رویای نافرجام بعثیون عراقی

در پاسخی کوتاه به این سوال باید گفت هرچند از سال 2003 بدین‌سو وضعیت سیاسی عراق با حمله خارجی‌ها و سقوط نظام مستقر وارد یک دوره جدید شده است و این وضعیت همچنان در حال گذار به سوی ثبات قلمداد می‌گردد و هرچند حملات تروریستی گاه و بی‌گاه عناصر نزدیک و وابسته به القاعده یا بقایای نظام سابق امنیت را بصورت گذرا تحت الشعاع قرار می دهند و هرچند میان گروه‌های سیاسی مختلف قومی، مذهبی و سیاسی عراقی اعم از شیعه، سنی و کرد تفاوتها و اختلافات و بعضا تنشهایی وجود دارد اما با این حال این نظام در شرایط فعلی به میزانی از ثبات، نهادسازی، جلب رضایت نسبی عمومی، حمایت‌های قابل توجه بین المللی و کنترل و مدیریت نسبتا مناسب منابع امنیتی و نظامی خود دست یافته است تا دیگر نظامی که به رغم انتخابات‌های فرمایشی 99 درصدی زمان صدام حسین، فاقد کمترین مشروعیت مردمی بود بتواند از شیوه کودتا که از 1958 بدین سو شیوه سنتی بسیاری از دولتهای عراقی بوده است بر سریر قدرت تکیه مجدد زند. لذا باید گفت در عراق فعلی اقداماتی از این دست نخواهد توانست راه به جایی ببرد و نهایت تاثیرگذاری آن تحت‌الشعاع قرار دادن کوتاه مدت و چند روزه امنیت در چند شهر عراق است و با توجه با واقعیات سخت افزاری و نرم‌افزاری فعلی دولت جدید عراق و حمایتهای قابل توجه مردمی و گروه‌های مختلف سیاسی، قومی و مذهبی از کلیت ساختار این کشور، این گروه‌ها نخواهند توانست رویای سلطه مجدد بر مردم عراق و ماجراجویی‌های منطقه‌ای خود را یکبار دیگر عملی سازند و چنین اقداماتی را می‌توان آخرین تقلاها و نفس های یک پیکر در آستانه مرگ تشبیه ساخت.

/ 0 نظر / 5 بازدید