهد رسید
وزیر منابع طبیعی حکومت اقلیم کردستان عراق اعلام کرد: تا سال 2015 صادرات نفت از این اقلیم به یک میلیون بشکه در روز خواهد رسید. «آشتی هورامی» امروز شنبه در یک کنفرانس خبری گفت: صادرات نفت خام از اقلیم کردستان به 100 هزار بشکه در روز رسیده است.

وی همچنین افزود: تا پایان سال جاری میلادی این رقم به 200 هزار بشکه در روز خواهد رسید. او به برنامه‏‎ بلند مدت وزارت منابع طبیعی اشاره کرد و گفت: براساس برنامه‎ریزی‎ها تا سال 2015 صادرات نفت از اقلیم کردستان به بیش از یک میلیون بشکه خواهد رسید.

منشور سید عمار حکیم برای انجام اصلاحات اعلام شد

سیدعمار حکیم، رئیس مجلس اعلای اسلامی عراق، اعلام کرد که فراکسیون شهید محراب مجلس در مشورت و همکاری با دیگر جریان‌های سیاسی کشور در صدد اعلام منشور ملی اصلاحات بر مبانی عملی و آشکار است.
او در سخنان هفتگی خود گفت که این منشور در 10 بند کلی تدوین شده که بدین قرارند:
1. ارائه‌ی تفسیری تازه از قوانینی که با مصالح عمومی ملت ناسازگار است و مانع خدمت‌رسانی به آنان شده است.
2. تعیین سازوکارها و تصمیماتی که روند نظارت مردمی و نظارت رسانه‌ها بر فساد اداری و مالی را آسان کند.
3. نگاهی تازه به اجرای قوانین مربوط به دولت الکترونیکی برای کاهش بوروکراسی و بی نیازی مردم از مراجعه‌ به دوایر دولتی.
4. برنامه‌هایی برای آسان‌سازی سرمایه‌گذاری داخلی و خارجی و تأسیس مناطق آزاد تجاری.
5. توزیع مناصب و استخدام نیروهای کارمند در حکومت بر اساس توانایی‌ها و به نسبت ساکنان استان‌ها به جای روال سابق که بر اساس سهم خواهی‌های حزبی و گروهی بوده است و نیز اجرای قانون خدمات اجتماعی برای بازنشستگان بخش خصوصی.
6. توزیع زمین‌های مسکونی به هر خانواده‌ای که زمین ندارد و نیز به صاحبان پروژه‌های صنعتی و تولیدی.
7. ایده‌هایی برای ضمانت اجرای پروژه‌های تولید برق که شرکت‌های بزرگ با دولت بسته‌اند.
8. نگاهی تازه برای یافتن ابزارها و سازوکارهایی که به ارائه‌ی کوپن‌ و یارانه به همه‌ی خانوارهای عراقی کمک کند و کاهش حجم آن برای خانوارهای پردرآمد و افزایش آن برای خانوارهای کم‌درآمد.
9. اصلاح نظام بانکی با هدف تقویت اقتصاد عراق.
10. حمایت از تقویت حکومت‌های محلی و عدم تمرکز اداری.حکیم در ادامه‌ی سخنان خود از همه‌ی کسانی که در راه‌پیمایی‌های اخیر شرکت کردند و نیز از کسانی که به رغم اعتراض برای جلوگیری از سوء استفاده‌ی نیروهای وابسته به جناح‌های تروریست از شرکت خودداری کردند تشکر و قدردانی کرد.

آیت الله بشیر نجفی بیانیه‌ای مبنی بر نظارت بیشتر مجلس بر امور صادر کرد
آیت الله عظمی بشیر نجفی، از مراجع عالی‌قدر نجف اشرف، در بیانیه‌ای خطاب به نمایندگان مجلس عراق، از آنان خواست نقش نظارتی خود را به جدیت بیشتر انجام دهند.
در این بیانیه آمده که تجربه‌ی کنونی نشان‌ می‌دهد که مجلس سابق در عمل به وظیفه‌ی قانونی خود درباره‌ی نظارت فعال بر عملکرد دولت و جهت‌دهی آن به سوی پیشرفت عراق کوتاهی کرده است.
ایشان از مجلس جدید خواسته اند که به این وظیفه‌ی خود با جدیت بیشتر عمل کنند و بر عملکرد وزارت‌خانه‌ها و دستگاه‌های قضایی و کمیسیون‌های مجلس نظارت کنند تا خواسته‌های ملت عراق به جدیت اجرا شود.
ایشان هم‌چنین از مردم عراق خواسته‌اند که به صورت مستمر عملکرد نمایندگان خود در مجلس را  بررسی کنند و نسبت به کوتاهی‌هاشان به آنان اخطار دهند تا به این ترتیب وضع عراق به‌سامان شود و خواسته‌های ملت اجرا شود و مفسدان برای همگان شناخته شوند.
آیت الله عظمی بشیر نجفی، پیش از این از مطالبات مردم عراق و تظاهرکنندگان حمایت کرده بودند.

مالکی فردا برای توضیح  در مجلس حاضر می شود
هیئت رئیسه‌ی مجلس نمایندگان عراق در نشست امروز خود با رؤسای تشکل‌های سیاسی عراق به بررسی تحولات جاری کشور پرداخت و تصمیم بر این شد که نوری مالکی، نخست وزیر عراق، فردا با حضور در صحن علنی مجلس درباره‌ی راهپیمایی های اعتراض‌آمیز اخیر توضیحاتی بدهد.
اسامه النجیفی، رئیس مجلس عراق، اعلام کرد که در پی وصول گزارش های کمیته‌های مجلس درباره‌ی قربانیان راه‌پیمایی های اخیر تصمیمات جدی خواهد گرفت.نجیفی این تصمیمات را بسیار مهم توصیف کرد اما درباره‌ی نوع آن‌ها توضیحی نداد.

ایاد علاوی از ریاست شورای سیاست گذاری منصرف شد
ایاد علاوی، رئیس فهرست العراقیه، اعلام کرد که ریاست شورای سیاست‌گذاری‌های استراتژیک را به صورت قاطع رد می‌کند.
او در گفت‌وگو با شبکه‌ی عراقی الرشید اعلام کرد که در تشکیل شورا همکاری نخواهد کرد و شرکت در این شورا برای او افتخار نیست و افزود که او تصمیم نهایی‌اش را گرفته و العراقیه می‌تواند شخصی دیگر را به جای او تعیین کند.
علاوی در پاسخ به پرسش درباره‌ی علت این تصمیم، علت را پایبند نبودن اطراف سیاسی به تعهدات مشارکت ملی‌ای که همگی بر آن اتفاق کرده بودند اعلام کرد.
در روند مذاکرات مربوط به تشکیل حکومت، نوری مالکی و ایاد علاوی و مسعود بارزانی توافق‌نامه‌ای در 9 بند را امضا کردند که بر اساس آن قرار شد ایاد علاوی رئیس شورای سیاست‌گذاری‌های استراتژیک شود و العراقیه هم‌چنان دولت مالکی را به فرار از تعهدات خود در این باره متهم می‌کند.

جریان صدر: دولت شش ماه وقت دارد و الا عرشش را می لرزانیم

جریان صدر اعلام کرد که در صورت اجرانشدن اصلاحات در ظرف شش ماه آینده راه‌پیمایی میلیونی‌ای برگزار خواهد کرد که «عرش مسئولان را به لرزه اندازد».
جواد الحسناوی، نماینده‌ی جریان صدر در مجلس عراق، تأکید کرد که این اصلاحات باید در مبارزه‌ی جدی و عملی با فساد اداری و سهم‌خواهی طایفه‌ای و تک‌روی در تصمیمات حکومتی است».
پیش از این مقتدا صدر، در بیانیه‌ای نوری مالکی را مسئول آشفتگی‌ها و کمبودهای کشور دانست و خواستار نظرسنجی‌ای برای تشخیص نوع مطالبات مردم و پیگیری دقیق‌تر آن ها شد.


 
 
هیچ درخواستی از طرف مالکی برای خروج از کرکوک دریافت نکرده‎ایم
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۱٢:٠٧ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٥ اسفند ۱۳۸٩
 

وزارت پیشمرگ حکومت اقلیم کردستان اعلام کرد: مالکی عقب‎نشینی نیروهای ما از کرکوک را درخواست نکرده است.

«جبار یاور» سخنگوی وزارت پیشمرگان حکومت اقلیم کردستان عراق در مصاحبه با خبرگزاری کردستان گفته است نوری‎المالکی به هیچ وجه عقب‏نشینی نیروهای ما از اطراف کرکوک را خواستار نشده و خبرهای رسیده در این باره صحت ندارد.
وی  افزود: در حال حاضر تامین امنیت این مناطق بر عهده نیروهای پیشمرگ، ارتش عراق، و لشکر چهارم از نیروهای آمریکایی است و این نیروها همکاری خوبی با هم دارند.
پیشتر خبرگزاری «رویترز» از زبان یکی از نزدیکان نوری مالکی گفته بود که نیروهای پیشمرگ بدون هماهنگی با دولت مرکزی وارد شهر کرکوک شده‎اند و نخست وزیر عراق خواهان عقب‎نشینی فوری آنها از اطراف کرکوک شده است.
نیروهای پیشمرگ بعد از تهدیدات گروههای تروریستی وارد کرکوک شده‎اند.

 
 
مالکی: نیروهای پیشمرگ هرچه سریعتر کرکوک را ترک کنند
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۱٠:٤۸ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٤ اسفند ۱۳۸٩
 

کردپرس

نخست وزیر عراق از نیروهای پیشمرگ خواست هرچه سریعتر کرکوک و اطراف این شهر را ترک کنند.

خبرگزاری رویترز در خبری که پایگاه اطلاع رسانی کردیو امروز جمعه آن را منتشر کرده به نقل از نوری المالکی گزارش داد که نیروهای پیشمرگ بدون اجازه حکومت مرکزی وارد اطراف شهر کرکوک شده و لازم است هرچه سریعتر این منطقه را ترک کنند.

وی از حکومت اقلیم کردستان عراق خواسته است دستور عقب نشینی نیروهای پیشمرگ را از کرکوک صادر کند. نوری مالکی گفته است حضور نیروهای پیشمرگ موجب ایجاد تنش در منطقه خواهد شد. همچنین اسامه النجیفی رئیس پارلمان ملی عراق نیز بر ضرورت ترک هرچه سریعتر پیشمرگان در اطراف کرکوک تاکید کرده است. مقامات اقلیم کردستان عراق تا کنون به این درخواستهای مالکی و نجیفی واکنشی نشان نداده اند.

این درحالی است که مقامات اقلیم کردستان عراق می گویند شهر کرکوک در خطر حمله نیروهای وابسته به بعث و گروههای تروریستی قرار دارد . وزارت پیشمرگ اقلیم کردستان، حضور نیروهای پیشمرگ کرد برای حفاظت از شهر کرکوک را ضروری می داند .

هفته گذشته بعد از اینکه شهر کرکوک دستخوش نا آرامی بود وزارت پیشمرگ اقلیم کردستان عراق، جمعی از نیروهای خود را در اطراف شهر کرکوک مستقر کرده است.

در برابر هر گونه تعدی اعراب تندرو در کرکوک آرام نخواهیم نشست
جنبش اسلامی کردستان عراق در بیانیه‏ای اعلام کرد: نسبت به هر گونه تعدی اعراب تندرو در کرکوک واکنش نشان خواهیم داد.

دفتر سیاسی جنبش اسلامی کردستان عراق موضع خود را در قبال حوادث اخیر اقلیم کردستان بیان کرد.

در این بیانیه با احترام نهادن به خواسته‎های معترضین از آنان خواسته شده است: به وضعیت موجود، انجام اصلاحات و شعارهای داده شده متعهد باشد.این جنبش همچنین از معترضین خواسته است تا با رعایت جنبه‎های مسالمت‎آمیز اعتراضات از هر گونه خشونتی پرهیز کنند.

دفتر سیاسی جنبش اسلامی تاکید کرده است که همه‎ مسئولین باید نسبت به اوضاع کنونی احساس مسئولیت کنند و برای آرام سازی اوضاع بکوشند.

جنبش اسلامی نسبت به هر گونه تعدی و خشونت از طرف اعراب تندرو در کرکوک ودست یازیدن آنان به اماکن و پایگاه‎های کردها هشدار و اعلام کرده داده است هر گونه تعدی، واکنش این حنبش را در پی خواهد داشت.

منابع آگاه می گویند: بعثیها با حمایت برخی جریانات سیاسی و حمایتهای منطقه ای، با سوء استفاده از شرایط پیش آمده در پی ناامن کردن کرکوک هستند.

از کرکوک عقب‌نشینی نمی‌کنیم

در پی سخنان نوری المالکی در رابطه با خروج نیروهای پیشمرگ از کرکوک، یکی از مقامات کرد اعلام کرد که این نیروها از کرکوک عقب‌نشینی نخواهند کرد.

پس از اعلام نوری المالکی در رابطه باخروج نیروهای نظامی کردها (پیشمرگ) از کرکوک و مناطق اطراف آن، خبرگزاری «رویترز» به نقل از یکی از مقامات کُرد در کردستان عراق اعلام کرد: نیروهای پیشمرگ از کرکوک عقب‌نشینی نخواهند کرد.
در این خبر که نامی از این مقام برده نشده است، از استقرار 12 هزار نیروی پیشمرگ در اطراف شهر کرکوک خبر داده است.

پس از مالکی، اسامه نجیفی و علی غیدان فرمانده نیروهای نظامی عراق نیز خواستار خروج نیروهای پیشمرگ از کرکوک شده و حضور آنها را در این شهر غیر قانونی اعلام کرده بودند. نیروهای پیشمرگ در پی تهدید عوامل حزب بعث، مبنی بر حمله به اماکن و پایگاه‌های کردها در کرکوک در اطراف این شهر مستقر شده‌اند. جمعه 29 بهمن همزمان با اعتراضات در دیگر شهرهای عراق، گروههای افراطی درحالیکه تصاویری از صدام و پرچم سابق عراق را در دست داشتند قصد حمله به ساختمان استانداری را داشتند و برخی اماکن دولتی را تخریب کردند.

داود اغلو: کرکوک شهر ترکمانی است
وزیر امور خارجه ترکیه اعلام کرد: کرکوک شهر ترکمانی است و متعلق به هیچ قوم و گروهی دیگر نیست.
«احمد داود اوغلو» ضمن تأکید بر حفظ یکپارچگی عراق گفت: ترکیه خواهان حفظ یکپارچگی عراق است و با هرگونه تجزیه این کشور به شدت مخالف است.
به گفته سایت «جماور»، داود اوغلو که با جمعی از شخصیت‌های ترکمانی گفتگو می‌کرد افزود: هویت کرکوک، ترکمانی است و هیچ گروه دیگری نمی‌تواند هویت آن را عوض نماید.
این در حالی است که رهبران کُرد در چندین مورد بر هویت کرد بودن کرکوک پافشاری کرده‌اند.
مسعود بارزانی رهبر اقلیم کردستان پیشتر در این باره گفته بود که طی هیچ حالتی حاضر به سازش درباره‎ی هویت غیر کرد خواندن کرکوک نیستند.

 
 
دیوید کامرون: اجازه نخواهیم داد مردم لیبی به سرنوشت کُردها دچار شوند
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٩:٠٠ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٢ اسفند ۱۳۸٩
 
کردپرس
نخست‌وزیر انگلیس درباره اوضاع لیبی گفت: اجازه نخواهیم داد که مردم لیبی به سرنوشت کردها دچار شوند.
«دیوید کامرون» در کنفرانس مشترک خبری با «حامد کرزای» درباره اوضاع لیبی گفت: نباید اجازه بدهیم تا مردم لیبی همچون کردها، انفال شوند.
او همچنین به تراژدی انفال در سال 1988 توسط حکومت صدام حسین اشاره کرد و افزود: جامعه جهانی نباید اجازه دهد چنین حوادثی بر مردم لیبی تکرار شود.
وی خواستار واکنش به خشونت‌های اعمال شده توسط قذافی نسبت به مردم کشورش شد. قذافی برای سرکوب مخالفان اقدام به حمله هوایی و زمینی علیه معترضان کرده بود.

اپوزسیون به حکومت 2 ماه فرصت عملی کردن خواسته‎ها را داد

گروههای اپوزسیون مجلس اقلیم کردستان(جنبش تغییر، اتحاد اسلامی و جمعیت اسلامی کردستان) با ارائه‎ی طرحی 22 ماده‏ای، به حکومت 2 ماه فرصت دادند تا به آنان پاسخ عملی دهد. در این اولتیماتوم، گروههای اپوزسیون خواستار اصلاحات و دگرگونی اساسی در اقلیم کردستان عراق شده اند. بخشهایی از مطالبات جنبش تغییر و احزاب اسلامی به این شرح است:

- بررسی دوباره‎ی قانون اساسی با حضور همه‎ی گروهها
- تشکیل هیئت نزاهه (مبارزه با فساد مالی)
- تشکیل کمیسیون بی‎طرف انتخابات
- بررسی دوباره قانون تجمعات
- ادغام نیروهای امنیتی و داخلی با عنوان (وزارت داخلی)
- ادغام نیروهای پیشمرگ و نیروهای حزبی
- تشکیل قوه‎ی قضائیه‏‎ی مستقل
- بازگرداندن اموال عمومی از طرف احزاب و برخی شخصیت‎ها
- سپردن وزارتخانه‏‎های پیشمرگ، دارایی، منابع طبیعی به افراد مستقل و غیر حزبی
- پرهیز از کار حزبی در داخل وزارت پیشمرگ، داخلی و امنیت
- قطع کمک‎های زیاد اقلیم کردستان به احزاب
در طرح نمایندگان احزاب اپوزسیون آمده است: اگر اقلیم کردستان این خواسته‎ها را برآورده نسازد باید انتخابات زود هنگام برگزار و حکومت با حضور همه‎ گروهها تشکیل شود
علاوی از ریاست مرکز سیاست‌های استراتژیک عراق انصراف داد
ایاد علاوی به صورت رسمی از ریاست مرکز سیاست‌های استراتژیک عراق انصرف داد.
«ایاد علاوی» رئیس ائتلاف العراقیه که در حکومت جدید عراق در پی تشکیل مرکز سیاست‌های استراتژیک عراق بود، در صفحه فیسبوک خود اعلام کرد که از ریاست این مرکز انصراف خواهد داد و فرد دیگری را برای این مسئولیت از گروه العراقیه انتخاب خواهد کرد.
وی دلیل این انصراف را کارشکنی‌های نوری المالکی و همچنین اعتراضات اخیر عراق عنوان کرده است.
طبق توافقات قبلی گروه‌های عراق، در قبال پست نخست‌وزیری ریاست جمهوری، علاوی ریاست انجمن سیاست‌های استراتژیک عراق را بر عهده خواهد داشت.
ائتلاف العراقیه در انتخابات مجلس عراق بیشترین کرسی‌ها را تصاحب کرده بود.
دفتر «الجزیره» در عراق راه‌اندازی می‌شود
دفتر شبکه خبری «الجزیره» پس از 6 سال دوباره در عراق راه‌اندازی می‌شود.
یکی از مسئولین عراقی اعلام کرد: کشورش با راه‌اندازی دوباره شبکه تلویزیونی الجزیره موافقت کرده است و دفاتر این شبکه در بغداد و استان‌های دیگر عراق شروع به کار خواهند کرد.
بنا به نوشته پایگاه خبری NNA عراق شرط راه‌اندازی دوباره را حفظ قوانین رسانه‌ای دوری گرفتن از ایحاد اغتشاش در عراق اعلام کرده است.
دفتر الجزیره از سال 2005 بنا به دستور حکومت عراق تعطیل شده بود و این شبکه تنها در اقلیم کردستان عراق فعالیت می‌کرد.
ترکمان‌ها در اعتراضات روز جمعه کرکوک شرکت نخواهند کرد
یکی از اعضای ائتلاف کردستانی اعلام کرد: در تجمعات روز جمعه کرکوک، ترکمان‌‌ها شرکت نخواهند کرد.
«خالد شوانی» یکی از نمایندگان کرکوک در مجلس عراق در رابطه با تجمعات روز جمعه کرکوک گفت: در تجمعات کرکوک که به وسیله اعراب این شهر تدارک دیده شده است ترکمان‌ها حضور نخواهد یافت.
به نوشته برخی رسانه‌های اقلیم کردستان عراق، اعراب تندرو در این شهر در پی حمله به اماکن و پایگاه‌های کردها هستند. از سوی دیگر همزمان با فراخوان گروهی از تشکلهای عرب شهر کرکوک برای راهپیمایی فردا جمعه، رئیس مجلس ملی عراق خواستار خروج نیروهای پیشمرگ از شهر کرکوک شده است.

 
 
مسعود بارزانی: رضایت مردم از همه‌ چیز بالاتر است
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٢:۱۸ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱٢ اسفند ۱۳۸٩
 

روز گذشته‌ ، مسعود بارزانی رئیس اقلیم کردستان بعد از بازگشت از اروپا در فرودگاه‌ بین المللی اربیل با شرکت در کنگره‌ای مطبوعاتی ، ضمن تسلیت به‌ خانواده‌های قربانیان اخیر خطاب به‌ مردم کردستان گفت: من از مردم کردستان سپاسگزارم که‌ مانع از تحقق خواست دشمنان کردستان شدند و نگذاشتند وضعیت کنونی متشنج شود.
وی گفت: "قبل از سفر به‌ اروپا با احزاب سیاسی  و  حکومت و پارلمان اقلیم کردستان نشستهای را برگزار نمودم و همیشه‌ از آنان خواسته‌ام به‌ دقت به‌ خواست مردم توجه‌ کنند. "
ایشان اظهار داشت: " بنده‌ به‌ احزاب سیاسی گفته‌ام همه‌ شما از فساد اداری صحبت می کنید ، من هم می دانم که‌ این فساد وجود دارد اما از شما خواهش میکنم تا من از اروپا برمی گردم همه‌ پیشنهادهای خودتان را ارائه‌ دهید تا بدقت بررسی گررد و سپس از حکومت و پارلمان بخواهیم با جدیت این مسئله‌ را دنبال کند".
آقای بارزانی گفت: اگر تا 10 سال دیگر از فساد اداری صحبت شود و برای از بین بردن آن برنامه‌ای طرح نگردد،  نتیجه‌ای در بر نخواهد داشت ، لذا  ضروریست  موارد فساد را مشخص نمایم تا بتوانیم با آن مبارزه‌ کنیم.
رئیس اقلیم کردستان گفت: در این مدت چندین تظاهرات برگزار گردیده‌ و من بخوبی درک می کنم که‌ مردم گله‌ مندند و این حق مردم است و باید بدانیم که‌ امکان ندارد بر خلاف مردم کردستان گامی برداریم، چراکه‌ همه‌ زندگی خود را وقف آن نموده‌ایم تا مردم آزاد باشند و آزادانه‌ زندگی کنند.

ایشان تاکید نمود :" یک قطره‌  خون جوانی از همه‌ منصبها و ثروت دنیا بارزشتر است ، من آرزومندم مردم کردستان آزاد باشد، سربلند باشد . من می خواهم همه‌ برادر هم باشیم . من بخوبی درد و رنج مردم کردستان را درک می کنم ، اما نباید کسانی از این وضعیت سوء استفاده‌ کنند".
مسعود بارزانی در ادامه‌ سخنان خود گفت: هیچ کسی از قانون بزرگتر نبوده‌ و به‌ شما مردم کردستان مژده‌ می دهم که‌ آینده‌ای درخشان در انتظار ماست.

نشست دوباره‌ اتحادیه‌ میهنی با جنبش تغییر

سخنگوی دفتر سیاسی اتحادیه‌ میهنی کردستان اعلام کرد، هیئت اتحادیه‌ میهنی کردستان با هیئتی از جنبش تغییر برای بار دوم و به‌ منظور بازگرداندن آرامش  نشست مشترکی را برگزار نمودند.
آزاد جندیانی ، سخنگوی دفتر سیاسی اتحادیه‌ میهنی در گفتگو با سایت خبری خندان گفت: نشست دیروز نیز در واقع ادامه‌ نشست روز جمعه‌ بوده‌ است.
در رابطه‌ با رسیدن به‌ تفاهم در مورد اختلافات هر  دو هیئت، آقای جندیانی گفت: نمی توان گفت در این نشست  به‌ توافق نهایی خواهند رسید، چراکه‌ در این نشستها  تنها وضعیت و موارد مورد اختلاف مورد بررسی قرار می گیرد و در نهایت رهبران دو جریان تصمیم خواهند گرفت.
وی خاطر نشان ساخت، این نشستها می تواند سرآغاز خوبی برای رسیدن به‌ تفاهم باشد. وی در مورد نحوه‌ عملکرد دستگاه‌های اطلاع رسانی جنبش تغییر گفت: دستگاه‌های اطلاع رسانی جنبش تغییر از بدو تولد بدین گونه‌ برخورد کرده‌اند.
گفتنی است  روز جمعه‌ گذشته‌ نیز نشستی رسمی مشترک میان اتحادیه‌ میهنی کردستان متشکل از ملا بختیار ، خانم هیرو ابراهیم احمد و دلیر سید مجید با هیئتی از جنبش تغییر متشکل از نوشیروان مصطفی، قادر حاجی علی و عثمان حاجی محمود  برگزار گردید.
در این نشست هیئت اتحادیه‌ میهنی بر ضرورت بازگشت آرامش و امنیت تاکید نموده‌اند تا در سایه‌ آرامش بهتر به‌ درخواستهای مردم رسیدگی شود ، خصوصا در شرایط کنونی که‌ شهرستان کرکوک و مناطق منفک شده‌ از اقلیم کردستان از طرف دشمنان کرد مورد تهدید قرار گرفته‌ است.

روز پنجشنبه‌، میزان صادرات نفت اقلیم کردستان را اعلام می کنیم

دکتر آشتی هورامی وزیر منابع طبیعی اقلیم کردستان در گفتگو با سایت خبری خندان  اعلام کرد، روز پنجشنبه‌  در کنگره‌ای مطبوعاتی میزان صادرات نفت اقلیم کردستان را اعلام خواهیم کرد.
وی اظهار داشت: در کنگره‌ای  مطبوعاتی که‌ در اربیل برگزار  می گردد، همه‌ جزئیات تشریح خواهد شد.

ایشان خاطر نشان ساخت، به‌ منظور حضور در کنگره‌ مطبوعاتی، همه‌ دستگاه‌های اطلاع رسانی را مطلع نموده‌ایم.
وی در گفتگو با سایت خندان به‌ جزئیات بیشتری  اشاره‌ نکرد .
گفتنی است طی مذاکرات صورت گرفته‌ میان وزارت منابع طبیعی اقلیم کردستان با وزارت نفت عراق و همچنین توافقات صورت گرفته‌ ، اقلیم کردستان صادرات نفت خود را از سر خواهد گرفت.
پیشتر به‌ دلیل اتخاذ سیاستهای وزیر نفت پیشین عراق و مغایرت این سیاستها با قانون اساسی در عراق، صادرات نفت از اقلیم کردستان به‌ حال تعلیق در امده‌ بود و مسئولین اقلیم مانع از صادرات نفت شدند.
در حاڵ حاضر به‌ موجب توافقات صورت گرفته‌ روزانه‌ 100 هزار بشکه‌ نفت از جاه‌های نفتی اقلیم کردستان به‌ بندرهای بین المللی صادر خواهد شد.

از طرف دیگر پیشتر شرکت نفت شمال اعلام کرده‌ بود ، صادرات نفت از اقلیم کردستان به‌ بندر بین المللی ترکیه‌ افزایش خواهد یافت.

در این خصوص رئیس قسمت تولید شرکت عماد باقر اظهار داشت: میزان صادرات نفت از جاه‌ "تاوک" در اقلیم کردستان به‌ بندر ترکیه‌ از 30 هزار بشکه‌ بو 45 هزار بشکه‌ افزایش یافت.
وی در ادامه‌ خاطر نشان ساخت، این افزایش صادرات به‌ شرکت نفت شمال کمک خواهد کرد، فعالیتهایش را گسترش دهد.
وی گفت: با این افزایش صادرات ما به‌ 720 هزار بشکه‌ در روز خواهد رسید .ایشان گفت: پیش بینی می شود تا انتهای امسال تولید نفت در چاه‌های شمال به‌ 900 بشکه‌ در روز برسد.

علاوی با صدور بیانیه‌ای از تظاهرات مردمی در عراق حمایت کرد

جنبش وفاق ملی، به ریاست ایاد علاوی، طی بیانیه ای رسمی از راهپیمایی های مسالمت آمیز مردم عراق حمایت کرد و خواستار پاسخگویی سریع به این مطالبات و اجرای زودهنگام انتخابات استان داری ها شد.
در ادامه ی این بیانیه ی رسمی، از حکومت عراق خواسته شده که بازداشت شدگان در راهپیمایی های پیشین را آزاد کند و از آسیب دیدگان دلجویی کند.
بر اساس این بیانیه، اعضای جنبش وفاق ملی تصمیم گرفته اند که برای بررسی مطالبات مردم و پیگیری تحولات کشور و پاسخگویی دولت به این مطالبات نشست روزانه برگزار کنند.
هفته های گذشته شهرهای عراق شاهد راهپیمایی هایی در اعتراض به سوء خدمات و فساد اداری بود کی در پی آن اسامه النجیفی، رئیس مجلس عراق، پیشنهاد داد که انتخابات استان داری ها پیش از موعد مقرر برگزار شود.
این پیشنهاد با استقبال نخست وزیر و بسیاری از فراکسیون های مجلس روبه رو شده است هرچند جریان صدر، که در انتخابات پیشین استان داری ها بیشترین رأی را در مناطق جنوبی آورد، با این پیشنهاد ابراز مخالفت کرده است.

استقبال مردم کرکوک از پیشمرگهای کردستان

در پی  انتشار بیانیه‌ای از طرف عربهای طرفدار رژیم سرنگون شده‌ بعث ، که‌ در ان بر عربی بودن کرکوک تاکید گردیده‌ و صراحتا از خارج شدن نیروهای امنیتی کرد از کرکوک دفاع می کند، اقشار مختلف مردم خونگرم کرکوک از نیروهای پیسمرگ درخواست نمودند به‌ منظور حفظ امنیت و جلوگیری از حملات احتمالی تروریستها از آنها دفاع نمایند.
مردم کرکوک با استقبال بی نظیر خود و با اهداء گل به‌ پیشمرگهای کرد، مراتب عشق و علاقه‌ خود را  به‌ این بی مدعاهای تاریخ بیان داشتند.

این نیروها در خارج از شهرستان کرکوک مستقر شده‌اند تا در صورت بروز هرگونه‌ ناآرامی به‌ کمک نیروهای پلیس بشتابند.
پیشمرگهای اقلیم کردستان همواره‌ حافظ منافع مردم و جان آنها بوده‌اند و حضور انها در کرکوک بر اساس قانون صورت گرفته‌ و کاملا هماهنگ شده‌ با ارتش عراق است.
این جوانان ایثارگر، و سردارانی که‌ خون سرخ خود را پیشمرگ استقلال و ازادی وطنشان کرده‌اند، عهد بسته‌اند تا آخرین قطره‌ خون خود در راه‌ ملت و خاکشان ایستادگی نمایند.


 
 
صدر، مالکی را مسئول اوضاع اخیر عراق دانست
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۱٢:٠۸ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱٢ اسفند ۱۳۸٩
 
کردپرس: مقتدی صدر با اشاره به اعتراضات مردمی در عراق، مالکی را مسئول اوضاع کنونی این کشور دانست.
مقتدی صدر در بیانیه‌ای اوضاع نابسامان عراق را نتیجه عملکرد دولت دانست و در رأس آن مالکی را مسئول اوضاع آشفته عراق توصیف کرد.
این در حالیست که نوری المالکی در جلسه هیئت وزیران، انجام برخی اصلاحات را اعلام کرده بود.
در هفته‌های اخیر ناآرامی‌هایی در شهرهای بغداد، موصل، کرکوک، دیاله و دیگر شهرهای عراق روی دادو .
مردم در اعتراضات خود خواستار عملی شدن وعده‌های دولت در مبارزه با فساد مالی و اداری شدند.
با کسانی که مانع از استقرار دموکراسی در عراق می‌شوند، برخورد خواهد شد
کردپرس: جلال طالبانی طی بیانیه‌ای ضمن احترام به خواسته‌های مردم گفت: با کسانی که مانع از استقرار دموکراسی در عراق خواهند شد، برخورد می‌شود.
رئیس جمهور عراق در بیانیه‌ای خطاب به مردم این کشور گفت: اعتراضات حق هر شهروند است و باید حکومت به آن احترام بگذارد اما نباید این اعتراضات موجب ناانمنی عراق شد.
وی گفت: حکومت با کسانی که مانع از استقرار دموکراسی در عراق خواهند شد، برخورد خواهد کرد.
وی همچنین به تلاش‌های حکومت برای برآورده کردن خواسته ‌های مردم اشاره کرد و افزود: همه گروه‌ها همچنان در پیشرفت کشور سهیم هستند، در وضعیت موجود نیز همه مسئول هستند و باید برای تغییر اوضاع کنونی تلاش کنند.

 
 
تشکیل کمیته تحقیق برای بررسی دلایل برخورد خشن با تظاهرکنندگان
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٩:۳٢ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٠ اسفند ۱۳۸٩
 

مجلس نمایندگان عراق کمیته هایی برای بررسی حالات نادیده گرفتن حقوق بشر در راه پیمایی های مردم عراق در همه ی استان ها تشکیل داد مها الدوری، عضو کمیسیون حقوق بشر مجلس عراق، گفت که هم چنین معیارهایی تعیین شده که بر اساس آن ها حوادث با بی طرفی کامل بررسی می شود به نحوی که خلاف حقوق بشر و آداب و رسوم خاص ملت عراق نباشد.

الدوری توضیح داد که از جمله ی این معیارها آزادی بیان، مشروعیت خواسته ها، آزادی مطبوعات، تخصصی و بی طرف بودن نهادهای امنیتی است. او افزود که این کمیته تا روز یکشنبه گزارشی تهیه و آن را به مجلس ارائه خواهد کرد.

برخورد نیروهای نظامی و امنیتی عراق با تظاهرکنندگان معترض به وضعیت خدمات و فساد اداری انتقاد بسیاری از نهادهای حقوق بشری و احزاب را برانگیخته است.

اسامه النجیفی: طرح عفو عمومی می‌دهیم با هیچ بعثی هم دیدار نداشتم

اسامه النجیفی، رئیس مجلس نمایندگان عراق، خبر داد که مجلس مشغول بررسی طرحی برای عفو عمومی است که به زودی در صحن علنی مجلس به رأی گذاشته خواهد شد.
او هدف از این طرح عفو عمومی را بستن پرونده‌ی گذشته‌ها به صورت مسالمت‌آمیز خواند.او درباره‌ی دیدارهای اخیر خود در سوریه که بازتاب‌ منفی بسیاری داشت گفت که در این سفر با هیچ‌کس از رهبران حزب بعث یا نیروهای مخالف حکومت عراق دیدار نکرده است هرچند افزود که نشستی عمومی با شهروندان عراقی ساکن سوریه داشته که حدود 100 نفر در آن حاضر بوده‌اند و چه بسا کسانی از حزب بعث یا مخالفان حکومت در مقام یک شهروند عراقی در آن نشست حاضر شده باشند و تأکید کرد که هیچ جلسه‌ای پشت درهای بسته نداشته است.

آیت الله سیستانی پس از ١۵ سال از منزل خارج شد

حضرت آیت الله سید علی سیستانی مرجع اعلای شیعیان عراق، بعد از ظهر امروز و پس از 15 سال از منزل خارج شد.
وی برای عرض تسلیت ارتحال آیت الله سید محمد علی حکیم پدر حضرت آیت الله سید محمد سعید حکیم از مراجع تقلید نجف اشرف به منزل این مرجع رفته و درگذشت پدر را به وی تسلیت گفت.
آیت الله سیستانی به دلیل اوضاع ناامن عراق و تهدیدات پی در پی تروریست های سلفی به مدت 15 سال از خانه خارج نشده بود. ایشان در این مدت تنها به مدت یکبار و برای درمان بیماری به لندن سفر کرده بود.

کمیساریایی مستقل انتخابات: برای اجرای انتخابات شش ماه وقت نیاز داریم

فرج الحیدری، رئیس کمیساریای عالی انتخابات عراق، گفت اگر چنین دستوری صادر شود کمیساریا برای اجرای آن حداقل 180 روز زمان لازم دارد.

در پی بالاگرفتن اعتراض های مردم به عملکرد شوراهای استان داری، اسامه النجیفی خواستار برگزاری زودهنگام انتخابات استان داری ها شد و نوری مالکی نیز حمایت خود را از این پیشنهاد اعلام کرد هرچند جریان صدر با این پیشنهاد مخالفت نشان داده است.

مقتدا صدر، رهبر جریان صدر، روز دوشنبه نوری مالکی، نخست وزیر عراق، را مسئول کامل وضعیت کنونی عراق دانست و از او خواست از مسئولیت خود فرار نکند و سریعا راه حلی برای مشکلات ارائه کند.

صدر در بیانیه ای رسمی که حازم الاعرجی، از سران جریان صدر و عضو مجلس نمایندگان عراق، آن را قرائت کرد، آورده که دیدیم حسنی مبارک چگونه برای فرار از مسئولیت خود، وزرایش را تغییر داد و تأکید کرد که هرچه در کشور می گذرد بر عهده ی نخست وزیر است که در رأس هرم ایستاده و باید اصلاح شود تا مملکت روی صلاح ببیند.

او تأکید کرده که بیشتر تصمیم ها و دستورها جز با موافقت مالکی ابلاغ نمی شود و از او خواسته که در کوتاه ترین زمان ممکن راه حلی برای مشکلات حیاتی کشور بیابد.

یک انگلیسی به بیست سال حبس محکوم شد

کردپرس: یک سرباز پیشین ارتش انگلیس در عراق به جرم قتل 2 نفر از همکارانش به بیست سال حبس محکوم شد.
به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس، یک سرباز انگلیسی که در یک شرکت امنیتی خصوصی فعالیت داشت به جرم قتل 2 نفر از همکارانش به تحمل بیست سال زندان محکوم شد.
«دانی فیتز» که به تازگی فعالیت خود را در این شرکت آغاز کرده بود در یک مشاجره که حالت عادی هم نداشت دو نفر از همکارانش را که یکی از آنها تبعه ایتالیا بود را به ضرب گلوله از پای درآورد.
این اولین باری است که پس از سقوط صدام حسین دیکتاتور سابق عراق در سال 2003 یک شهروند غربی در عراق مورد محاکمه قرار می‎گیرد و به حبس محکوم می‎شود.

 


 
 
طالبانی در کویت با عبدالله‌ گول دیدار کرد
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٧:۳٦ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٠ اسفند ۱۳۸٩
 

روز شنبه‌ پرزیدنت جلال طالبانی رئیس جمهور عراق در کویت از آقای عبدالله‌ گول رئیس جمهور ترکیه‌ و هیئت همراهش استقبال نمود.
در دیدار میان آن دو مقام، تقویت مناسبتهای میان ترکیه‌ و عراق و مکانیزمهای گسترش روابط را مورد بحث و تبادل نظر قرار دادند.
آقای طالبانی  ضمن تاکید بر کار مشترک و تقویت مناسبات و توسعه‌ مناسبات استاتیژیک میان عراق و ترکیه‌  از موضع مثبت رهبران عراقی در خصوص  تقویت این مناسبتها سخن گفت.
وی به‌ تشریح وضعیت کنونی عراق پرداخت و خاطر نشان ساخت، عراق به‌ منظور برگزاری نشست سران عرب در آنکشور از آمادگی کامل برخوردار است.
پرزیدنت گول نیز بار دیگر از پرزیدنت تالبانی به‌ منظور سفر به‌ کشور ترکیه‌ دعقت بعمل اورد .
وی نقش آقای طالبانی را در عراق مهم ارزیابی نمود و از او بعنوان رهبری با تجربه‌ یاد کرد.

دیوان ریاست جمهوری عراق در واکنش به‌ تظاهرات اخیر  که‌ در شماری از شهرهای عراق در جریان است نا انتشار بیانییه‌ای  به‌ نقل از پرزیدنت جلال طالبانی رئیس جمهور عراق واکنش نشان داد.
در این بیانییه‌ آقای طالبانی اظهار داشته‌، تظاهرات مسالمت امیز برای درخواست حقوق خود، حق طبیعی شهروندان عراقی است و هیچ کس نمی‌تواند آن را پایمال کند اما نباید این اعتراضات موجب ناامنی عراق شده‌ و از چهار چوب دمکراسی خارج شود.
رئیس جمهور عراق با استقبال  از مهلت صد روزه نوری مالکی به مسئولان این کشور برای رفع مشکلات مردم  گفت: من بعنوان رئیس جمهور عراق از طرح نخست وزیر برای دادن مهلت صد روزه‌ به‌ وزراء حمایت می‌کنم، آنها باید در این مدت زمان مشکلات اساسی مردم را بر طرف کنند.

رئیس جمهور عراق اظهار داشت؛  برخی جریان‌های سیاسی خواستار بهره‌برداری سیاسی از تظاهرات روز جمعه‌ و در صدد ایجاد شکاف در نظام سیاسی عراق بودند.

پرزیدنت طالبانی گفت: هرگونه‌ تغییر و تحول در نظام سیاسی عراق باید  با برگزاری انتخابات صورت پذیرد  ، چراکه‌ عراق با اراده مردم تغییر می‌کند و این اراده‌ نیز از طریق برگزاری انتخابات سراسری است.
آقای طالبانی ضمن هشدار از بروز خشونت در عراق تاکید نمود، با کسانی که مانع استقرار دموکراسی در عراق هستند، به‌ شدت برخورد می‌شود.

ایشان خاطر نشان ساخت، مشارکت جریانهای سیاسی در پروسه‌ی سیاسی بدین معنا نیست که‌ در منافع و سودها شریک باشی، اما زمانیکه‌ از کم کاری صحبت به‌ میان می اید خود را کنار بگیری .
ایشان خاطر نشان ساخت، همه‌ به‌ تجربیات آقای طالبانی نیازمندند.

طالبانی: برپایی تظاهرات حق طبیعی مردم است

دیوان ریاست جمهوری عراق در واکنش به‌ تظاهرات اخیر  که‌ در شماری از شهرهای عراق در جریان است نا انتشار بیانییه‌ای  به‌ نقل از پرزیدنت جلال طالبانی رئیس جمهور عراق واکنش نشان داد.
در این بیانییه‌ آقای طالبانی اظهار داشته‌، تظاهرات مسالمت امیز برای درخواست حقوق خود، حق طبیعی شهروندان عراقی است و هیچ کس نمی‌تواند آن را پایمال کند اما نباید این اعتراضات موجب ناامنی عراق شده‌ و از چهار چوب دمکراسی خارج شود.
رئیس جمهور عراق با استقبال  از مهلت صد روزه نوری مالکی به مسئولان این کشور برای رفع مشکلات مردم  گفت: من بعنوان رئیس جمهور عراق از طرح نخست وزیر برای دادن مهلت صد روزه‌ به‌ وزراء حمایت می‌کنم، آنها باید در این مدت زمان مشکلات اساسی مردم را بر طرف کنند.

رئیس جمهور عراق اظهار داشت؛  برخی جریان‌های سیاسی خواستار بهره‌برداری سیاسی از تظاهرات روز جمعه‌ و در صدد ایجاد شکاف در نظام سیاسی عراق بودند.

پرزیدنت طالبانی گفت: هرگونه‌ تغییر و تحول در نظام سیاسی عراق باید  با برگزاری انتخابات صورت پذیرد  ، چراکه‌ عراق با اراده مردم تغییر می‌کند و این اراده‌ نیز از طریق برگزاری انتخابات سراسری است.
آقای طالبانی ضمن هشدار از بروز خشونت در عراق تاکید نمود، با کسانی که مانع استقرار دموکراسی در عراق هستند، به‌ شدت برخورد می‌شود.

ایشان خاطر نشان ساخت، مشارکت جریانهای سیاسی در پروسه‌ی سیاسی بدین معنا نیست که‌ در منافع و سودها شریک باشی، اما زمانیکه‌ از کم کاری صحبت به‌ میان می اید خود را کنار بگیری .


 
 
برای برون رفت از اوضاع کنونی راهی بجز مذاکره نیست
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٦:۳٥ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٩ اسفند ۱۳۸٩
 
کردپرس: «محمود عثمان» درباره اوضاع کنونی اقلیم کردستان گفت: برای خروج از بحران در اقلیم کردستان جز مذاکره راه دیگری وجود ندارد.
«محمود عثمان» نماینده مجلس عراق برای مذاکره با گروه‌ های سیاسی در اقلیم کردستان وارد عمل می‌شود.
وی در این‌باره گفت: به اقلیم کردستان باز خواهد گشت و با گروه‌های جنبش تغییر و اتحاد و جمعیت اسلامی کردستان مذاکره و گفتگو خواهد کرد.
محمود عثمان در گفتگو با «کوردیو» اعلام کرده است: گروه‌های سیاسی کرد در کردستان عراق برای خروج از بحران کنونی راهی به جز مذاکره و گفتگو ندارند.
او افزود: اوضاع اقلیم کردستان برای حضور کردها در مجلس عراق تأثیرگذار خواهد بود و توصیه کرد که هرچه سریع‌تر مشکلات و اختلافات در اقلیم کردستان عراق به پایان برسد.

عمرو موسی: بر سر برگزاری اجلاس عرب در بغداد به زودی تصمیم می‌گیریم

عمرو موسی شب گذشته پیش از ترک قاهره به مقصد کویت برای شرکت در جشن‌های عید ملی این کشور، گفت: در مورد برگزاری اجلاس عربی در تاریخ 29 مارس آینده در بغداد، در نشست روز چهارشنبه شورای وزرای خارجه کشورهای عربی تصمیم‌گیری خواهد شد.
وی افزود: تصمیم‌گیری در مورد برگزاری این اجلاس را به بررسی در نشست شورای وزرای خارجه کشورهای عربی ارجاع دادم زیرا اوضاع جهان عرب بی‌ثبات است و باید دید که نظر کشورهای عربی در این باره چیست؟
عمرو موسی در مورد اوضاع آشفته لیبی نیز گفت: اتحادیه عرب در حال هماهنگی دائم با سازمان ملل در خصوص کمک‌های انسانی به ملت لیبی و حمایت از اتباع کشورهای دیگر برای خروج آنها از لیبی است و امیدواریم که این بحران هر چه سریع‌تر پایان یابد زیرا وضعیت بسیار خطرناک و فاجعه‌آمیز است و جایز نیست که به این منوال ادامه یابد.
پیش از این دکتر "قیس العزاوی " نماینده دائم عراق در اتحادیه عرب در اظهاراتی تاکید کرده بود که اجلاس عربی در موعد مقرر در بغداد برگزار می‌شود.

نماینده جریان صدر: استاندار بغداد استعفا دهد

امیر الکنانی، یکی از نمایندگان پارلمانی جریان صدر از ائتلاف دولت قانون خواست تا درباره استاندار بغداد که چیزی درباره این استان نمی‌داند، تجدید‌نظر کند و شخص شایسته‌ای را برای این پست معرفی کند.
وی افزود: ما تاکنون چندین بار از شخص نخست‌وزیر خواسته‌ایم تا برای برکناری استاندارانی که در حوزه خود عملکرد مناسبی نداشته‌اند و در حل‌وفصل مشکلات استان مربوط به خود ناکام مانده‌اند، اقدام کند و شخصیتهای شایسته دیگری از همان گروه سیاسی برای این پستها انتخاب نماید. به این ترتیب حق گروه‌های سیاسی نیز محفوظ خواهد ماند.
کنانی تصریح کرد که در تمام این مدت مالکی برکناری این افراد را رد می‌کرد که نتیجه آن اعمال فشار مردم بر استاندار بصره و در نهایت استعفای او بود. استاندار "الکوت " نیز از پست خود استعفاء کرد اما این اقدامات بسیار دیر انجام شد.
وی درباره استاندار بغداد گفت: استاندار بغداد چیزی از این استان نمی‌داند زیرا او در هلند زندگی کرده است. ما به شخصی از ساکنان بغداد برای اداره این استان نیاز داریم. علاوه بر این فرماندار بغداد نیز فرصت زیادی برای ارائه خدمات به مردم داشته است زیرا او بیش از 5 سال است که در این پست قرار دارد.

درگذشت آیت الله سیدمحمد علی حکیم

فارس: آیت‌الله «سید محمدعلی حکیم» پدر آیت‌الله سیدمحمد سعید حکیم از مراجع عالی شیعیان عراق صبح روز گذشته به لقاءالله پیوست.
به گزارش پایگاه عراقی «العراق‌نت»، آیت‌الله «سید محمدعلی حکیم» پدر آیت‌الله سیدمحمد سعید حکیم از مراجع عالی شیعیان عراق روز گذشته (جمعه) در صد سالگی درگذشت.
بنابر این گزارش امروز صبح تشییع این عالم فرزانه در کربلای معلّی صورت گرفته است و قرار است فردا از مسجد شاکری نجف اشرف تشییع و به خاک سپرده شود. آیت‌الله سید محمد علی حکیم در سال 1329 هجری قمری در نجف اشرف متولد شد.
وی دانشمندی باجلالت و مجتهدی بزرگ، و از اساتید خارج فقه و اصول در نجف اشرف بود.
او از درس آیت‌الله حکیم و آیت‌الله میرزا سید حسن بجنوردی و آیت‌الله شیخ عبدالحسین حلى بهره فراوان برد و در دروس و بحث‌های اصول فقه آیت‌الله شیخ محمدحسین اصفهانی حاضر می‌شد.
آیت‌الله سید محمدعلی حکیم یکی از ارکان مرجعیت مرحوم آیت‌الله العظمی سید محسن حکیم بود که به نمایندگی ایشان، برای حل اختلاف میان دو گروه از مردم پاکستان به آن کشور اعزام شد.
وی همچنین از مهارت در علوم روز از جمله هیئت، هندسه و ریاضیات بهر‌مند بود و به دستور آیت‌الله العظمی حکیم مباحث فقهی ارث را بر اساس قواعد نوین ریاضیات بازنویسی کرد.
وی بیش از 40 عنوان کتاب در علوم مختلف تالیف کرده که از جمله آنها می‌توان به تعلیقه‌ای بر کفایة الأصول و حاشیه‌ای بر فرائد الاصول اشاره کرد

بیانیه‌ی آیت الله سیستانی درباره‌ی ضرورت تغییر عملکرد دولت در عرصه‌ی خدمات

آیت الله عظمی سیستانی، مرجع عالی شیعیان در نجف اشرف، طی بیانیه‌ای رسمی خواستار توجه بیشتر حکومت به مطالبات برحق مردم عراق و کاهش امتیازات مالی مسئولان عالی‌رتبه شد.

در این بیانیه، ضمن تقدیر از کسانی که در راه‌پیمایی روز جمعه شرکت کردند و نیز از کسانی که با توجه به احتمال سوء استفاده‌ی عناصر مخرب از حضور در آن خودداری کردند از حکومت و مجلس عراق خواسته شده که برای بهبود خدمات عمومی به‌خصوص عرصه‌ی برق و کوپن‌های ماهانه و افزایش فرصت‌های شغلی و مبارزه با فساد اداری گام‌هایی جدی و ملموس بردارد. در ادامه‌ی بیانیه‌ مهم‌ترین گام در این مسیر لغو لجام‌گسیخته‌ی امتیازات نمایندگان فعلی و پیشین مجلس و مسئولان عالی‌رتبه‌ی کشور است که مایه‌ی بر باد رفتن اموال ملت می‌شود.

در پایان بیانیه مرجعیت عالی شیعه نسبت به ادامه‌ی روش کنونی از طرف دولت هشدار داده شده است. راه‌پیمایی‌های مردم عراق در روز جمعه چند کشته و زخمی داشت.


 
 
تاکید بارزانی بر انجام رفرم سیاسی و اجتماعی
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٦:۱٥ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٩ اسفند ۱۳۸٩
 

سایت خندان

وی گفت، هر کسی که‌ کردستان را دوست دارد باید تلاش کند اقلیم کردستان در سایر امنیت و آشتی توسعه‌ پیدا کند  و از طرف دیگر همه‌ رهبران سیاسی در جهت گفتگوی مسالمت امیز و صلح طلبانه‌ گام بردارند.
مسعود بارزانی در اولین اظهار نظر خود در رابطه‌ با تشنجات اخیر در اقلیم کردستان گفت: کسانیکه‌ می خواهند شبکه‌های تلویزیونی را به‌ آتش بکشند و یا به‌ هموطنان حمله‌ کنند و یا ساختمانهای حکومتی و احزاب را تخریب نمایند در جامعه‌ای آزاد و دمکرات جای برای آنها نیست .

ایشان در ادامه‌ اظهار داشت: من مرگ هر هموطن را نوعی تراژدی تلخ می دانم و غیر قابل قبول است.
ایشان تاکید نمود، در شرایطی که‌ شماری در نظر دارند از آب گل آلود ماهی بگیرند  باید بدانند که‌ همه‌ هموطنان کردستانی یکسانند و در برابر قانون نیز یکسانند.
آقای بارزانی گفت، ما در اقلیمی زندگی می کنیم که‌ در آن دمکراسی حرف اول را می زند و بر این اساس همه‌ حق دارند در راهپیمایی مسالمت امیز شرکت داشته‌ باشند و در انتخابات نماینده‌گان دلخواه‌ خود را انتخاب نمایند.
وی گفت: ما باید در برابر کسانیکه‌ تلویزیونها را به‌ آتش می کشند و یا به‌ سوی هموطنان حمله‌ می کنند ، مقاومت کنیم ، چراکه‌ اینگونه‌ افراد در جامعه‌ای دمکرات جای ندارند


 
 
فرصت صد روزه مالکی به وزرا برای بهبود کارایی
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٧:٢٢ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۸ اسفند ۱۳۸٩
 

نخست وزیر عراق روز یکشنبه گفت به وزرای کابینه اش ۱۰۰ روز فرصت می دهد تا به وضعیت این کشور بهبود بخشند. در غیر این صورت افراد دیگری جای آنها را خواهند گرفت. این تصمیم پس از آنکه هزاران معترض در خیابان ها خواستار ارائه خدمات بهتر عمومی توسط دولت شدند، گرفته شد.معترضان در عراق روز جمعه پس از برگزاری نماز جمعه در این کشور در مقابل ساختمان های دولتی تظاهرات کردند و با نیروهای امنیتی درگیر شدند.این درگیری ها دست کم ۱۴ کشته بر جای گذاشت. نوری المالکی، نخست وزیر عراق روز یکشنبه به کابینه اش گفت که هر وزیر باید عملکرد خود را بررسی کند و در صورت لزوم، تغییراتی در وزارتخانه خود اعمال کند.

در حمله به بزرگترین پالایشگاه عراق ۴ نفر کشته شدند
افراد مسلح، بامداد امروز به بزرگترین پالایشگاه عراق حمله کردند وآن را به آتش کشیدند. براساس تازه ترین گزارش ها، در این حمله چهار نفر کشته شدند. پالایشگاه بکلی تعطیل شده و ماموران درحال خاموش کردن آتش هستند.سخنگوی استانداری صلاح الدین اعلام کرد که حدود ساعت سه و نیم بامداد امروز( شنبه ) افراد مسلح به پالایشگاه « بی جی » Beiji حمله کردند و با انفجار چند بمب آن را به آتش کشیدند.پالایشگاه «بی جی » واقع در ۱۸۰ کیلومتری شمال بغداد، روزانه ۱۵۰ هزار بشکه نفت خام را تصفیه می کند.

یک مسئول ارشد گروه عراقی وابسته به القاعده کشته شد
مسئولان ارتش عراق می گویند نیروهای امنیتی آن کشور یکی از مسئولان بلند پایه گروه اسلام‌گرای «دولت عراق اسلامی» وابسته به القاعده را کشته‌اند.به گفته یکی از مسئولان نظامی عراق، «ناصرالدین الله ابوسلیمان» شامگاه پنجشنبه در شهر هیت واقع درغرب بغداد کشته شده است.نیروهای امنیتی عراق از این فرد با عنوان «وزیر جنگ» گروه «دولت عراق اسلامی» یاد کرده‌اند. این گروه مسئول بمب گذاری‌ها و حملات انتحاری در عراق معرفی شده است.


 
 
عراق و تظاهراتی از جنس دیگر
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٦:۱٦ ‎ب.ظ روز شنبه ٧ اسفند ۱۳۸٩
 

دیپلماسی ایرانی

عراق نزدیک به دو هفته است که شاهد تظاهرات مردمی است. البته تظاهراتی متفاوت از جنس مصر و تونس. در این جا مردم خواهان سرنگونی نظام نیستند فقط می‌خواهند به حال و روز زندگی‌شان توجه بیشتری شود. بیکاری بیداد می‌کند، فساد مالی و اقتصادی آن چنان گسترده است که این کشور را از میان 187 کشور جهان در رتبه 184 قرار داده و کمبود خدمات، امکانات و بهداشت عمومی در سراسر کشور چنان مشهود است که عموم ملت عراق از فقیر و غنی را آزار می‌دهد.

نارضایتی به اندازه‌ای رسیده که به قول معروف مردم کارد را تا استخوانشان احساس می‌کنند و به همین دلیل هم به خیابان‌ها آمده‌اند و تظاهرات می‌کنند، شاید که تحولی در کشور صورت بگیرد. در این میان مالکی نیز از این وضعیت احساس نگرانی کرده و قصد دارد برای کاهش خشم عمومی اقدامات تازه‌ای را انجام دهد. اگرچه تا کنون مطالبات مردم تا حد تغییر استاندار و شهردار محدود مانده است.

مالکی دو هفته پیش دستور‌ داده بود که حقوق 30 هزار دلاری‌اش در ماه به نصف کاهش یابد و لایحه‌ای را  نیز به مجلس فرستاد که طی آن حقوق کارمندان، وزیران، کارکنان رده بالای دولت و نمایندگان مجلس 50 درصد کاهش یابد. اما این موضوع باعث نشده تا از خشم مردم کاسته شود. مردم راهکارهای عملی می‌خواهند. کاهش حقوق نخست‌وزیر و وزیر و نماینده را فقط حرکتی تبلیغاتی می‌دانند. حتی اگر مالکی بگوید برای دور آینده نامزد نخست‌وزیری نمی‌شود یا برای نخست‌وزیری کشور محدودیت تعیین می‌کند.

هفته گذشته دولت عراق تصمیم گرفت که به جای خرید جنگنده‌های اف 16 از ایالات متحده، که نزدیک به 900 میلیون دلار به آن اختصاص داده شده، این پول را صرف خرید مواد غذایی و ارزاق عمومی و دادن کوپن به مردم کند بلکه مردم باور کنند که دولت برای حل مشکلات معیشتی‌شان جدی است.

تحلیلگران بر این باورند که نباید دولت مالکی را مقصر دانست. کشور نزدیک به 9 ماه دولت نداشته و جریان‌های سیاسی هم به جای این که فکر مردم باشند همه توان و انرژی خود را صرف کش‌مکش‌های سیاسی کردند و این دعوا به قدری شدید شد که مردم را از خود ناامید ساختند، به اندازه‌ای که بر اساس نظرسنجی‌ای که در ماه سپتامبر در عراق انجام شد، اگر در آن موقع انتخاباتی در کشور برگزار می‌شد تنها 30 تا 36 درصد مردم حاضر به شرکت در انتخابات می‌شدند. دولت مالکی تنها دو ماه است که کار خود را آغاز کرده که البته کفایت بسیاری از وزیران آن نیز به دلیل این که فقط به دلیل سهم‌خواهی‌های قومی وزیر شده‌اند، زیر سئوال است و برخی از پست‌ها نیز هنوز وزرایشان تعیین نشده است، مثلا وزارت‌خانه‌های کلیدی دولت یعنی امنیت، کشور و دفاع. وزرای 8 وزارتخانه نیز تازه هفته پیش از مجلس رای اعتماد گرفتند.

در برابر این تحلیل عده‌ای نیز می‌گویند که این دولت چهار سال پیش نیز قدرت را در اختیار داشت ولی کاری از پیش نبرد. اگر چه دولت در پاسخ به این انتقادها می‌گوید که اولویتش در طول این چهار سال تامین امنیت مردم بوده است و این باعث می‌شده تا نتواند انرژی خود را صرف خدمات‌رسانی به مردم کند.

در پاسخ به این پرسش که آیا تحولی همانند تحول تونس و مصر در عراق رخ خواهد داد یا خیر، تحلیلگران بر این باورند که چنین چیزی در حال حاضر امکان ندارد. دموکراسی نوپای عراقی هنوز در مرحله آزمون و خطا به سر می‌برد و مردم عراق اگر خواهان تغییر باشند قطعا خواهان تغییر نظام نخواهند بود و اگر هم خواهان برکناری فرد یا افرادی باشند، جامعه سیاسی و اجتماعی عراق از چنان انعطافی برخوردار است که با کمترین هزینه این خواسته بر آورده شود. به همین دلیل هم شاهدیم که مطالبات مردمی فقط محدود به کمبود خدمات از قبیل بی‌برقی، بی‌آبی، کمبود مواد غذایی، بهداشت و غیره است.

گالا ریانی، تحلیلگر مسائل خاورمیانه در موسسه آی‌اچ‌اس گلوبال این سایت ((IHS Global in Site در این باره می‌گوید: «بی‌شک اگر طرح‌هایی که دولت عراق تعقیب می‌کند را پیگیری کنیم، می‌بینیم که در بسیاری موارد واقعا مقصر است. عراق در ماه‌های گذشته شاهد تظاهرات اعتراضی گسترده‌ای بوده که همگی آنها در اعتراض به کمبود خدمات به خصوص بی‌برقی بوده است. البته مردم به هیچ وجه خواهان کناره‌گیری حکومت اتحادی نیستند، حکومتی که به زحمت با توافق شیعیان، سنی‌ها و کردها شکل گرفته است، بلکه همه فقط خواستار کناره‌گیری مسئولان محلی، بهبود وضعیت توزیع ارزاق عمومی و رفع بی‌برقی و بی‌آبی هستند.»

برق در عراق معضل بزرگی است که با حمله ایالات متحده امریکا به عراق در سال 2003 و سرنگونی رژیم بعث به دلیل فعالیت گروه‌های تروریستی به شدت تشدید یافت. تصور بی‌برقی برای مردمی که باید دمای 50 درجه سانتیگراد را تحمل کنند، واقعا سخت است.

وین وایت، تحلیلگر مرکز خاورمیانه در واشنگتن نیز در این باره می‌گوید: «مالکی به این اعتراض‌ها واکنش نشان داده این نشان می‌دهد که او می‌داند از لحاظ سیاسی چندان امنیت ندارد. او خوب می‌داند اگر توانسته برای بار دوم نخست‌وزیر شود فقط به خاطر حمایت‌های ایران و امریکا بوده است و الا جریان‌های سیاسی عموما با او عناد و مخالفت دارند.»

رینج علاء الدین، پژوهشگر موسسه نکست سنچری ((Next Century نیز درباره مقایسه تحولات عراق با آنچه در تونس و مصر رخ داد، می‌گوید: «در مصر و تونس مطالبات مردمی بر این استوار بود که نظام تغییر یابد و انتخابات آزاد و بدون تقلب برگزار شود. اما در عراق هم انتخابات آزاد و بدون تقلب برگزار شده و هم حکومت ائتلافی دموکراتیک تشکیل شده است. حکومتی که برخلاف حکومت‌های منطقه‌ که نماینده یک حزب یا خانواده خاص سلطنتی هستند به طور واقعی نماینده جامعه عراقی است. از این رو انقلاب یا تحولی علیه چنین حکومتی که کثرت‌گرایی در آن بالا است و نماینده طوایف مختلف جامعه عراق است، بسیار سخت و حتی ناممکن است.»

در چنین شرایطی باید گفت که دولت چاره‌ای جز اصلاح امور جاری کشور ندارد. از یک سو به واسطه فعالیت‌های آزاد جریان‌های سیاسی و وجود رقابت‌های نفس‌گیر میان احزاب، دولت مجبور است برای حفظ بقای خود به هر قیمتی شده مردم را راضی نگه دارد و از سوی دیگر مطالبات مردمی نیز تا زمانی که مقامات رده نخست مملکت اصول دموکراتیک را رعایت کرده و راه دیکتاتوری را نپیموده‌اند که بی‌شک به دلیل وجود جامعه مدنی پویا در عراق چنین امکانی برایشان وجود ندارد، تا اندازه رفع مشکلات روزمره مردم و حل بحران‌های اقتصادی و اجتماعی محدود خواهد ماند. 


 
 
پشت این تظاهرات کیست؟
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٦:۱٢ ‎ب.ظ روز شنبه ٧ اسفند ۱۳۸٩
 

سایت عراق آزاد

سوالی که وجود دارد این است که چه لزومی دارد که صدای به حق مردم و مطالبات مشروع آنها به نفع یک جریان خاص یا یک رهبری سیاسی بهره‌برداری شود؟ آیا آنچه از دوران صدام کشیدیم کافی نبود؟ سئوال دیگر، چرا عده‌ای از تحرکات مردمی و تظاهرات به حقشان تا این اندازه می‌ترسند؟

برای همه روشن شده که دستورالعمل‌های خارجی وجود دارد که می‌خواهد حقیقت اعتراض به حق مردم را وارونه جلوه دهند، گویی که قرار است مردم برای اهداف خارجی‌ها تظاهرات کنند. در حالی که مردم فقط حقوقشان را مطالبه می‌کنند، افراد معلوم‌الحال می‌خواهند بر حقوق و کرامتشان مستولی شوند، منظور صدامی‌ها و بعثی‌ها هستند که در آستانه تظاهرات مردم عراق عکس‌های صدام حسین مخلوع را در محله‌های شهرهای مختلف عراق توزیع کرده‌اند. اسناد و شواهد نشان می‌دهند که دشمنان ملت عراق که سال‌ها خون مردم را ریختند و علیه مردم همه گونه جنایتی انجام دادند، در صفوف مردم نفوذ کرده‌اند و در حال انحراف مطالبات و خواسته‌های مردم هستند.

شاید دشمنان ملت عراق گمان کرده باشند که با سوء استفاده از انقلاب‌های مردمی تونس و مصر می‌توانند بر موج خواسته‌های مردم سوار شده و حرکتی ضد مردمی انجام دهند ولی گویا فراموش کرده‌اند که هنوز یاد انتقاضه شعبانیه، کشتار انفال و سرکوب خونین 1991 از ذهن مردم خارج نشده است. با گذشت 8 سال از سقوط رژیم بعثی هنوز در عراق گورهای دسته‌جمعی کشف می‌شوند و دل‌های زخم‌خورده ملت عراق همچنان جریحه‌دار می‌شوند.

تظاهرات مردم فقط برای اعتراض به کمبود خدمات و مبارزه با فساد اداری و مالی در برخی از اداره‌جات دولتی است. این درست است که تظاهرات روز جمعه 25 فوریه حرف و حدیث مردم عراق در دانشگاه و خانه و اداره‌های دولتی و رسانه‌ها شده است اما همه می‌دانند که این تظاهرات اعتراضی فقط برای اعتراض به شیوه خدمات‌رسانی است نه چیز دیگر.

حال سوال این جا است که در حالی که همه مقامات ارشد کشور، اکثر مقامات سیاسی، فعالان جامعه مدنی، بسیاری از شیوخ عشایر و روسای احزاب بر عدم شرکت در این تظاهرات تاکید کرده‌اند، پس چه کسانی پشت این تظاهرات هستند؟

پس از آن که پارلمان عراق پذیرفت مطالبات مردم را یک به یک اجرا کند، بودجه کشور را به سرعت تصویب کند، امتیازهای اجتماعی برخی مقامات دولتی را کاهش دهد، حقوق برخی از مدیران ارشد اداره‌‌های دولتی را کاهش دهد، یارانه‌های مردم را افزایش دهد، بیش از گذشته از شبکه حمایتی آنها حمایت کند و پرونده‌های فساد مالی سال‌های گذشته را بررسی کرده و اموال سرقت‌شده را به بیت‌المال بازگرداند، دیگر چه بهانه‌ای برای برگزاری تظاهرات وجود دارد؟ در حالی که تلاش می‌شود ماده 136 قانون اساسی را که به وزیر صلاحیت‌های ویژه می‌دهد تا به کارمندی که مرتکب فساد می‌شود، برخورد مستقیم کند، پس دیگر انجام تظاهرات برای چیست؟ این جا است که مقامات دولتی نسبت به برگزاری چنین تظاهراتی ابراز شک و تردید می‌کنند و به این نتیجه می‌رسند که این تظاهرات صد در صد به درگیری کشیده خواهد شد و در پی آن تخریب قطعی است.

اگر گزارش سازمان‌های امنیتی و اطلاعاتی کشور صحیح باشد که شبکه القاعده، عناصر دولت عراق اسلامی، انصار السنه و بقایای صدامی‌ها تظاهرات مردم را هدف گرفته‌اند و می‌خواهند میان آنها شکاف ایجاد کرده و کشتار تازه‌ای به پا کنند و تقصیر را به گردن دولت بیاندازند و در بوغ و کرنا کنند که این دولت بود مردم را به کشتن داد، در این صورت کدام گزینه بهتر و معقول‌تر است، شرکت در چنین تظاهراتی یا عدم شرکت در آن؟ تمامی گزارش‌ها نشان می‌دهند که دستورالعمل‌‌هایی خارجی وجود دارند که می‌خواهند به اسم دموکراسی و با سوء استفاده از تظاهرات مردمی به عملیات سیاسی کشور ضربه بزنند.

همین میزان اندوه و خرابی‌ که بر سرمان آمده ما را بس. بهتر است که دیگر اجازه ندهیم بیش از این ویرانی بر سرمان بریزد. نابودی و خرابی خاطر ملت را به شدت می‌آزارد بهتر است از اکنون به بعد این فرصت را به دولت بدهیم که به وعده‌هایی که داده عمل کند آنگاه اگر عمل نکرد آن را مجازات کنیم. پس از آن که مردم تظاهرات کردند و اعتراض‌شان را به گوش دولت و نمایندگان مجلس رساندند، دولت اصلاحات را در دستور کار خود قرار داده است. اکنون زمان است که به دولت اجازه دهیم اصلاحات وعده داده‌اش را به پیش ببرد. دولتی که خودمان انتخابش کردیم و برای انتخابمان هم دلیل داریم، بهتر است فرصت داشته باشد تا جبران مافات کند که اگر نکرد مردم همیشه فرصت دارند که اعتراض خود را به آسمان ببرند و باز هم تظاهرات کنند و حتی سقف مطالباتشان را بالاتر ببرند.

 


 
 
مالکی: همه‌ خواسته‌های شما را اجرا خواهم کرد
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٥:٥٤ ‎ب.ظ روز شنبه ٧ اسفند ۱۳۸٩
 

سایت خندان

بعد از پایان یافتن تظاهرات سراسری در عراق ، نخست وزیر انکشور ضمن قدردانی از مردم عراق اظهار داشت: مردم عراق به‌ همه‌  ثابت  نمودند که‌ بسیار مسئولیت پذیرند و دارای فرهنگی غنی می باشند .
وی گفت: بینش والای مردم عراق باعث گردید ، تروریستها نتوانند از تظاهرات به‌ نفع خود سوء استفاده‌ نمایند و عراق را بار دیگر به‌ گذشته‌ بازگردانند.
نوری مالکی در پیام خود ، خطاب به‌ تظاهرکننده‌گان گفت: من از همه‌ مراجع دینی و رهبران سیاسی و همه‌ سندیکاها سپاسگزارم که‌ مردم را از احتمال نفوذ تروریستها در تظاهرات مطلع نموده‌ بودند.
نخست وزیر عراق وعده‌ داد ، همه‌ درخواستهای مردم را اجابت نماید . وی تاکید نمود، مستقیما به‌ بررسی مشکلات خواهم پرداخت و همه‌ درخواسته‌های شما را اجرا خواهیم کرد.
گفتنی است روز جمعه‌ مردم شهرهای عراق با شرکت در تظاهراتی گسترده‌ مخالفت خود را با فساد اداری در عراق اعلام نمودند و خواستار برکناری افراد نالایق شدند.

هشدار آیت الله سیستانی: تظاهرات آزاد اغتشاش نشود

آیت الله سیستانی، مرجع عالی‌قدر جهان تشیع نسبت به انجام تظاهرات خارج از کنترل که باعث اختلال امنیت ملی کشور شود، هشدار داد.

به گزارش پایگاه خبری الوطن، یکی از منابع نزدیک به دفتر آیت الله سیستانی در این باره گفت: «انجام تظاهرات حق مسلم مردم است و هر کسی آزاد است که آزادانه هر چه می خواهد بگوید ولی باید نسبت به بی‌نظمی در تظاهرات که به مداخلات و اغتشاش کشیده شود نیز هشدار داد.» روز گذشته آیت الله سیستانی در حق مشروع مردم برای انجام تظاهرات بیانیه صادر کرده بود.

استاندار بصره استعفا داد

این کانال همچنین از کشته شدن نعمان سلمان، فرمانده نظامی القاعده در عراق خبر داد کانال تلویزیونی العربیه نیز اعلام کرد که استاندار بصره در پاسخ به خواسته تظاهر کنندگان از سمت خود کناره‌گیری کرده است. این شبکه همچنین از به آتش کشیده شدن ساختمان استانداری موصل توسط تظاهر کنندگان خبر داد.

گزارشگر البغدادیه اعلام کرد که نوری المالکی، نخست وزیر عراق از استاندارهای بغداد، بصره و ناصریه خواسته که استعفا دهند.

سخنگوی جنبش تغییر نشست دیروز را مثبت ارزیابی کرد

سخنگوی جنبش تغییر احلام کرد، در نشست دیروز اعضاء دفتر سیاسی اتحادیه‌ میهنی کردستان با رهبر جنبش تغییر، هیئت اتحادیه‌ پیشنهادهای را مطرح نمود و ما بزودی پاسخ رسمی خود را اعلام می کنیم.
محمد توفیق رحیم ضمن مثبت خواندن نشست فوق به‌ سایت خبری خندان گفت؛ جنبش تغییر از هر گونه‌ دیالوگ میان جریانهای سیاسی به‌ منظور از میان برداشتن اختلافات استقبال می کند و حاضر است با همه‌ جریانهای سیاسی در خصوص پیشنهاد 7 ماده‌ خود گفتگو نماید.
ایشان تاکید نمود هر چو زودتر به‌ پیشنهادات اتحادیه‌ میهنی پاسخ خواهند داد، اما زمان آن را مشخص نساخت.
روز جمعه‌ نشستی رسمی مشترک میان اتحادیه‌ میهنی کردستان متشکل از ملا بختیار ، خانم هیرو ابراهیم احمد و دلیر سید مجید با هیئتی از جنبش تغییر متشکل از نوشیروان مصطفی، قادر حاجی علی و عثمان حاجی محمود  برگزار گردید.
هدف از این نشست حل اختلافات و مشکلات پیش رو  و همچنین ایجاد فضای گفتگو ذکر شده‌ است.
گفتنی است جنبش تغییر در این نشست بار دیگر بر اجرای طرح 7 ماده‌ای خود تاکید کرده‌ و هیئت اتحادیه‌ میهنی نیز بر اجرای 17 ماده‌ مطرح شده‌ از سوی پارلمان اقلیم کردستان تاکید کرده‌اند.
هیئت اتحادیه‌ میهنی کردستان نیز مواضع خود را در خصوص اخرین تحولات بوجود امده‌ منعکس کرده‌ و خاطر نشان ساخته‌ , بر اساس قانون می توان حکومتی با مشارکت همه‌ نیروها تشکیل داد.
هیئت اتحادیه‌ میهنی بر ضرورت بازگشت آرامش و امنیت تاکید نموده‌اند تا در سایه‌ آرامش بهتر به‌ درخواستهای مردم رسیدگی شود ، خصوصا در شرایط کنونی که‌ شهرستان کرکوک و مناطق منفک شده‌ از اقلیم کردستان از طرف دشمنان کرد مورد تهدید قرار گرفته‌ است.

 


 
 
انفجار بمب ، فعالیت بزرگترین پالایشگاه‌ نفت عراق را متوقف کرد
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٥:٤۸ ‎ب.ظ روز شنبه ٧ اسفند ۱۳۸٩
 

بزرگترین پالایشگاه عراق به‌ نام " بیجی" مورد حمله افراد مسلح قرار گرفت که در نتیجه آن یک نفر کشته و این پالایشگاه تعطیل شد.
خبرگزاری آسوشیتدپرس گزارش داد، ، این پالایشگاه که‌ در  استان صلاح الدین قرار دارد  و نام آن "بیجی" است  روز شنبه‌  مورد حمله‌ افراد ناشناس قرار گرفته‌  که‌ در نتیجه‌ یکی از نگهبانهای پالایشگاه‌ کشته‌ شده‌ است.

آسوشیتدپرس افزوده‌ است، در حمله به این پالایشگاه از بمبهای دستی استفاده شده است .
به‌ گفته‌ خبرگزاریها  به‌ نقل از وزارت نفت، در اطراف پالایشگاه درگیری همچنان  وجود دارد .این پالایشگاه زمانى در کنترل القاعده بود و از طریق آن، بودجه پیکارجویان تامین مى شد.
پالایشگاه بیجى یکى از سه پالایشگاه مهم عراق است. دو پالایشگاه دیگر در بغداد و بصره قرار دارند.
پالایشگاه بیجى روزانه ۱۵۰ هزار بشکه نفت تولید مى کند.
احمد جبورى، فرماندار استان صلاح الدین به خبرگزارى رویترز گفته است که فعالیت این پالایشگاه به طور کامل متوقف شده است.

وی تاکید نموده‌ که‌ این یک خسارت بزرگ براى کشور است و شهرهاى عراقى به تولیدات آن متکى بودند.


 
 
حزب عدالت و توسعه‌ خواستار بازگشت آرامش به‌ اقلیم کردستان شد
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٥:٠٦ ‎ب.ظ روز شنبه ٧ اسفند ۱۳۸٩
 

عبدالقادر آکسو، معاون رهبر حزب عدالت و توسعه‌ ترکیه‌ اظهار امیدواری نمود  بار دیگر آرامش به‌ اقلیم کردستان بازگردد و تاکید نمود، حزب عدالت و توسعه‌ راه‌ حلهای را به‌ منظور بازگشت ارامش و حل اختلافات در اقلیم کردستان مد نظر دارد.
وی که‌ در جمع شماری از روزنامه‌نگاران کرد سخن می گفت ، اظهار داشت: ما به‌ توسعه‌ سلیمانیه‌ و حلبچه‌ علاقمندیم  و در نظر داریم در اینده‌ای نزدیک کونسولگری خود را در سلیمانیه‌ دایر نمایم. وی گفت: گفتگوها تا حل اختلافات ادامه‌ خواهد داشت.
آقای آکسو از بروز تشنجات اخیر در اقلیم کردستان اظهار نگرانی نمود و  خواستار بازگشت آرامش به‌ اقلیم کردستان شد.
وی در خصوص کشور ترکیه‌ گفت: قانونی به‌ تصویب رسیده‌ که‌ به‌ موجب ان می توان در ترکیه‌ تلویزیونی به‌ زبان کردی دایر گردد و در حال حاضر در دانشگاه‌ ماردین کتابی در مورد تاریخ به‌ زبان کردی تدریس می شود.
حزب عدالت و توسعه‌ ، حزب سیاسی حاکم در ترکیه است  و  خود را جزو احزاب راستگرا و میانه معرفی می‌کند.
موسسین و اعضای ارشد کنونی این حزب از شاگردان نجم‌الدین اربکان، رهبر حزبهای اسلامگرای رفاه، فضیلت و سعادت بودند که در سال ۲۰۰۱ میلادی از آن منشعب شده ولی همچنان عنوان اسلامگرایی را به دنبال خود می‌کشند.

در سال ۲۰۰۸ دادستان ارشد ترکیه به دلیل آنچه که تلاش حزب عدالت وتوسعه در جهت برپایی حکومت اسلامی و تضعیف سکولاریسم در ترکیه خواند شکایتی را در دادگاه عالی ترکیه مطرح ساخت و درخواست لغو فعالیت حزب عدالت و توسعه و اعمال ممنوعیت فعالیت سیاسی برای ۷۰ تن از اعضای آن را کرد.

رجب طیب اردوغان نخست وزیر و رهبر حزب، اتهام دادستان را رد کرد.در نهایت در اوت ۲۰۰۸ دادگاه عالی ترکیه با ۶ رأی موافق در برابر ۵ رأی مخالف با پیشنهاد داستان برای جلوگیری از فعایت سیاسی حزب را مخالفت کرد(برای پذیرفته شدن شکایت ۷ رأی لازم بود) با این وجود براساس این حکم دادگاه، حزب عدالت و توسعه با تحریم مالی مواجه می‌شود و میلیون‌ها دلار کمک مالی دولت به حزب عدالت و توسعه قطع خواهد شد.
این رأی به عنوان هشداری به حزب تلقی شد و حزب را مجبور به عقب نشینی در مواضع خود کرد بطوری که معاون نخست وزیر ترکیه اعلام کرد که حزب عدالت و توسعه از تلاش هایش برای لغو ممنوعیت حجاب در دانشگاه‌های ترکیه منصرف شده است.


 
 
کشته شدن ۹ نفر در 'روز خشم' مخالفان دولت عراق
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۱٠:۳۳ ‎ق.ظ روز شنبه ٧ اسفند ۱۳۸٩
 

BBC

تظاهرات "روز خشم" مخالفان دولت در عراق دستکم ۹ کشته برجای گذاشت. هزاران نفر در شهرهای مختلف عراق امروز در اعتراض به دولت این کشور به خیابان ها آمدند.

بغداد، پایتخت عراق، امروز به خاطر وضع محدودیت های ترافیکی و حضور هزاران نفر در خیابان های اصلی این شهر، غیر قابل تردد شده بود. بنابر گزارش ها، با وجود تاریک شدن هوا و پایان تظاهرات اصلی در شهرهای عراق، هنوز صدها نفر از معترضان در میدان تحریر بغداد تجمع کرده اند و خواستار اصلاحات در وضعیت فعلی کشور شده اند اما تاکید کرده اند که به دنبال سرنگونی دولت نیستند.

همزمان نوری المالکی، نخست وزیر عراق گفته است که با برگزاری اعتراضات خیابانی مخالفتی ندارد اما از احتمال نفوذ شورشیان در میان تظاهرات کنندگان و انجام عملیات های تروریستی نگران است.

طی روزهای گذشته مخالفان دولت عراق همزمان با قیام های دیگر کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا اعلام کرده بودند که بر علیه سیاست های دولت تظاهرات خواهند کرد.


 
 
عراق ناآرام از تظاهرات روز خشم
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۱۱:۱٦ ‎ب.ظ روز جمعه ٦ اسفند ۱۳۸٩
 

کردپرس

در بغداد و سه استان عراق حالت فوق العاده نظامی برقرارشد

از نیمه شب گذشته تدابیر شدید امنیتی در بغداد و مناطق اطراف ان اجرا و در پایتخت عراق حالت فوق العاده نظامی اعلام شده است.

به گزارش کردپرس، بسیاری از سازمانهای جوانان و تشکلهای سیاسی و غیر دولتی امروز جمعه برای اعتراض به نارسائیهای خدمات عمومی فراخوان داده اند؛ اما نوری المالکی نخست وزیر عراق گفته است حزب منحله بعث و سازمان القاعده از این اعتراضات برای ضربه زدن به عراق استفاده می کنند.
نیروهای امنیتی نیمه شب گذشته با یورش شبانه به منازل مردم اطراف میدان التحریر، اکثر خانه های مسکونی را بازرسی کردند تا انها را از هرگونه وجود اسلحه های گرم پاکسازی کنند.
بالگردهای عراقی نیز از ساعات اولیه صبح امروز جمعه برفراز میدان التحریر به پرواز درآمدند و نیروهای پلیس در ساختمانهای بلند اطراف میدان التحریر مستقر و پل الجمهوریه را که رابط میان میدان التحریر و منطقه سبز است ، مسدود کردند.
دیشب دهها نفر از جوانان شب را تا صبح در میدان التحریر ماندند و نیروهای امنیتی عراقی همه رهگذران عراقی را به طور دقیق مورد تفتیش قرار می دهند.
در همین حال در دو استان دیوانیه و الانبار نیز وضعیت فوق العاده اعلام شده و از رمادی نیز خبر می رسد شمار قربانیان انفجار انتحاری عصر دیروز پنجشنبه به 35 تن رسیده است.
در کرکوک حکومت نظامی اعلام شد
رکوک امروز روز پرحادثه ای را پشت سر گذاشت؛ پس از آنکه گفتگوی استاندار این استان با ناراضیان به نتیجه نرسید، و نا آرامی بر شهر مستولی گشت عبدالرحمن مصطفی محل کار خود را ترک کرد و معترضین که هرلحظه بر تعدادشان افزوده می شد ساختمان استانداری را به اشغال خود درآورده اند .

در درگیریهای امروز کرکوک چندید نفر ازجمله یک پلیس مجروح شد و چندین نفر از معترضین نیز دستگیر شدند.

اگرچه مقامات امنیتی مقررات شدید امنیتی را به اجراگذاشته اند اما حضور معترضین در خیابانها همچنان به چشم می خورد. پلیس کرکوک امشب تا صبح فردا ساعت 5 به وقت محلی را به عنوان حکومت نظامی اعلام کرده است.

اعراب افراطی در کرکوک بحران سازی می کنند

اعراب افراطی در کرکوک به دنبال بحران سازی هستند. محمد کمال عضو انجمن استان کرکوک گفته است در تظاهرات امروز شهر کرکوک تنها اعراب و تعداد اندکی از ترکمنها شرکت کرده اند. وی انگیزه معترضان را برهم زدن نظم عمومی و ایجاد اختلاف در میان ساکنان کرکوک دانست و گفت: کردها در این تظاهرات شرکت نکرده اند. همچنین آلا طالبانی عضو مجلس ملی عراق نیز اعلام کرد اعتراض حق همه مردم است اما آنچه که امروز تحت عنوان اعتراض مدنی در کرکوک در جریان است، کمک به سازمانهای تروریستی و باقی مانده بعثیها برای نا امن کردن منطقه است و مردم باید نسبت به این رویدادها حساس باشند. در همین حال معترضین شهر حویجه با برخورد پلیس متفرق شده اند و هم اینک این شهر حالت عادی خود را باز یافته است.

در کلار 6 نفر مجروح شدند
در تظاهرات کلار6 نفر مجروح شدند . به گزارش کردپرس صدها تن از مردم شهر کلار امروز جمعه همگام با ساکنان سلیمانیه و دیگر شهرهای اقلیم کردستان عراق در خیابان اصلی شهر دست به تظاهرات زدند. ساعاتی پیش خبر رسید که تظاهرات آرام اهالی کلار به خشونت گراییده و 6 نفر از جمله دو پلیس زخمی شده است. منابع بیمارستانی این خبر را تایید کرده و گفته اند چهار نفر از مجروحین به ضرب گلوله زخمی شده اند. همچنین دو نفر از نیروهای پلیس نیز با سنگ مجروح شده اند.

تظاهرکنندگان با سنگ و چوب به مقر نیروهای پلیس و مقر 22 پارت دموکرات حمله کردند و هم اینک درگیریهای پراکنده ای در شهر جریان دارد . گفته می شود بعد از این زدو خورد، مقر حزبدموکرات در کلار تخلیه شده است. در چمچمال نیز مقر حزب دموکرات مورد حمله معترضین قرار گرفته است.

در چمچمال نیز یک نفر کشته و چند نفر مجروح شدند

درتظاهرات امروز چمچمال بعد از آنکه معترضین در مقابل ساختمان شاخه19 پارت دموکرات تجمع کردند و شعار دادند، ازسوی نیروهای مسلح حزبی به رویشان آتش گشوده شد که در نتیجه یک نفر کشته و چند نفر دیگر نیز زخمی شدند. با این حال تظاهرات در اطراف این ساختمان ادامه دارد و معترضین خواستار برچیدن تشکیلات حزب دموکرات در این شهر هستند. منابع خبری و خبرنگاران گفته اند هیچ کس حاضر نشده اطلاعات دقیقی از تعداد کشته ها و مجروحین اعلام کند. به نظر می رسد تلفات درگیریهای شهر چمچمال بسیار بیشتر از آنچه باشد که در سایتهای گروههای اپوزسیون اعلام شده است.

آگاهان معتقدند هرچه زمان می گذرد شکاف بین احزاب حاکم و توده های مردم در اقلیم کردستان عراق بیشتر می شود. در همین رابطه " ناسک توفیق" عضو پارلمان اقلیم کردستان عراق گفته است نباید انکار کرد که دیوار بلندی بین حکومت اقلیم و مردم به وجود آمده است و به این زودیها هم این دیوار فرو نخواهد ریخت.

تاهر عبدالله‌ : ساختمان استانداری اربیل آتش نگرفته است

درپی انتشار خبر آتش زدن ساختمان استانداری اربیل به دست معترضین منابع خبری اقلیم کردستان عراق این خبر را تکذیب کردند.

به گزارش کردپرس لحظاتی قبل تاهر عبدالله‌ معاون استاندارى اربیل در مصاحبه‌ با سایت" کوردیو"  اعلام کرد که ساختمان استانداری اربیل آتش نگرفته است.
خبرها حاکى از آن دارند کة مردم معترض به سوى مرکز شهر اربیل در حرکت هستند و این درحالی است که گروهی از مردم نیز به حمایت از پارت دموکرات کردستان عراق در این شهر دست به راهپیمایی زده اند. همچنین گفته می شود استاندار سلیمانیه دست از کار کشیده است.
خبرهای رسیده از کرکوک نیز حاکیست نمایندگانی از راهپیمایان معترض در کرکوک برای مذاکره با عبدالرحمن مصطفی استاندار این استان وارد ساختمان استانداری کرکوک شده اند.
هم اینک تظاهرات گسترده ای در شهر سیدصادق در جریان است و منابع خبری شمار شرکت کنندگان در این تظاهرات را بیش از یک هزار نفر اعلام کرده اند.
در پی اوضاع متشنج در سلیمانیه اتحادیه‎ی میهنی و جنبش تغییر با هم دیدار کردند
امروز مقامات دفتر سیاسی اتحادیه‎ی میهنی و جنبش تغییر برای بررسی اوضاع اخیر دیدار کردند. این ناآرامی‎ها طی 8 روز گذشته پس از پنجشنبه گذشته در سلیمانیه ادامه داشته است.
در پی این اوضاع، دفتر سیاسی اتحادیه میهنی به سرپرستی «ملا بختیار» و «هیرو ابراهیم احمد» و همچنین «دلیر سید مجید» با «نوشیروان مصطفی» رهبر جنبش تغییر، دیدار کردند.
درباره‎ی گفتگوها و مذاکرات انجام شده، جزییات بیشتری منتشر نشده است، اما دو طرف نتیجه این گفتگو ها را مثبت توصیف کرده‎اند.

منع پخش مستقیم ناآرامی‌ها در بغداد
منابع پلیس در بغداد مانع از پخش مستقیم ناآرامی‎ها در بغداد شدند. یکی از فرماندهان پلیس بغداد جهت جلوگیری از انتشار و تحریک معترضان اعلام کرد: شبکه‌های تلویزیونی نباید تصاویر این اعتراضات را به صورت مستقیم پخش کنند.

این فرمانده از دو شبکه‎ی تلویزیونی «الشرقیه» و «البغدادیه» خواسته است تا با پخش مستقیم این ناآرامیها به شعله‎ورتر شدن آنها دامن نزنند. به نوشته‎ی پایگاه خبری «NNA»: وی مسئولین این شبکه‎ها را تهدید کرده است که در صورت پخش مستقیم با آنها برخورد خواهد شد.


 
 
اهدای مدال صلح ناتو به مسعود بارزانی
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ۳:۳٧ ‎ق.ظ روز جمعه ٦ اسفند ۱۳۸٩
 

روزنامه فرهیختگان

اردشیر پشنگ: عصر روز سه شنبه در شهر رم ایتالیا و با حضور نمایندگان ناتو (اعضای پیمان آتلانتیک شمالی)، نمایندگان دولت و مجلس سنای ایتالیا، سفرای ترکیه و عراق و نماینده پاپ مدال صلح ناتو به «مسعود بارزانی» رهبر حکومت اقلیم کردستان عراق اهدا گردید. این برای اولین بار است که این مدال به یک فرد آسیایی می رسد. بارزانی نیز طی سخنانی گفت: «از نظر من این یک ملت است که جایزه به وی اعطا می شود. این جایزه متعلق به کسانی است که روزگاری سخت و دشوار در کوه های کردستان در راه آزادی ملت خود مبارزه کردند.» حال در این مجال به بررسی علل انتخاب مسعود بارزانی برای گرفتن این مدال پرداخته میشود.

مدال صلح ناتو

ناتو سازمانی نظامی امنیتی است که در نخستین سالهای آغاز جنگ سرد در اواخر دهه 1940 میلادی برای همگرایی کشورهای غربی و همپیمان با غرب در برابر خطر کمونیسم مورد حمایت شوروی تاسیس شد هرچند بعد از فروپاشی شوروی در سال 1991 بسیاری بر ای این عقیده بودند که این سازمان دیگر اهمیت وجودی اش را از دست داده است اما تداوم بحرانهای جهانی و منطقه ای باعث گردیده است تا این سازمان امنیتی بین المللی همچنان به حیات خود ادامه دهد. مدال صلح ناتو نیز یکی از اقدامات نمادین و تبلیغاتی این سازمان در راستای حمایت از صلح محسوب میشود.

این مدال سنتی هرساله و هرچند بعضاً نامنظم است که از سوی ناتو به افرادی داده می شود که در ایجاد صلح، آتش بس های تاثیر گذار، حل بحرانها، اعمال بشردوستانه قابل توجه در مناطق جنگی، در شرف جنگ و یا بحرانی داده می شود و همانطور که اشاره شد برای اولین بار بود که فردی از آسیا کاندیدای دریافت آن گردید که نهایتاً بارزانی توانست این نشان را از آن خود کند.

مسعود بارزانی

وی متولد مهاباد در ایران و فرزند رهبر فقید کُرد عراقی ملامصطفی بارزانی است نکته جالب در تولد وی این است که دقیقاً در روزی متولد شد که قاضی محمد در شهر مهاباد اعلام حکومت جمهوری نمود. بارزانی پس از مرگ پدر و برادر بزرگترش ادریس بارزانی رهبری حزب دموکرات کردستان عراق را بدست گرفت رهبری که اینک بیش از سه دهه از آن می گذرد و در آخرین کنگره حزب در ماه گذشته یکبار دیگر به عنوان دبیرکل آن انتخاب گردید.

طی این مدت بارزانی در طول جنگ ایران و عراق به عنوان یکی از متحدین ایران بر علیه دولت بعثی و در راستای اهداف کُردهای عراقی جنگید از سال 1991 تا 2003 نیز در بخش خودمختار شمال عراق در کنار دیگر حزب بعضاً رقیب و بعضاً متحد اتحادیه میهنی کردستان به اداره آن مشغول بود هرچند در میانه های دهه 1990 این دو حزب جنگ داخلی در کردستان عراق بر علیه یکدیگر به راه انداختند. اما پس از تحولات سال 2003 بارزانی توانست با تقسیم قدرتی که با جلال طالبانی انجام داد و بعد از یک انتخابات پارلمانی در کردستان عراق بطور رسمی به رهبری حکومت اقلیم کردستان عراق دست یابد امری که با نتایج انتخابات 2009 این منطقه تا به امروز نیز ادامه یافته است.

علل انتخاب بارزانی

در خصوص علل انتخاب بارزانی به این مهم می توان سه دلیل عمده را بر شمرد دلایلی که هرچند مهمترین آنها کمک به حل بن بست سیاسی عراق بود اما شاید اگر دو علت دیگر نبودند این انتخاب بدین راحتی صورت نمی گرفت:

1-نقش بارزانی در حل بن بست سیاسی عراق

بدنبال برگزاری انتخابات پارلمانی عراق و پس از سرشماری آرا مشخص گردید هیچیک از ائتلافهای چهارگانه اصلی حاضر در انتخابات نتوانسته اند به اکثریت آرا دست یابند لذا می بایست حداقل میان سه گروه اصلی یک توافق برای تشکیل دولت ایجاد شود. مسئله ای که با توجه به عدم انعطاف گروههای عراقی در پائین آمدن از خواسته های اولیه خود و همچنین متاثر از اصرار مالکی برای تداوم نخست وزیری اش و مخالفت شدید مخالفانش برای اینکار باعث شد تا عراق در یک بحران طولانی مدت 9 ماهه فرو رود. بن بست سیاسی ایجاد شده باعث تزلزل وضعیت امنیتی و سیاسی عراق گردید به نحوی که در اواسط سال 2010 تا اواخر این سال بر حجم عملیاتهای تروریستی به طور فزاینده ای افزوده شد. در این میان پیشنهادها و راهکارهای مختلف صلحی از جانب رهبران عراقی و نیز شخصیتهای سیاسی در کشورهای همسایه و یا فرامنطقه ای ارائه شد که از آن میان می توان به طرح «جو بایدن» معاون ریاست جمهوری ایالات متحده امریکا و نیز «ملک عبدالله» پادشاه عربستان سعودی یاد کرد ولی هیچیک از این طرحها نتوانست گروههای عراقی را بطور جدی به پای میز مذاکره کشانده و در میان آنان توافقی حاصل کند.

در این میان در اواخر سال 2010 مسعود بارزانی با ارائه یک راهکار خاص که البته دارای بندهایی فراقانونی نیز بود خواهان حل بن بست سیاسی گروههای مختلف عراقی شد. بارزانی در طرح خود با پیشنهاد کاهش اختیارات گسترده نخست وزیری و نیز تاسیس یک نهاد عالی جدید در ساختار سیاسی این کشور به نوعی موجبات رضایت «نوری مالکی» و «ایاد علاوی» دو رقیب سرسخت پست نخست وزیری را فراهم ساخت. این طرح نهایتاً منجر به آن شد تا مالکی یکبار دیگر به نخست وزیری رسیده، «جلال طالبانی» ریاست جمهوری اش را ادامه داده و ریاست پارلمان و همچنین کمیسیون عالی سیاستهای استراتژیک به ترتیب به «اسامه نجیفی» و علاوی از ائتلاف العراقیه برسد و بدین ترتیب دولت جدید عراق بطور رسم پس از 289 روز توانست بعد از گسب رای اعتماد از پارلمان آغاز به کار کند. لازم به ذکر است که طولانی شدن بن بست سیاسی در عراق منجر به ثبت یک رکورد در کتاب گینس شد و همین مسئله نیز خود اهمیت راهکار بارزانی را دو چندان کرد. مجموع این مسائل باعث شد که حتی در بصره مردم این شهر به احترام عملکرد بارزانی پرچمهای خاص اقلیم کردستان عراق به اهتزاز در آیند و همچنین در بسیاری از نشریات و نظرسنجیها بارزانی به عنوان چهره سال عراق انتخاب گردید.

2-حمایت ویژه کُردها از مسیحیان عراقی

اما مسئله دیگری که باعث نگاه مساعدتر غرب و بخصوص واتیکان به بارزانی شده است به رخدادهای ماههای اخیر تروریستها بر علیه مسیحیان این کشور بخصوص در بغدا بر میگردد عملیتهای تروریستی که منجر به کوچ اجباری بسیاری از آنها از شهرها و مناطق عرب نشین به خارج از کشور و یا منطقه کردستان عراق شده است. پذیرش و حمایت دولت اقلیم کردستان عراق از مسیحیها سبب گردید تا بارها این اقدام وی و حکومت اقلیم مورد تحسین غربیها و بخصوص شخص پاپ قرار گیرد.

3-وضعیت مطلوب آزادی بیان و دین در کردستان عراق

وجود آزادیهای سیاسی و مدنی مطلوب در کردستان عراق را منجر به زندگی آزادانه تر پیروان ادیان مختلف و بخصوص مسیحیان شده است یکی دیگر از علل روانی انتخاب بارزانی برای کسب مدال صلح ارزیابی کرد.

در نقش قابل تحسین بارزانی طی سال 2010 برای برون رفت عراق از طولانی ترین بحران سیاسی جهان جای هیچ شک و شبهه ای نیست و می توان وی را با توجه به اهمیت بالای مسائل عراق در امنیت خاورمیانه، حتی یکی از چهره های تاثیر گذار منطقه در طول سال گذشته نامید اما مسعود بارزانی در حالی در شهر رم مفتخر به دریافت نشان صلح ناتو شده است که هم اینک منطقه کردستان عراق و بخصوص شهر سلیمانیه طی روزهای اخیر ناآرام بوده و تظاهرات اعتراضی برخی از منتقدین و مخالفین نیز به خشونت کشیده شده است در نتیجه می توان گفت که این مسئله و چگونگی حل بحران ایجاد شده در کردستان عراق می تواند به مثابه آزمونی دیگر برای این رهبر کُرد عراقی برآید آیا وی خواهد توانست بحران کردستان را نیز به مانند بحران عراق در سال گذشته حل کند و یا خیر؟ برای رسیدن به پاسخ این سئوال بایستی اندکی منتظر ماند و دید عملکرد وی در این زمینه چگونه خواهد بود.


 
 
تداوم اعتراضات در کردستان عراق
نویسنده : اردشیر پشنگ - ساعت ٤:۱۳ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٤ اسفند ۱۳۸٩
 

کردپرس

درخواست سه روشنفکر کُرد برای تداوم اعتراضات

سه تن از روشنفکران سرشناس کُرد طی نامه‌ای به تجمع کنندگان در سلیمانیه و دیگر شهرها، اقلیم کردستان، این اعتراضات را ریشه در ضعف حکومت و بالا رفتن آگاهی اجتماعی مردم دانستند.

در ادامه‎‏ی تجمعات مردم سلیمانیه در میدان «ده‌رکی سه‌را» مریوان وریا قانع، بختیار علی، آراس فتاح سه تن از روشنفکران کُرد طی نامه‎ای بر ادامه‎ی تجمعات تاکید کردند.

آنها در نامه‌ی خود با حمایت از تجمع کنندگان، آن را نویدی بر آینده‌ای روشن اقلیم کردستان عراق دانستند.

در این نامه بر ضعف و ناکارآمدی حکومت و بی‌توجهی به خواست مردم اشاره و از عملکرد حکومت در برابر اعتراضات به شدت انتقاد شده است.

آنها ضمن توصیه به معترضان به ادامه اعتراضات دموکراتیک، افزوده‌‎اند: باید میدان تجمعات را به میدان گفتگو، فرهنگ و ادبیات و هنر مبدل کرد. باید فرهنگ مذاکره و احترام به یکدیگر را اکنون آغاز کنیم. باید با زبان مدنیت به دنبال خواسته‎ها بود و از هر گونه خشونت پرهیز کرد. خواسته‎ها باید در پی آزادی و آرمانهای متعالی باشد.

این سه روشنفکر همچنین از زنان خواسته‎اند تا به تجمعات اعتراضی بپیوندند.

آنها به جوانان توصیه کرده اند که سرآغازی برای ساختن آینده‎ای نوباشند نه اینکه ادامه دهنده تاریخ پر از رنج دیروز . آینده‏ای که با عشق و گذشت و احترام به همه‎ی انسانها شروع شود. نباید این اعتراضات، احساسی و بنام اغتشاش چند جوان ثبت شود؛ این اعتراضات باید شناسنامه و هویت خاص خود را داشته باشد و باید در جهت استقرار دمکراسی در جامعه حرکت کند.

آنها به حکومت اشاره کرده و خاطر نشان کرده‎اند که سیستم قدرت در جامعه ما بدون نظارت و اعمال فشار مدنی دست به اصلاحات نخواهد زد. اصلاحات در جامعه اقلیم کردستان باید در زمینه‎ی سیاسی، مدنی، اقتصادی و فرهنگی صورت بپذیرد.


تجمع­ کنندگان مانع از سخنرانی فرهاد پیربال شدند

معترضان به سیاست­های حکومتی اقلیم کردستان در سلیمانیه مانع از سخنرانی فرهاد پیربال شدند.
تجمعات در میدان ده­رکی سه­را در سلیمانیه ادامه دارد.
در این تجمعات روشنفکران و نویسندگان زیادی حضور دارند.
دکتر فرهاد پیربال یکی از نویسندگان و شاعران مطرح اقلیم کردستان دیروز در این تجمعات حضور یافت اما معترضان مانع از سخنرانی او شدند.
دکتر پیربال چندی پیش از طرف دادگاه اربیل به اتهام انتشار کتابی به زندان محکوم شده بود.

جنبش تغییر در پی کودتاست
سخنگوی اتحادیه میهنی کردستان عراق، با انتقاد از بیانیه و خواسته‏‎های جنبش تغییر گفت: جنبش تغییر به دنبال کودتاست.

«آزاد جندیانی» سخنگوی اتحادیه میهنی کردستان عراق به تلاشهای پشت پرده‏ی جنبش تغییر اشاره کرد و افزود: آنچه از بیانیه‏ی این گروه قابل برداشت است طرح کودتا از طرف جنبش تغییر است.

او در گفتگو با روداو با اشاره به دلایل مطرح شدهاز سوی رهبران گوران برای انکار کودتا، مبنی بر نداشتن نیروی نظامی افزود: این جنبش تنها دارای 100 هزار اسلحه‎ در بین اعضا و طرفدارانش است.

جنبش تغییر، احزاب اتحادیهی میهنی و دمکرات کردستان عراق را به انحصار قدرت و ضعف در مدیریت اداره‏ی اقلیم کردستان متهم کرده است.