جریان شناسی 20 حزب کرد سوریه / اردشیر پشنگ

منابع مذکور همچنین اعلام کرده‌اند که ارتش آزاد کُردها از لحاظ سیاسی تابع «شورای عالی کُردهای سوریه» خواهد بود و سعی دارد تمامی گروه‌های کُرد با هر عقیده و مرامی را در خود جای دهد «تا تشکلی باشد برای تمامی کُردهای سوریه.» این نخستین بار است که کُردهای سوریه به صورت مستقیم و شفاف از تشکیل چنین ارتشی سخن به میان آورده‌اند. نوشتار پیش رو به تحلیل و بررسی موضوع و امکان اجرایی شدن آن با توجه به روند تحولات و درگیری‌های روزهای اخیر در شمال سوریه خواهد پرداخت و سپس به این سؤال پاسخ می‌دهد که تشکیل احتمالی چنین نیرویی و الحاق آن به ارتش آزاد سوریه، چه تأثیری بر بحران این کشور خواهد گذاشت؟ اما پیش از آن لازم است تا گروه‌ها و احزاب سیاسی کُرد سوری را، که بر تحولات شمال این کشور و نیز جهت‌گیری کُردها در خصوص پیوستن یا عدم پیوستن به ارتش آزاد تأثیر دارند، به طور مختصر مورد بررسی قرار دهیم. لذا بخش اول این مقاله به این مهم اختصاص پیدا کرده است، بخش دوم آن به امکان عملی شدن ارتش آزاد کُرد و بخش سوم و نهایی نیز بر تأثیر ارتش آزاد کُرد بر بحران سوریه اختصاص پیدا کرده است.
 
الف) آرایش گروه‌ها و احزاب سیاسی کُرد سوری
 
یکی از مهم‌ترین مسائل تأثیرگذار بر تحولات شمال سوریه تکثر و تعدد گروه‌ها و احزاب کُرد سوری است؛ به گونه‌ای که تقریباً هیچ آمار دقیق و مستندی از تعداد و کیفیت این احزاب در دست نیست. اتحاد و ائتلاف‌های بسیار گذرا و شکننده در میان احزاب کُرد در کنار، سرعت بحران سوریه و همچنین حضور و دخالت بازیگران مختلف داخلی و خارجی (منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای) باعث پیچیدگی و تعدد بیشتر این احزاب شده است. در نخستین اجلاس رهبران کُرد سوریه‌ای در اربیل، 12 حزب حضور داشتند. بعدها تعداد این احزاب در اربیل به 20 حزب رسیده، اما گفته می‌شود دست کم 37 حزب، گروه و جریان سیاسی کُرد در این کشور حضور دارند.
 
حکومت اقلیم کُردستان عراق، با محوریت مسعود بارزانی، تلاش بسیاری کرده تا با استفاده از بحران سوریه تبدیل به بازیگری منطقه‌ای و تأثیرگذار در تحولات شمال سوریه شود. مجموعه‌ی این تلاش‌ها تا کنون منجر به تشکیل چندین جلسه میان رهبران مختلف کُرد سوریه‌ای شده است؛ به نحوی که سرانجام گروه‌های مختلف کُرد سوریه‌ای در 21 تیرماه سال جاری موافقت کردند تحت نام واحدی با عنوان «شورای عالی کُردهای سوریه» به اقدامات و فعالیت‌های خود انسجام دهند؛ امری که تا به امروز به طور کامل تحقق نیافته است. در حقیقت شورای عالی کُردهای سوریه از 2 جریان عمده و اصلی کُردهای سوریه یعنی «شورای ملی کُردهای سوریه» و «شورای ملی غرب کُردستان» تشکیل شده است.
 
شورای ملی کُردهای سوریه خود حداقل از اجماع 16 حزب مختلف کُرد سوریه ایجاد شده است که رهبری آن بر عهده‌ی «فیصل یوسف» است و از جمله دیگر رهبران آن می‌توان به «صالح گدو»، «دلشاد ایوب»، «خالد محمد» و «محسن محمد» اشاره کرد. شورای ملی غرب کُردستان نیز از احزاب زیرمجموعه‌ی 2 حزب اتحاد دمکراتیک (PYD) و جنبش جامعه‌ی دمکراتیک (TEV-DEM) تشکیل شده است که به حزب کارگران کُردستان (PKK) نزدیک است و در حقیقت «عبدالله اوجالان» رهبر محبوس P.K.K را رهبر معنوی خود می‌دانند. از جمله رهبران این جریان نیز می‌توان از «آلدار خلیل»، «عابد خلیل»، «عیسی حسو»، «محمد رشو» و «هدیه علی» نام برد. حال در ذیل اسامی و مشخصات 20 گروه، جریان و حزب سیاسی کُرد سوریه‌ای در کنار برخی جهت‌گیری‌ها و مواضعشان در قبال بحران سوریه به ترتیب زمان تأسیس آن‌ها خواهد آمد:
 
1. حزب دمکرات کُردستان سوریه[2] (1957)
 
سابقه‌ی تأسیس این حزب به اواخر دهه‌ی 1950 بازمی‌گردد[3] که توسط «عثمان صبری» تأسیس شد. این حزب در دهه‌ی 1960 متأثر از تحولات همسایه‌ی شرقی سوریه، یعنی عراق، و تحت حمایت جنبش ملامصطفی بارزانی قرار داشت. حزب مذکور افت و خیزهای زیادی در طول سال‌های طولانی فعالیتش داشته و در برخی سال‌ها، جز نامی کم اثر نداشته است.
 
چنددستگی در میان رهبران حزب باعث شد تا در سال 1998 این حزب دچار انشعاب شود و عملاً به دو شاخه‌ی طرفداران «عبدالکریم بشار» و طرفداران «نصرالدین ابراهیم» تقسیم شود. شاخه‌ی نخست نشریه‌ای با نام «صوت الاکراد» (صدای کُردها) را منتشر می‌کند و جناح دوم نیز «دنگی کورد» (صدای کُرد) را به عنوان نشریه‌ی رسمی خود، اما به صورت نامنظم، منتشر می‌کند. از دیگر چهره‌های سیاسی معروف این حزب می‌توان به «بهزاد دورسن» و «نزال سلیم»، 2 تن از اعضای دفتر سیاسی، اشاره کرد که ربوده شدن آن‌ها توسط نیروهای مسلح وابسته به اتحادیه‌ی دمکراتیک باعث افزایش تنش میان احزاب کُرد سوری شد.
 
همچنین امروزه حزب وحدت دمکراتیک کرد سوریه، به رهبری «اسماعیل عمر»، انشعابی دیگر از حزب دمکرات محسوب می‌شود. در حال حاضر، مواضع حزب الپارتی و زیرشاخه‌های آن به طور کلی تحت تأثیر تصمیمات اتخاذشده در اربیل با محوریت مسعود بارزانی است. به این ترتیب، این حزب در قبال بحران سوریه، همانند معارضین سوری، خواهان سقوط دمشق است و سعی دارد با نوعی میانجی‌گری بارزانی در برابر ترکیه، از شدت سیاست‌های خصمانه‌ی ترک‌ها در قبال تحولات کردهای شمال سوریه بکاهد. احتمال همکاری این حزب با معارضین و اپوزیسیون سوری بیشتر از وضعیت بی‌طرفی آن است. همچنین این حزب و مجموعه‌ی زیرشاخه‌های آن نوعی موافقت اولیه برای تشکیل ارتش آزاد کُرد ابراز کرده‌اند، اما در مسئله‌ی الحاق این نیروها به سایر گروه‌های معارض محتاط هستند و دیدگاهی مثبت ندارند و در توجیه آن، خواهان ایفای نقش تدافعی و برقراری امنیت توسط ارتش آزاد کُرد در مناطق کُردنشین سوریه هستند.
 
حکومت اقلیم کُردستان عراق، با محوریت مسعود بارزانی، تلاش بسیاری کرده تا با استفاده از بحران سوریه تبدیل به بازیگری منطقه‌ای و تأثیرگذار در تحولات شمال سوریه شود. مجموعه‌ی این تلاش‌ها تا کنون منجر به تشکیل چندین جلسه میان رهبران مختلف کُرد سوریه‌ای شده است.
 
2. حزب دمکراتیک پیشروی کُرد (1965).
 
حزب مذکور، که نام اصلی آن «الدیمقراطی التقدمی الکردی» است، در اواسط دهه‌ی 1960 میلادی تأسیس شده است[4] و در میان احزاب نسبتاً شناخته‌شده‌ی کُرد سوری، از جمله قدیمی‌ترین آن‌ها به شمار می‌رود. وظیفه‌ی دبیرکلی این حزب بر عهده‌ی «عبدالحمید درویش» است؛ فردی که بیش از 5 دهه در عرصه‌ی سیاسی مسائل کُردهای سوریه فعالیت پرفراز و نشیبی داشته است. در خصوص مواضع حزب مذکور در قبال بحران سوریه باید گفت موضعی نزدیک با جریان تحت رهبری الپارتی دارد. به همین دلیل، درویش حمله‌ی واحدهای نظامی وابسته به حزب اتحاد دمکراتیک به احزاب کُردی را محکوم کرد و در نتیجه خواهان تغییر نظام سیاسی در سوریه است.
 
3.   حزب اتحادیه‌ی خلق کُرد سوریه[5] (1980)
 
یکی دیگر از احزاب قدیمی در سوریه حزب اتحادیه یا «یکیتی گه ل کوردی سوریه» نام دارد. حزب مذکور، در اوت 1980، توسط افرادی از جمله «صلاح بدرالدین» تأسیس شد. هم‌اینک رهبری حزب بر عهده‌ی «د. محمد رشید»، استاد حقوق در دانشگاه صلاح‌الدین اربیل، و «ریحان رمضان»، مقیم اترش و مدیر انجمن فرهنگی کُرد کاوه، است. لازم به ذکر است که حزب اتحادیه‌ی خلق کُرد در سال 2009 یک ائتلاف با 2 حزب «چپ کُرد» و «آزادی» تشکیل داد که این اتحاد تنها چند ماه دوام آورد. این حزب نیز در زمره‌ی احزاب حاضر در نشست‌های اربیل و جناح نزدیک به الپارتی در قبال تحولات جاری سوریه محسوب می‌شود.
 
4. حزب وحدت دمکراتیک کُرد (1993)
 
همان طور که اشاره شد، این حزب یکی دیگر از احزاب کُرد سوری است که رهبری آن بر عهده‌ی «محی‌الدین یثنه عالی» است. حزب مذکور، از نظر تأثیرگذاری و میزان نفوذ، حزب برجسته‌ای محسوب نمی‌شود. «الوحده» نام نشریه‌ی رسمی این حزب است. لازم به ذکر است که مؤسس حزب مذکور «اسماعیل عمر» بود که 2 سال پیش از وقوع بحران سوریه درگذشت. مواضع این حزب نیز، به رغم انشعابی که از الپارتی داشته، به حزب مادر نزدیک است. این حزب خواهان سقوط دولت دمشق و ارتباط مشخص و محافظه‌کارانه با شورای مخالفین سوریه است.
 
5.حزب چپ کُرد سوریه (1996)
 
حزب «الیسار الکردی» یکی دیگر از احزاب تأسیس‌شده در دهه‌ی 90 میلادی است که دارای گرایش‌های سوسیالیستی و مارکسیستی است. دبیرکل حزب «صالح گدو» نام دارد. این حزب دارای ارتباطات دوستانه‌ای با احزاب چپ کُرد در عراق است که از جمله‌ی آن‌ها می‌توان به حزب سوسیال‌ـ‌دمکرات کُردستان عراق به رهبری «محمد حاجی محمود» و حزب اتحادیه‌ی میهنی کُردستان عراق به رهبری «جلال طالبانی» اشاره کرد.
با توجه به روابط دوستانه‌ی طالبانی با دولت دمشق و نفوذی که وی بر حزب مذکور داشته و دارد، این حزب گرایش‌های میانه‌رو را در قبال بحران جاری سوریه در پیش گرفته است. لازم به ذکر است از جمله مؤسسان دیگر حزب چپ کُرد سوریه «محمد موسی محمد» بوده است.
 
6.حزب اتحاد کُردهای سوریه
 
دبیرکلی حزب اتحاد کُردهای سوریه بر عهده‌ی «اسماعیل محمد» است. وی نیز از جمله رهبران فعال و حاضر کُرد سوری است که طی ماه‌های اخیر ارتباطات بیشتری با حکومت اقلیم کُردستان عراق داشته است. حزب مذکور خواهان انسجام و وحدت نیروهای نظامی کُرد سوریه‌ای و مخالف ورود نیروهای ارتش آزاد به مناطق کُردنشین است، اما در کل خواهان تغییر نظام سیاسی در سوریه است.
 
7. حزب الایراد الشعبیه[6]    (2000)
 
این حزب که با نام اتحادیه (یکیتی) شناخته می‌شود در مارس 2000 تأسیس شد. حزب مذکور طرفدار نوعی خودگردانی و فدرالیسم شبیه مدل کُردهای عراق در شمال سوریه است. از جمله رهبران آن می‌توان به «فؤاد رشاد الیکو»، «حسن صالح» و «حمدالله ابراهیم» اشاره کرد. ابراهیم، که 61 ساله و مقیم شهر قامیشلو است و در خلال سال‌های 1990 تا 1994 نماینده‌ی پارلمان سوریه بوده ، در گفت‌وگویی که در حاشیه‌ی کنفرانس آبان‌ماه تهران با نگارنده‌ی این مقاله داشت، در خصوص برنامه‌ی حزب متبوعش گفت: «ما می‌خواهیم به حقوق خود برسیم و مهم نیست که در سوریه چه فرد و یا چه گروهی حکومت خواهد کرد. برای ما، همان طور که گفتم، مهم حقوق و هدف‌هایمان است که آن‌ها را پیگیری می‌کنیم؛ یعنی نمی‌خواهیم وضعیتمان چون گذشته باقی بماند و قطعاً اجازه نخواهیم داد تا وضع به صورت قبل نیز بازگردد.»[7] همچنین این حزب مخالف دخالت‌های ترکیه و حضور عناصر سلفی و القاعده‌ای در سوریه است. این حزب نشریه‌ای به نام «اتحادیه» (یکیتی) را به زبان عربی منتشر می‌کند.

 

در حال حاضر، مواضع حزب الپارتی و زیرشاخه‌های آن به طور کلی تحت تأثیر تصمیمات اتخاذشده در اربیل با محوریت مسعود بارزانی است. به این ترتیب، این حزب در قبال بحران سوریه، همانند معارضین سوری، خواهان سقوط دمشق است و سعی دارد با نوعی میانجی‌گری بارزانی در برابر ترکیه، از شدت سیاست‌های خصمانه‌ی ترک‌ها در قبال تحولات کردهای شمال سوریه بکاهد.

 
8. حزب اتحادیه‌ی دمکراتیک PYD (2003)
 
تأثیرگذارترین و مهم‌ترین حزب حال حاضر در شمال سوریه بدون شک حزب اتحادیه‌ی دمکراتیک محسوب می‌شود؛ چون این حزب، هم از نظر تعداد نیروهای مسلح و هم از نظر سازمانی و تسلط بر شهرهای مختلف این منطقه از سوریه، نسبت به همه‌ی احزاب دیگر برتری دارد. سابقه‌ی تأسیس آن نیز به سال 2003 و هم‌زمان با تحولات عراق بازمی‌گردد. در این سال حزب مادر، که کارگران کُردستان ترکیه P.K.K است، 4 حزب مختلف در هر 4 کشور دارای جمعیت کُرد را تأسیس کرد که حزب کُرد سوری آن، اتحادیه‌ی دمکراتیک نام گرفت.[8]
 
در حقیقت گفته می‌شود کنترل فعلی و موقت سرزمین‌ها و شهرهای کُردنشین نیز حاصل توافق میان این حزب با دولت و ارتش سوریه بوده است. در نتیجه، باید گفت حزب مذکور در جهت‌گیری‌های سیاسی و برنامه‌های آتی خود طرفدار باقی ماندن دولت اسد بر سر قدرت و مخالف جدی ارتش آزاد و گروه‌های اپوزیسیون ضددولت است. به همین دلیل، طی 2 ماه اخیر شاهد درگیری‌های گاه و بی‌گاه جنگجویان این حزب با ارتش آزاد در شهر حلب یا دیگر مناطق دارای جمعیت کُرد هستیم. از جمله رهبران این حزب می‌توان به «عیسی حسو»، «رضا ولات»، «فؤاد عمر»، «نوری محمود» و «عبدالسلام مصطفی» اشاره کرد. نمایندگی حزب در مذاکرات اربیل را «عیسی حسو» بر عهده داشته و دارد.
 
لازم به ذکر است که شاخه‌ی نظامی حزب اتحادیه‌ی دمکراتیک با نام اختصاری YPG شناخته می‌شود و فرمانده‌ی ارشد آن «سیپان حمو» است و همچنین خانم «شاهه علی عبدو»، که بیشتر به نام «نوژین دیرک» شناخته می‌شود، از جمله فرماندهان نظامی معروف این گروه است که ماجرای بازداشت و سپس آزادی‌اش توسط نیروهای ارتش آزاد در شهر حلب بر معروفیت او افزود.
 
9. جنبش جامعه‌ی دمکراتیک کُردهای سوریه (TEV-DEM)
 
دبیرکل آن «آلدار خلیل» است که خود را عضو مجلس خلق کُردستان نیز می‌نامد. از دیگر رهبران این جنبش «عابد خلیل» است. جنبش مذکور یکی از گروه‌های وابسته به حزب کارگران کُردستان سوریه و از زیرمجموعه‌های حزب اتحاد دمکراتیک محسوب می‌شود. این جنبش مخالف نزدیکی گروه‌های کُرد سوری به اپوزیسیون مخالف بشار اسد است و در کنگره‌ای که در شهر «سری کانی» (رأس‌العین) در پاییز امسال برگزار کرد، به انتقاد از این احزاب پرداخت. لازم به ذکر است که «شورای محلی کُردهای سوریه» در شهر سری کانی، با رهبری «سعدون شیخو»، از جمله گروه‌های تابع جنبش جامعه‌ی دمکراتیک کُردهای سوریه محسوب می‌شود.
 
10.حزب آزاد کُرد سوریه (2005)
 
ادغام 2 حزب چپ کُرد (الیسار الکردی) و اتحادیه‌ی خلق کُرد سوریه (الاتحاد الشعب الکردی) در سال 2005 باعث ایجاد حزبی جدید به نام حزب آزاد کُرد شد؛ اما اتحاد مذکور کمتر از چند ماه تداوم نیافت و اتحادیه‌ی خلق کُرد سوریه از حزب آزاد منشعب شد. دبیرکل حزب مذکور «مصطفی اوسی جمعه» است که در اسلو نروژ مستقر است و گفته می‌شود رابطه‌ی ‌نزدیکی با ترکیه نیز دارد. فرمانده‌ی عملیاتی این حزب در سوریه «خیرالدین مراد» است.
 
از دیگر رهبران تأثیرگذار این حزب «بشار امین» و «کاوه عزیزی» هستند. نشریه‌ی آزادی ارگان رسمی حزب محسوب می‌شود. شاید حزب آزاد کُرد سوریه را، در بین گروه‌های کُرد سوری، بتوان دورترین حزب نسبت به حزب اتحاد دمکراتیک نامید. نیروهای نظامی 2 طرف تا کنون چند درگیری پراکنده با یکدیگر داشته‌اند. رهبران حزب اتحاد دمکراتیک، حزب آزاد را متهم به همکاری با ارتش آزاد سوریه و همکاری علیه منافع کُردها می‌کنند. در کل این حزب در جناح الپارتی قرار دارد و خواهان تغییر نظام سیاسی سوریه است. لازم به ذکر است نیروهای شبه‌نظامی گردان صلاح‌الدین، که از جمله گروه‌های نزدیک به ارتش آزاد سوریه است، وابسته به حزب آزاد کُرد محسوب می‌شوند.
 
11. جنبش آینده‌ی کُرد سوریه (2005)
 
«مشعل تمو» رهبر فقید این حزب محسوب می‌شود که در حادثه‌ای تروریستی، در اکتبر سال 2011، جان خود را از دست داد و به دنبال آن، مراسم بزرگداشت او به یک حرکت اعتراضی تبدیل شد. تا امروز مشخص نشده است که چه کشور، سازمان یا گروهی در پشت توطئه‌ی ترور وی بوده‌اند. تحلیل‌هایی که در آن زمان ارائه شد انگشت اتهام را هم به سوی دولت ترکیه و هم به سوی دولت سوریه نشانه گرفت، اما در عین حال احزاب رقیب سوری نیز از جمله متهمین بودند. لازم به ذکر است جریان آینده‌ی کُرد سوریه قائل به مشی لیبرالیستی و خواهان دولتی مدنی، دمکراتیک و تکثرگرا، در کنار به رسمیت و برابر شمردن کُردها با دیگر اقوام ساکن در سوریه است و نشریه‌ی «المستقبل» را به زبان عربی منتشر می‌کند.
 
حزب مذکور در سال 2006 به همراه 2 حزب اتحاد دمکراتیک و آزاد کُرد «کمیته‌ی هماهنگی کُرد» را تشکیل دادند. همچنین آن‌ها پس از آغاز بحران سوریه، به عنوان یکی از معدود گروه‌های کُرد، به عضویت «شورای ملی سوریه» درآمدند. در حال حاضر این حزب دارای 2 جریان داخلی است که «رضا بحری شیخ موس» رهبری بخشی از آن و «جنگیدر محمد» هدایت بخش دیگر آن را بر عهده دارد.
 
12. حزب دمکرات کُردی (2007)
 
حزب مذکور یکی از انشعابات حزب دمکرات کُردستان سوریه است که در سال‌های اخیر انسجام بیشتری یافته است. دبیرکل این حزب «جمال ملا محمود» است. این حزب قائل به اصلاحات در چارچوب سوریه‌ی واحد و نزدیک به دولت بشار اسد است. حزب مذکور از جمله مخالفان ارتش آزاد سوریه و اقدامات نظامی گروه مذکور در شمال سوریه است. جمال محمود، در مصاحبه ای که چندی پیش با خبرگزاری فارس داشت، اظهار کرد: «جامعه‌ی کُردهای سوریه به نظام حاکم وفادار هستند و آنان هر گونه همکاری با گروهک تروریستی ارتش آزاد و دخالت ترکیه در امور سوریه را نخواهند پذیرفت.»[9] همچنین حزب مذکور یکی از گروه‌های شرکت‌کننده در کنفرانس تهران بود که در آبان‌ماه برگزار شد.
گسترش درگیری‌های نیروهای ارتش آزاد و دیگر مخالفین با دولت مرکزی در حلب و دیگر مناطق بحران‌زده، در کنار تاکتیک صبر و نوعی مدارا با دولت، باعث شد تا دولت سوریه کنترل شهرهای مذکور را به حزب اتحادیه‌ی دمکراتیک و جریان‌های وابسته به آن واگذار کند.
 
13. حزب برابری دمکراتیک کُرد سوریه (2008)
 
تنها 4 سال از تأسیس این حزب چپ‌گرای دمکرات می‌گذرد. دبیرکلی این حزب بر عهده‌ی «عزیز داوود» است و می‌توان حزب مذکور را انشعابی از حزب دمکراتیک پیشروی کُرد سوریه قلمداد کرد. این حزب نیز خواهان تغییر نظام سیاسی در سوریه و ارتقای حقوق شهروندی کُردهای این کشور و بهبود وضعیت آن‌ها نسبت به گذشته است و در کنفرانس‌های اربیل، به ابتکار مسعود بارزانی، حضور فعالی داشته و دارد.
 
14.حزب ملی دمکراتیک کُرد سوریه (2008)
 
حزب مذکور نیز یکی دیگر از احزاب نوپای کُرد سوری به شمار می‌رود که از جمله گروه‌های تحت حمایت و نزدیک حزب دمکراتیک کُرد سوریه محسوب می‌شود. وظیفه‌ی دبیرکلی آن نیز بر عهده‌ی «طاهر سفوک» است. این حزب تازه‌تأسیس، که ابتدا به ساکن، متأثر از حزب کارگران کُردستان ترکیه P.K.K بود، مانند بسیاری دیگر از احزاب و جریان‌های سیاسی سوری، به 2 شاخه‌ی رقیب تقسیم شده است. گروه اول، که اینک رقیب P.K.K محسوب می‌شود، تحت امر «فوزی شنگالی» است و جناح دیگر با عنوان حزب «وفاق عفرین» شناخته می‌شود.
 
15. سازمان اتحادیه‌ی ملی آزاد (2008)
 
سازمان اتحادیه‌ی ملی تحت رهبری «عبدالفتاح دهیر» است؛ سازمانی که مانند بسیاری دیگر از احزاب کُرد سوری گستردگی و نفوذ چندانی در شمال سوریه ندارد و عمدتاً پیرو تصمیمات گروه الپارتی است. این بدان معنی است که حزب مذکور خواهان تغییر نظام سیاسی در سوریه و همکاری محتاطانه و مشروط با اپوزیسیون سوریه است.
 
16. جنبش ابتکار ملی کُرد سوریه (2009)
 
این جنبش نیز از کنار هم قرار گرفتن چندین حزب کوچک کُرد سوری درماه مه سال 2009 ایجاد شده و خواهان اصلاحات مسالمت‌آمیز در چارچوب مرزهای سیاسی سوریه است.
 
17.حرکت بدیل کُردی سوریه (2009)
 
جریان مذکور نیز عمدتاً از سوی چند حزب کوچک کُرد سوری، با محوریت جنبش آینده‌ی کُرد سوریه، از دسامبر 2009 اعلام موجودیت کرده‌ است. این جریان در میان گروه‌های حال حاضر کُرد سوری دارای وزن چندانی نیست و زیرمجموعه‌ی جریان تحت رهبری الپارتی محسوب می‌شود.
 
18. جنبش تصحیح جوانان آگاه کُرد سوریه
 
این جنبش تازه‌تأسیس است و پیش از این، شاخه‌ی جوانان حزب اتحاد دمکراتیک کُرد سوریه محسوب می‌شد و به دلیل اعتراض به عملکرد رهبران حزب، در ماه گذشته از آن منشعب شده است. گروه اخیر دارای مواضعی نزدیک به الپارتی و حزب آزاد کُردهای سوریه است و در حقیقت به جناح رقیب پیوسته است. لذا موضع این گروه کوچک از جوانان کُرد سوریه‌ای نزدیک به استراتژی‌های اتخاذشده در اربیل است.
 
19. حزب الشباب الوطنی
 
از جمله رهبران این حزب «پروین ابراهیم» است. مقر این حزب در شهر قامیشلو مستقر است. حزبی فراکُردی و حضور اعراب و مسیحیان سوری، اما با اکثریت کُرد است. پروین عبدالله، در گفت‌وگویی اختصاصی با نویسنده‌ی این مقاله، در خصوص جهت‌گیری حزب متبوعش گفت: «برای ما اینکه چه کسی قدرت را در آینده در دمشق به دست خواهد گرفت اهمیت چندانی ندارد. مردم سوریه و از جمله ما کُردها خواهان ایجاد تغییراتی نسبت به گذشته هستیم. هر کسی روی کار بیاید ما کُردها دنبال یک ساختار دمکراتیک مبتنی بر حقوق بشر و با حقوق مساوی میان ما و دیگر شهروندان هستیم و از این خواسته‌ی خود کوتاه نخواهیم آمد.»
 
/ 4 نظر / 191 بازدید
شهلا

سلام خیلی خوب و جامع توضیح دادید با توجه به اینکه تعداد احزاب کرد سوریه زیاد هست و البته اختلاف نظرهایی هم با هم دارند بعید به نظر می رسه بتونن با هم به توافق برسن و یک جبهه ی واحد تشکیل بدن(خیلی از این احزاب فقط به کسب قدرت فکر می کنن نه تحقق اهداف مشترک کردی) در این بین کردستان عراق خیلی خوب از بحران سوریه برای مطرح کردن خودش در عرصه ی بین الملل استفاده می کنه با اتفاقی هم که برای آقای طالبانی افتاد حالا آقای بارزانی خیلی راحت تر از قبل اهداف خودشو دنبال می کنه گذشته ی از این مسائل به خاطر اتفاقی که برای آقای طالبانی افتاده نمیشه به راحتی قبل در مورد کردستان عراق نوشت و موضوع خیلی پیچیده تر از قبل شده و مثل همیشه من برای نوشتن به یه مشکل بزرگ برخوردم. شما قطعا به اندازه من گرفتار نمی شید اگه منم سطح اطلاعاتم به اندازه شما بود شاید خیلی نگران نمیشدم موفق باشید

sara

سلام ... ممنون از قلم شيواتون ... من كه چيزي از سياست در نميارم ... ولي خواننده پر و پا قرص وبتون شدم رفت [چشمک] دلتون گرم ياد خدا

رسول گلباخی

سلام گلباخی هستم سردبیر دوهفته نامه جامعه کردستان طی چند شماره قبل نشریه مطلبی از شما با عنوان جدال پیشمرگه با مرگ رو بچاپ رسوندیم که مورد استقبال قرار گرفت. از طریق کردپرس و چند سایت محلی دیگه مقالات شمارو مطالعه کردم خیلی خوشحال میشم اگه تمایل داشته باشید بر ای چاپ مقالاتتون در تنها نشریه سراسری کردی حال حاضر کشور باهامون هکاری بفرمائید.قبلا از حسن توجه شما سپاسگذارم. 09147944353

رسول گلباخی

سلام گلباخی هستم سردبیر دوهفته نامه جامعه کردستان طی چند شماره قبل نشریه مطلبی از شما با عنوان جدال پیشمرگه با مرگ رو بچاپ رسوندیم که مورد استقبال قرار گرفت. از طریق کردپرس و چند سایت محلی دیگه مقالات شمارو مطالعه کردم خیلی خوشحال میشم اگه تمایل داشته باشید بر ای چاپ مقالاتتون در تنها نشریه سراسری کردی حال حاضر کشور باهامون هکاری بفرمائید.قبلا از حسن توجه شما سپاسگذارم. 09147944353